Roemenen voetballen bij SC Welberg: ‘Club voelt als familie. Dit zijn vrienden’

VideoWELBERG - ,,Hee, daar is Chrisje!” Donderdagavond op de kunstgrasmat van voetbalclub Welberg. Cristian Glica (27) is amper het veld opgestoven of hij krijgt de bal al op zijn kanariegele schoenen. De nummer tien van het tweede elftal van SC Welberg jongleert met het ronde speeltje. ,,Hij is de spelmaker van het tweede, een hele goede voetballer. Voetbalvereniging Steenbergen zag hem ook zitten, maar Cristian is bij ons gebleven. Zijn we blij mee.”

Stephan Jonk, jeugdvoorzitter en lid van de sponsorcommissie bij ‘Welberg’, ziet de Roemeense bewoner van het nabij gelegen Stella Maris graag komen. Arbeidsmigrant Cristian -tenger postuur, bruine kuif- is anderhalf jaar in Nederland en werkt, evenals heel veel andere Roemenen, in de tomatenkassen van RedStar in Dinteloord.

,,De club voelt als familie. Dit zijn vrienden”, zegt Cristian in zijn beste Engels. Hij is eigenlijk te goed voor het tweede elftal, maar aangezien Levi Papp (33) en Csaba Balint (36) -twee landgenoten van ‘Chrisje’- ook in dat team spelen, koos de Roemeen voor het treetje lager. Voetballen is leuk, maar de gezelligheid erom heen is nog leuker, vindt de tomatenplukker. Fijn is ook dat de vereniging hem helpt en adviseert bij praktische zaken waar Cristian geen weg mee weet. ,,Moeilijke papieren over belasting en zo. Dat laat ik hier lezen.” Allemaal redenen waarom de Roemeense arbeider bij Welberg blijft en zich niet door een andere vereniging laat strikken.

Volledig scherm
De Roemeense arbeidsmigrant Cristian Glica (l.) samen met Stephan Jonk van SC Welberg. Glica speelt met groot plezier in het tweede team op zondag. © Pix4Profs/Peter Braakmann

Voor Csaba is voetbal zuurstof happen. ,,Ik leef er de hele week naar toe; heb het nodig om mijn accu op te laden. Zonder de voetbal zou ik al na twee jaar terug gegaan zijn naar Roemenië.” Doordeweeks maakt hij lange dagen in een tomatenkas in het Steenbergse Westland. Door overwerk moest hij de laatste voetbaltraining missen. ,,Ik werk hard en op het voetbalveld lóóp ik hard”, grapt Csaba. Hij geeft zijn maat Levi een flinke pets op de schouder. Ze zijn allebei afkomstig uit Transsylvanië, een van oorsprong Hongaarse regio die na de Eerste Wereldoorlog bij Roemenië werd gevoegd. Ze zijn Roemeens, maar voelen zich Hongaars. Levi gold in zijn moederland als groot voetbaltalent. Hij is nog steeds keigoed, maar wat minder gedreven dan Csaba. ,,We noemen hem soms lazy in plaats van Levi”, lacht Stephan Jonk. Levi laat het zich aanleunen. In de zes jaar dat hij in Nederland is, heeft de vader van twee dochtertjes zich opgewerkt bij RedStar. Hij stuurt daar tientallen Roemeense medewerkers aan. Voetbal is voor hem vooral hobby.

Trapveldje

De wisselwerking tussen migrantenopvang Stella Maris van uitzendbureau Goodmorning en SC Welberg kwam vanzelf tot stand. De opening van de nieuwbouw van Stella Maris in 2013 viel samen met de verhuizing van de vereniging naar de Hoogstraat. ,,De arbeidsmigranten hadden een trapveldje naast Stella Maris. Ze kwamen wel eens kijken bij ons. Ze wilden graag meedoen. Nou, prima. De vereniging staat open voor iedereen, dus ook voor migranten. In het begin waren het vooral Polen; nu zien we meer Roemenen”, aldus Jonk.

Volledig scherm
Drie Roemeense arbeidsmigranten spelen in het tweede elftal van SC Welberg. V.l.n.r. Levi Papp, Cristian Glica en Csaba Balint. © Peter de Brie

Toenmalig voorzitter Rien Bartels van SC Welberg kwam tijdens een open dag bij Stella Maris in contact met uitzendbureau Goodmorning, eigenaar van het complex. Resultaat: Goodmorning wierp zich op als hoofdsponsor van de voetbalclub. ,,Dat was goed voor de wederzijdse acceptatie.”

Jonk zegt eerlijk dat SC Welberg de migranten niet nodig heeft om te overleven. Met de verhuizing kreeg de club meer en betere faciliteiten. Het leidde tot een ledenexplosie van 200 naar ongeveer 420 nu. De meidenvereniging van Welberg is zelfs de grootste in de gemeente Steenbergen.

Na de training op donderdag is zondag de wedstrijd. Terwijl ‘het tweede’ van Welberg zich thuis opmaakt voor de match tegen Halsteren, valt de regen met bakken uit de hemel. Csaba ziet de bui al hangen. Het zal toch niet? ,,In Roemenië gaat de voetbal altijd door. Zelfs als het 12 graden vriest en er een dik pak sneeuw ligt. Maar als het hier een beetje regent, wordt het al afgelast.“ Csaba, Levi en Cristian vinden het hilarisch. Terwijl ze het veld op rennen roepen ze in koor: ,,Al afgelast?”

Volledig scherm
Het tweede zondagelftal van SC Welberg traint op donderdagavond op het sportpark van de club. © Pix4Profs/Peter Braakmann

Geen jeugd, maar wel Polen

De taalbarrière is soms lastig, maar voorzitter Nol Kemmeren van voetbalclub The White Boys uit Waspik is oprecht blij met de komst van een Pools elftal naar zijn club. ,,We hebben het met beide handen aangegrepen.”

Door gebrek aan jonge aanwas leed The White Boys een zieltogend bestaan. ,,Wat wil je, jarenlang is hier geen huis gebouwd. Geen woningen, dus geen jonge gezinnen”, wil Kemmeren maar zeggen. Dat is funest voor een voetbalvereniging. Dus toen de Polen die als Black Devils bij een Tilburgse club speelden, vanwege een faillissement op zoek moesten naar nieuw onderdak, ging de deur in Waspik wagenwijd open. ,,Het gaat goed. Het Poolse team voelt zich thuis en wij hebben weer een eerste team. Het komt van twee kanten”, aldus de voorzitter. En zo werden de Black Devils omgedoopt in The White Boys. Gelukkig zijn er enkele Polen in het team die Nederlands spreken. Engels lukt soms ook. ,,En anders doen we het met handen en voeten.”

Bij voetbalclub TPO Moerdijk (vijfde klasse op zondag) is nog niet nagedacht over mogelijke kruisbestuiving met de geplande migrantenhuisvesting in het naburige hotel Port of Moerdijk. Maar bij voorzitter Ludo van Gils staat de deur open. ,,Eerst maar eens afwachten hoe concreet de plannen worden. Maar als we een extra elftal binnen kunnen halen, zeg ik daar geen ‘nee‘ tegen. We doen er alles aan om de vereniging overeind te houden. Het draait allemaal om leefbaarheid.“ Van Gils zou liever zien dat migranten gemengd worden onder elftallen dan een team dat volledig bestaat uit buitenlandse arbeiders. Dat lijkt hem beter voor de onderlinge contacten.

  1. Koker met spullen voor de toekomst de grond in bij opening Fort Henricus in Steenbergen
    PREMIUM

    Koker met spullen voor de toekomst de grond in bij opening Fort Henricus in Steenber­gen

    STEENBERGEN - Het kan nog honderden jaren duren. Maar er komt een dag dat iemand hem vindt: de koker met spulletjes die zondag bij de opening van Fort Henricus in Steenbergen de grond in is gekatapulteerd. Met een piepklein Gummaruskerkje en Pompejusje, bloemenzaadjes, een brief van burgemeester Ruud van den Belt van Steenbergen, maar ook een cd met waterlinie-raps en een boekje met wandeltochten.

In samenwerking met indebuurt Bergen op Zoom