Volledig scherm
Brievenbussen in een flat. 'NEE NEE' betekent geen ongeadresseerde reclame en geen huis aan huis bladen. Bij 'NEE JA' is dat anders © HH

Huis-aan-huiskranten luiden noodklok bij minister: 'milieubeleid de doodsteek voor lokale journalistiek’

Huis-aan-huiskranten luiden in een brandbrief aan minister Arie Slob (Media) en de VNG de noodklok. Ze vrezen dat het Utrechtse voorbeeld om huis-aan-huiskranten uit milieuoogpunt te weren in meer steden navolging krijgt. Dat betekent ‘de doodsteek voor de onafhankelijke lokale journalistiek’, meent branchevereniging NNP.

In Utrecht koos het college van B&W er afgelopen juli voor om in plaats van de bekende Ja/Nee en Nee/Nee-stickers een veel striktere regel te gaan hanteren. Geen sticker op de deur betekent voortaan géén drukwerk meer in de brievenbus. De domstad hoopt zo de papierverspilling te verminderen. Huis-aan-huisbladen stellen dat de plaatselijke nieuwsbladen zo de nek wordt omgedraaid. Het besluit scheert reclamefolders en huis-aan-huiskranten immers over één kam. Belangenclub de Nederlandse Nieuwsblad Pers (NNP) spreekt van ‘ondoordacht gemeentelijk milieubeleid’, waardoor ‘de lokale journalistiek het loodje gaat leggen'. 

De NNP wijst op de waakhondfunctie die lokale media hebben. Liefst 7,7 miljoen Nederlanders lezen nu wekelijks een van de honderden huis-aan-huisbladen blijkt uit recent onderzoek. De maatregel werkt bovendien contraproductief, betoogt de sector: veel gemeenten gebruiken huis-aan-huis-kranten juist om hun inwoners te informeren over belangrijke regionale kwesties. 

Papierbak

De kranten krijgen  steun van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ). Hun uitgevers zeggen het al moeilijk genoeg te hebben door de macht van grote buitenlandse techbedrijven zoals Google en Facebook op de Nederlandse reclamemarkt. Zo'n 450 miljoen euro aan reclameomzet dreigt in de zakken van dit soort bedrijven te verdwijnen, zo klinkt het.

De huis-aan-huisbladen sturen hun brandbrief mede doordat steeds meer steden paal en perk stellen aan ongeadresseerd drukwerk. Sinds 1 januari ontvangen inwoners van Rotterdam, Tilburg en Haarlem geen drukwerk meer als dat niet specifiek aan hen geadresseerd is.Met een ‘ja/ja-sticker’ kunnen ze daar een uitzondering op maken. De gemeente Den Haag is er ook mee bezig. Stadsbesturen hopen met de maatregel papierverspilling tegen te gaan. Bij veel burgers belanden folders nu ongelezen in de papierbak. In Amsterdam leidde de invoering van de ‘ja/ja-sticker’ voor een halvering van het aantal folders. 

Exceptie

In tegenstelling tot Utrecht zijn huis-aan-huisbladen in Amsterdam, Rotterdam, Tilburg en Haarlem uitgezonderd. Ook in Den Haag komt er zo'n exceptie. Is er geen sticker dan mogen ze tóch door de brievenbus. De NNP vreest desalniettemin dat het voorbeeld van Utrecht, dat met GroenLinks, D66 en CU een links/progressief college kent, navolging kan krijgen. 

De vereniging bestrijdt nadrukkelijk de milieuwinst die de domstad zegt te maken door het beleid. De kranten willen met de VNG en de minister om tafel. Ze willen afspraken maken zoals die in Rotterdam gelden over "een minimumpercentage aan redactionele inhoud" en dat dit zou moeten voldoen om "niet als (verkapte) reclamefolder te worden beschouwd.”

Volledig scherm
Een waaier aan huisaanhuisbladen. © ab hakeboom
  1. Auschwitz-museum woest op Bol.com om verkoop 'hatelijke en gruwelijke' naziboeken

    Auschwitz-museum woest op Bol.com om verkoop 'hatelijke en gruwelijke' naziboeken

    Het museum Auschwitz Memorial doet een dringende oproep aan Bol.com en Amazon om per direct te stoppen met de verkoop van ‘hatelijke, gruwelijke en antisemitische boeken’. Omstreden boeken van auteurs zoals oorlogsmisdadigers Heinrich Himmler en Julius Streicher worden verkocht in de webshop van de bedrijven. Bol.com heeft begrip voor de oproep en begrijpt het sentiment, maar laat weten de boeken niet uit de verkoop te halen.
  2. Geen regels voor kindvloggers: ‘Bij sommige ouders staan de eurotekens in de ogen’
    PREMIUM

    Geen regels voor kindvlog­gers: ‘Bij sommige ouders staan de eurotekens in de ogen’

    Ze testen cosmeticaproducten, spelen met speelgoed of maken slijm. Hun video’s worden miljoenen keren bekeken en adverteerders betalen grof geld. Geen wonder dat het aantal kindvloggers met een eigen YouTube-kanaal is geëxplodeerd. Hoewel de regels voor kinderarbeid streng zijn, lijken kindvloggers vrij spel te hebben. En dat is een probleem, vinden experts. ,,Een kind is geen verdienmodel.”