Volledig scherm
Leukemiepatiënt Rosan Boersma dankt haar leven aan een stamceldonor. © Marlies Wessels

Rosan Boersma dankt leven aan mensen als voetballer Thy: 'Ik had geluk, er was een donormatch'

Rosan Boersma weet welk ultiem cadeau de voetballer Lennart Thy van VVV een leukemiepatiënt zal geven. Haar leven werd ook gered door een stamceldonor als Thy.

Geluk, dat is de zon die schijnt, een kleine wandeling. Haar neefje en nichtje ook, zegt Rosan Boersma (34) uit Amsterdam. ,,Hoe ziek ik ook was, als zij kwamen, maakten ze me gelukkig.'' Ze lag maandenlang doodziek op bed lag. In die periode, vechtend tegen de leukemie, volgeprikt en gepompt met medicijnen, maar ook tijdens de loodzware revalidatie erna ontdekte ze: het zijn toch echt de kleine dingen die het doen.

En het is soms een ander, die dat geluk mogelijk maakt. In Rosans geval was het een 19-jarige jonge vrouw, die afgelopen mei als stamceldonor haar leven redde toen ze voor de tweede keer getroffen werd door leukemie. ,,Mijn zussen en broers waren geen geschikte donoren, maar ik had heel veel geluk. Er bleken buiten mijn familie meerdere goede te vinden.''

Broodnodig

Quote

Je kan bij leven het leven van een ander redden. Dat moet toch het beste gevoel zijn dat er is?

Rosan

Dat gebeurde via Matchis, de stichting die zorgt dat patiënten die een stamceltransplantatie moeten ondergaan zo snel mogelijk de best passende donor krijgen. In een internationale databank zijn mannen en vrouwen te vinden zoals voetballer Lennart Thy, de VVV-aanvaller die de wedstrijd tegen PSV laat schieten om stamcellen af te kunnen staan. Zulke donoren zijn broodnodig: de kans op een donor binnen de familie van iemand die lijdt aan een ernstige bloedziekte is slechts 30 procent. Daarbuiten is het veelal zoeken naar een speld in een hooiberg.

Dat wist Rosan toen ze weer leukemie kreeg. Net zoals ze zich ervan bewust was hoe weinig mensen in haar omgeving donor waren. Ze besloot met haar verhaal naar buiten te treden, om donoren te werven. ,,Je kan bij leven het leven van een ander redden. Dat moet toch het beste gevoel zijn dat er is?''

Bedanken

Rosan wil de vrouw die haar hielp ooit nog bedanken. ,,Je kan een brief schrijven, in het Engels, omdat je niet weet uit welk land de donor komt.'' Die wordt dan bezorgd, zonder dat gever en ontvanger elkaar leren kennen. Lange tijd dacht Rosan dat ze dan ook zou kunnen bedanken voor haar 'nieuwe' haar - sinds de transplantatie heeft ze niet langer blonde lokken, maar donker krullend haar. ,,Dat bleek niet van de donor te komen.''

Wat haar wel is gegeven, is een nieuw leven. Doodziek is ze niet meer. ,,Ik krijg nog twee keer chemo uit voorzorg, maar eigenlijk voel ik me best wel gezond.''