Volledig scherm
PREMIUM
Nynke de Jong © Joost Hoving

Dat geharrewar trekt een bepaald soort mensen richting de politiek

Nynke de Jong schrijft drie keer per week over wat haar bezighoudt.

Het was natuurlijk ontzettend ‘kum bah jah my lord’. Je zag hem zo zitten: bij een kampvuur, met een gitaar in zijn handen, en dan een verbindend verhaal vertellen over samenwerken, tegen ruziemaken. Geen vliegen afvangen, maar samen tot een oplossing komen voor de problemen in de samenleving. Links en rechts. Oh lord, kum bah jah.

En Jesse Klaver had, in zijn speech tijdens de Politieke Beschouwingen, natuurlijk een punt. De politiek staat bol van de spelletjes, en één van die spelletjes is de confrontatie zoeken met mensen met wie je het eigenlijk best wel eens bent, enkel en alleen om zo aan je achterban te laten zien dat jullie heel erg verschillen. Of om zo snel mogelijk een debat over een onderwerp aan te vragen, om zo de eerste te zijn die dat onderwerp op de kaart zet. Of dat hele debat echt toegevoegde waarde heeft, doet er niet toe. Jij had de vinger aan de pols!