Volledig scherm
PREMIUM
Ronald (17) mag een paar keer in de week meehelpen in de keuken van gesloten jeugdinstelling Via Almata in Ossendrecht. Medewerksters Jeanne Vriens (l.) en Yvonne van Kraanen zijn blij met de extra handjes. © Pix4Profs/Marcel Otterspeer

Ronald (17) krijgt in jeugdinstelling Ossendrecht zijn leven weer op de rails: ’Ik deed domme dingen. Mijn moeder was er helemaal klaar mee’

ReportageOSSENDRECHT - Het boeide Ronald allemaal niet meer. Zijn jonge leven was hangen op straat, geen doel, wel ‘verkeerde vrienden’, zegt hij zelf. ,,Ik deed domme dingen. Zat aan de drugs. Wiet, harddrugs. Ook wel criminele dingen.”

Ronald is 17, een lange dunne vent -‘Ik ben 1 meter 98, geloof ik’- die best wil praten met de krant. Bijna zeven maanden in Via Almata herovert hij stap voor stap zijn vrijheid. Verantwoordelijkheid en vrijheid moet je verdienen in Ossendrecht. Goed gedrag wordt beloond. Ronald moet bewijzen dat hij afspraken nakomt en verantwoordelijkheid aan kan. 

Voor alle duidelijkheid: Via Almata is geen jeugdgevangenis of tbs-kliniek voor jongeren. Maar de zestig jongens en meiden tussen 12 en 18 jaar uit de drie zuidelijke provincies zitten er evenmin uit vrije wil. Door tussenkomst van de kinderrechter zijn ze tijdelijk geplaatst in de gesloten setting van Via Almata. Omdat het even niet anders kan. Omdat het gedrag van de jongelui zo verstoord en problematisch is dat de rechter vreest voor hun eigen veiligheid en die van anderen.

In samenwerking met indebuurt Bergen op Zoom