Volledig scherm
Thea van Dijk (links) en Joyce Beckker willen op verschillende plekken een monument plaatsen voor ongeboren en doodgeboren kinderen. © peter van trijen/pix4profs

Pleidooi voor stiltemonumenten voor ongeboren kinderen

BERGEN OP ZOOM/ROOSENDAAL - Geen overlijdensakte, geen begraafplaats. Wie een miskraam krijgt, heeft geen plek om de baby te herdenken. Daar hebben veel mensen echter wel behoefte aan.

Stichting Stiltemonumenten wil op verschillende plekken een monument plaatsen voor ongeboren en doodgeboren kinderen. Te beginnen in Bergen op Zoom, daarna moet Roosendaal volgen.

Het ontwerp is er al. Joyce Beckker van de stichting omschrijft het als een soort 'levend altaar'. Het moet een beschutte cirkel zijn, met veel natuurelementen. In het midden ervan komt een tekening. ,,De eerste keer dat ik die tekening zag moest ik denken aan een van mijn favoriete boeken. 'Erik of het klein insectenboek' van Godfried Bomans. Erik stapt daar in een levend schilderij. Bij dit monument is het net of je in een andere wereld stapt en vanuit je hart met je kind kunt communiceren'', vertelt Beckker die zelf in Zegge woont.

Veel aandacht

Beckker is, net als Thea van Dijk uit Zevenbergen, van het online platform MiskraamVerwerken.nl, dat ze zo'n twee jaar geleden hebben opgericht. Toen ze daar net mee begonnen, zat het onderwerp 'miskraam' heel erg in de taboesfeer, vertellen de twee. En dat ondanks het feit dat maar liefst een op de vier vrouwen in haar leven een miskraam krijgt. Van Dijk: ,,Maar tegelijk met het online gaan van ons platform deelde Mark Zuckerberg, de oprichter van Facebook, een bericht over zijn ervaringen met miskramen. Dat zorgde ineens voor heel veel aandacht voor het onderwerp.''

De twee kunnen er over meepraten. Van Dijk heeft drie miskramen gehad. Alledrie de keren voelde dat heel anders voor haar. ,,De derde was er eentje van intens verdriet'', vertelt ze. ,,Bij de twaalf weken echo kwamen ze erachter dat het kindje niet ouder was geworden dan zes weken. Een missed abortion heet dat.''

Beckker heeft twee 'geregistreerde' miskramen gehad. ,,Daartussendoor heb ik er ook een aantal gehad'', vertelt ze. ,,Na die eerste miskraam had ik totaal geen opvang, zowel niet vanuit de medische wereld en niet vanuit mijn omgeving. Daardoor heb ik het heel snel weggestopt. De tweede miskraam was een tweeling. Dat was een dubbele klap.''

Behoefte

Beckker heeft vervolgens een methode ontwikkeld om een miskraam te kunnen verwerken: Rejoyce Xpress. Dat is de manier waarop Van Dijk uiteindelijk haar miskramen heeft kunnen verwerken. ,,je maakt denkbeeldige treinreizen naar je kind. Dat werkt heel helend'', vertelt ze.

Vanwege hun persoonlijke en professionele ervaringen zijn de twee bij de stichting gevraagd. Dat er behoefte is aan een gedenkplek heeft Beckker onderzocht. ,,Via onze site hebben we vrouwen gevraagd wat ze van een herdenkingsplek vinden. Daar stonden ze allemaal positief tegenover.''

Het belangrijkste is dat ze dan het idee hebben dat ze ergens heen kunnen met hun verdriet. En erkenning. Van Dijk: ,,Als je geen overlijdensakte of begraafplaats hebt, is het net of er niks is gebeurd. Maar je bent wel zwanger geweest.''

BN DeStem gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement

In samenwerking met indebuurt Bergen op Zoom