Volledig scherm
Start Tour

Fietsblog: Hollandse molen

Een kritische blik op mijn fietskleding, het moet goed zijn. Welke shirtjes gaan straks mee? Regenjasjes, genoeg bidons. Het juiste rugzakje. Wat moet er nog aangeschaft?

Oké het duurt nog lang. Maar 2016 gaat het jaar worden waarin het dan eindelijk gaat gebeuren. Inclusief camper en fiets, gaan we de Tour volgen. De Tour de Tom.

Want is er nog iemand die zich afvraagt of Tom Dumoulin mee moet doen met Tour de France 2016? Ik verheug me nu al op elke berg. Behalve de Grand Depart in Normandië en een paar ritten in Andorra, is er op het moment van dit schrijven nog niet bekend hoe de route er precies uit gaat zien.

Ik hoop op de Mont Ventoux. Omdat ik die magische klim graag wil fietsen. Die berg, of beter gezegd, die vulkaan, heeft iets bijzonders. Van mijlenver kun je hem eenzaam zien staan. De enige bult in het verder platte landschap. Het is niet voor niks dat er net een film over is gemaakt.

Een beetje klimmer moet een keer de Mont Ventoux op. Verf, ik moet natuurlijk verf meenemen. Want er moet op de weg geschilderd. Met grote letters: TOUR DE TOM.

Met een mooie Hollandse molen. En ergens gele shirtjes scoren, gele shirtjes met korte mouwen. En gele vlaggen voor op de camper. Was het maar vast juli. Het zal een heerlijke maand worden, met zelf afzien in heftige bergritten. Om nahijgend toe te kijken hoe de professionals dat doen. Met mijn eigen fiets achteloos tegen een steile bergwand.

In stoere fietskleding. Ik verheug me op zwetende, zwoegende mannen, die bezig zijn met alles te geven op een klim. Ik ga me verbazen over de snelheid. Omdat ik er net zelf gefietst heb, zal het heel anders zijn om naar hen te kijken. Mijn helden op hun fiets. Ik zal selfies maken met de duivel en met hardcore fans die de berg in feest onderdompelen.

Mijn lief en ik kunnen niet ophouden met plannen maken en voorpret gesprekken. We zijn overtuigd dat ie de Tour wel kan winnen, onze Tom. En wij zullen erbij zijn.

Tom de molen. Die zijn benen laat draaien alsof de wind altijd in zijn rug is. De grote man met het rode shirt in de Vuelta. Het is onmogelijk om over hem heen te kijken. Dat grote sterke lijf tussen alle kleine Spanjaarden en Italiaantjes. Wat hebben we van hem genoten. De NOS paste de programmering in allerijl aan, de sportpagina's liepen over van de verwachting en de hoop.

Hij is nog jong, onze molenman. Dus wie weet, wie weet wat hij nog kan. Wie weet wat de mogelijkheden nog zijn in 2016. Ons jaar. Van ons thuis en van Tom.

Onze Hollandse molen.

Blogs