Volledig scherm
Singapore. Zwembad op het dak van het Marina Bay Sands Hotel en Casino. © Shutterstock

‘Een leven als expat in Singapore klinkt exotisch, maar kan soms keihard zijn’

De huismanNiek Druijff (42) verruilt het Nederlandse platteland voor Singapore. Als huisman tussen de expats schrijft hij wekelijks over zijn belevenissen. Vandaag: rampweek. 

Voor de expats in Singapore was het een rampweek. Werkelijk vreselijk. U weet dat het leven, zo ver van je familie en vrienden én van ons geliefde vaderland, al moeilijk zat is. Dat je het moet stellen zonder jong belegen kaas en hopjesvla. Nu besef ik pas wat echte ontbering is. Bij terugkomst in Nederland zou ik direct als adviseur bij de immigratiedienst aan de slag kunnen. ,,Tja, ik weet wat het is”, zou ik vol begrip tegen een Gambiaanse bootvluchteling kunnen zeggen, terwijl er een traan over mijn wang rolt.

Sodemieter

Volledig scherm
Het zwembad werd direct afgezet. © Privé archief

Maar afgelopen week was dus vreselijk. U denkt natuurlijk meteen aan de paniek rond de ontbossing in de Amazone. Dat iedere expat zich daar énorm druk om maakt. Dat door het drinken van de dagelijkse hipster latte met sojamelk de wereld naar de sodemieter gaat. Maar, nee. Dat haalt hier de kranten niet. Oké denkt u, dan natuurlijk om de handelsoorlog tussen China en de VS. En dat daardoor iedereen in Singapore werkloos raakt. Nee, ook dat niet. ‘Wat dan Niek? Wat dan!’, hoor ik u roepen.

Nou het volgende. Wij wonen in een zogenaamde ‘condominium’. Dat is een ommuurde, met toegangspoorten beveiligde cocon met zwembad, tennisbaan, koffiebar, binnentuin en sportschool. Een soort dorp in de stad. En wat was er nou gebeurd? Er had iemand in het zwembad gepoept! 

Blinde paniek in de ‘condo’. Het zwembad werd afgezet met hekken en direct werd de nooddienst erbij gehaald om de poep uit het bad te halen. Drie dagen lang is het zwembad met een soort stofzuiger compleet gereinigd. En nou komt het: het bad, dat 40 bij 15 meter is, wordt pas over een week weer vrijgegeven! Eerst moeten er allerlei tests gedaan worden om te kijken of het water schoon genoeg is. De buurt-app explodeerde. Alle buren verkeerden in shock alsof de wereld verging. Camerabeelden worden opgeëist om te kijken wie de schuldige is. Een week zonder zwembad. Ramp numero 1.

Een andere, dramatische gebeurtenis is dat er hier op zaterdagavond bijna geen restaurant meer te boeken is. Alles vol! Door de toestanden in Hong Kong zijn veel seminars en vergaderingen van internationale bedrijven verplaatst naar Singapore. En die mensen willen natuurlijk ook uit eten. Dus voor ons, de rechtmatige gastarbeiders van dit land, is ineens weinig plaats meer. Ik verwacht lange rijen boze Nederlanders voor onze ambassade. Wij hebben recht op ons tafeltje bij het raam. Ramp numero 2. In één week hè!

Een leven als expat in Singapore mag dan exotisch klinken, de afgelopen week bleek maar weer eens dat het soms ook keihard en vol ontbering kan zijn.

Lees hier Nieks column van vorige week terug: ‘Iedereen weet dat een ontbijt met kinderen op maandagochtend niets feestelijks heeft’

Volledig scherm
Niek Druijff © Privé archief
  1. Hoe je goedbedoelde hulp als vrijwilliger in het buitenland helemaal verkeerd kan vallen
    PREMIUM

    Hoe je goedbedoel­de hulp als vrijwilli­ger in het buitenland helemaal verkeerd kan vallen

    Zoek je een werkavontuur als vrijwilliger in een ver land? Let dan op of je goedbedoelde hulp ook zo overkomt bij de mensen daar, waarschuwen deskundigen Yolande van Wijk en Judith van de Kamp. Denk bijvoorbeeld aan het ‘weeshuistoerisme’, waar de constante stroom aan arriverende en vertrekkende vrijwilligers de hechtingsproblemen van wezen lijkt te verergeren. Hoe kies je als leek een goede organisatie?