Volledig scherm
Dennie Jager © DVHN

Verlamde Dennie loopt met exoskelet over finish: dat gunt hij anderen met dwarslaesie ook

4 mijlHet gezicht van hardloopwedstrijd 4 Mijl van Groningen? Dat is Dennie Jager. Hij liet gisterenavond zien dat de hoop van mensen met een dwarslaesie om ooit weer te kunnen lopen niet altijd ijdel is.

Dennie Jager (24) uit Wagenborgen beleeft deze week een wrang jubileum. Het is precies vijf jaar geleden dat hij bij een scooterongeluk zeer zwaar gewond raakte. Toen hij wakker werd in het ziekenhuis, werd hem verteld dat hij nooit meer zou kunnen lopen. Toch voltooide hij de 4Mijl4You - de alternatieve tocht aan de vooravond van het hardloopevenement - zaterdagavond wandelend.

Met behulp van een exoskelet welteverstaan. Jager is een van de zeer weinige Nederlanders met een dwarslaesie die genoeg geld konden inzamelen om een dergelijk geavanceerd robotpak, dat sluit rond de ledematen van de gebruiker, aan te kunnen schaffen. Het wordt niet vergoed door de zorgverzekering, dus zijn mensen met een verlamming afhankelijk van crowdfunding en giften.

Nieuw exoskelet

Het goede doel van deze 4Mijl is de aanschaf van een nieuw exoskelet. Een zo’n pak kost rond de 100.000 euro. En zo bevonden Jager en drie andere leden met een dwarslaesie van de stichting Walk On zich zaterdagavond in het centrum van Haren tussen de 2600 kleurrijke en met gezellige lampjes behangen deelnemers van de 4Mijl4You, om het startschot te geven en daarna zelf aan de dikke 6 kilometer te beginnen. Nota bene In het dorp waar Jager zo lang heeft gerevalideerd, bij Beatrixoord.

,,Fantastisch dat we op deze manier aandacht kunnen vragen voor dit probleem”, zegt Jager. De eerste kilometers legt hij per rolstoel af, voor de laatste 500 meter hijsen hij en de andere ‘rewalkers’ zoals ze zich noemen in hun exoskelet.

Een exoskelet is nog altijd iets heel zeldzaams, verduidelijkt Ruben de Sain uit Nijmegen, die er sinds vijf jaar ook een heeft. ,,Wij zijn hier nu met zijn vieren, van wie één uit Duitsland, dus die telt niet echt mee”, zegt De Sain met een lach. ,,Naast ons drieën is er in heel Nederland nog maar een enkeling met een exoskelet”, zegt De Sain. ,,Terwijl veel meer mensen er een zouden willen hebben en er heel erg bij gebaat zouden zijn. Dat geeft het probleem wel aan. Het vervelende is dat we afhankelijk zijn van liefdadigheid.”

Hard werken

Op technische universiteiten wordt er nog druk gewerkt aan de doorontwikkeling van het pak. Want het is zeker niet zo dat je er zomaar in wegloopt. ,,Het is heel hard werken”, zegt Jager. ,,Je moet echt meelopen met het pak.” Maar er zitten heel veel voordelen aan, nog los van het sociale en psychische deel, zegt De Sain: ,,Altijd maar zitten is gewoon heel slecht. Door een paar keer per week te lopen in het pak, wordt de doorbloeding in je lichaam beter en heb ik minder last van spasmes en van mijn rug.”

De weg loopt vervelend omhoog en de miezerregen maakt de omstandigheden verre van ideaal, maar het lukt Jager, De Sain en de andere rewalkers om de finish na 500 meter lopen te halen. De opbrengst komt uiteindelijk aardig in de buurt van het bedrag dat nodig is voor een nieuw pak. Maar de symbolische waarde van de prestatie is misschien wel net zo belangrijk.