Volledig scherm
© Gabrielle van Klooster

Fietsblog: Wielrenner versus mountainbike

Gabrielle is een fietsfan. Ze leert fietsen op een mountainbike. Met vallen en opstaan. Letterlijk. Lees meer over klikpedalen, klimmen in Oostenrijk, baaldagen en fietskleding voor dames. En wat het verschil is tussen mannen- en vrouwenzadels?

Mijn mountainbike is heerlijk. Licht, want gemaakt van carbon. Met fantastische banden, die me door elk terrein brengen. Wat ik ook tegenkom; asfalt, zandpad, graspaden of grind, fietsen lukt altijd. Misschien is het de Tour, of de herinnering aan het veldrijden of cyclocross zoals de Belgen het noemen, maar ik twijfel. Zal ik er nog een racefiets bij kopen?

De wielrenfietsen die ik onderweg tegenkom, zien er aantrekkelijk uit. En ze gaan harder. Niet altijd. Soms fiets ik sneller, maar toch. Ik blijf me afvragen of en hoeveel sneller ik zou zijn met een racefiets. En bij mij in de buurt zou zo'n koersfietsje perfect zijn.

Een berg op stoempen zoals Steven of Bauke

Dus kijk ik rond naar fietsen, op internet en in winkels. En heb ik nu een wielrenfiets op het oog. Een mooi frame, aluminium. Mooi schakelmateriaal en goede remmen. Shimano Ultegra, dat is echt hartstikke goed spul weet ik inmiddels. Voor een mooie prijs, het is een model uit 2013, want nieuw hoeft niet van mij. Ik zie mezelf al voorover gebogen over mijn stuur hard gaan als mijn sprint helden Kreipel en Cavendish. Of een berg op stoempen zoals Steven of Bauke.

Aan de andere kant, een obstakel tegenkomen als een grindpad of even snel door een bospaadje crossen, dat kan dan niet. Wielrenners willen asfalt. Die smalle bandjes verdragen oneffen ondergrond niet echt. Het is niet voor niks dat zoveel profs een hekel hebben aan kasseien. Dat stuurt en rolt voor geen meter. Voor een lol fietser zoals ik is daar geen lol aan. Voor de mountainbike is een kassei een makkie.

We hebben ook veldrijders. Wielrenners met een iets bredere band, iets meer profiel. Een stevige fiets die meer kan dan de supersnelle koersfiets - Marianne Vos fietst veldrijdend voorbij in mijn gedachten. Mijn fijne mountainbike blijft, maar een lief klein wielrennertje erbij, tweedehands. Voor asfalt klimmen en ritjes hier in de buurt. Mijn mountainbike blijft dan voor de bossen en velden.

Mijn verslaving groeit en groeit. Nog even en de schuur staat vol met fietsen. Want ja, een echte snelle racefiets is weer iets anders dan een cyclocross fiets. En een mountainbike heb je in allerlei smaken. Hardtail of met dubbele vering. Afhankelijk van het terrein is er een geschikte fiets met aangepast materiaal.

Hoe langer ik fiets, hoe beter het gaat, hoe belangrijker materiaal wordt. Ik ga steeds meer vragen van mijn fiets. Ik wil sneller kunnen schakelen en harder fietsen. Ik vraag meer van mijn remmen en wil betere banden. Ik ga me storen aan tikjes en geluidjes, enthousiaster poetsen en smeren. Mijn kritische blik kijkt naar de tandjes van mijn bladen en de schakels van mijn ketting.

Begin je aan fietsen, wil je meer

Je bent gewaarschuwd. Begin je aan fietsen, wil je meer. Want net als Vos vind ik alles leuk. Hard gaan op de weg of crossen in de bossen. Sturen op lastige bochten in het veld en klimmen op het asfalt, het is allemaal gaaf en spannend. Ik kan echt niet kiezen. Ik ga voor beiden, het wielrennertje gaat er komen.

Blogs