Volledig scherm
De Molenstichting Huijbergen is verbaasd over de nieuwe insteek van wethouder Hans de Waal voor het molenbeheer, maar staat open voor een gesprek. © Edmund Messerschmidt / Het Fotob

Kibbelen over zorg voor molen Johanna in Huijbergen

Wat ze delen, is de zorg om de oude Johanna. Maar hoe de molen uit 1862 in gezonde staat moet blijven, daarover zitten wethouder Hans de Waal van de gemeente Woensdrecht en Theo Sanders van de Huijbergse Molenstichting nog bepaald niet op één lijn.

Geen kwaad woord van Sanders over het onderhoud dat de gemeente pleegt. ,,Ze houden de molen in topconditie." Wat vooral kraakt, is de communicatie over het plan van de stichting om de molen in eigendom te kunnen nemen en het onderhoud te financieren. Want van die kosten wil de gemeente eigenlijk juist af.

Dus zette Sanders met vier anderen de molenstichting in de steigers. Om inkomsten te genereren werd gedacht aan excursies, een kinderboerderij of een zondagsmarktje. Ook ging Sanders aan tafel met een architect en bouwbedrijf Meeusen, eigenaar van de aanpalende, vervallen melkfabriek. ,,Meeusen heeft een vergunning om er een loods met woning te bouwen, maar wilde toch meewerken aan ons plan." 

Brasserie

Dat omvatte een brasserie op de plaats van de fabriek (,,Een mooi aanzicht voor ons dorp", aldus Sanders) en verderop dertien huizen. ,,Ook geschikt voor jonge gezinnen, dus goed voor de leefbaarheid." Pachtgeld van die woningen, plus subsidies, moesten de stichting draaiende houden.

,,Wethouder De Waal reageerde eerst enthousiast", zegt Sanders. ,,maar bij het vervolggesprek stonden we na twee, drie minuten weer buiten. Zegt ie van niet? Nou, vijf minuten dan. En de uitleg was kort door de bocht." De Waal bestrijdt dat. ,,Ik heb verteld dat woningbouw in het buitengebied niet kan volgens de verordeningen van de provincie, waar we tot op vrij hoog niveau overlegd hebben." 

De stichting kreeg het bestemmingsplan, maar niet de naam van de provincie-ambtenaar of het verslag, zelfs niet na een WOB-verzoek (Wet openbaarheid van bestuur), stelt Sanders. ,,Ik was verbaasd over dat WOB-verzoek", reageert De Waal. ,,Maar dat moeten we dan ook formeel afhandelen en dan mogen we geen namen noemen. De stichting had me beter gewoon kunnen bellen."

Verbaasd

Dat doet Sanders de wenkbrauwen fronsen. ,,De wethouder vond juist zelf dat het via de WOB moest. En daar hebben we nu nog geen reactie op, ook al beweert hij van wel. Of dit mij irriteert? Nee, maar verbaasd ben ik wel. We zijn al vier jaar bezig. De gemeente rept over burgerinitiatief, maar zo schiet het niet op. En als alles strandt en Meeusen bouwt toch een loods daar, dan is dat een gemiste kans." 

Daar is De Waal het op zich mee eens. ,,Al weet ik niet of een fors horecabedrijf daar levensvatbaar zou zijn." Hij stelt dat de kosten voor de molen sterk wisselen en vreest dat een verdienmodel zonder woningbouw onhaalbaar is. ,,Ook bij grote stukken moet de stichting de eigen broek op kunnen houden. Anders komt het probleem toch weer bij de gemeente, want qua subsidies houdt het ook niet over." 

Volwassen mensen

De Waal geeft Sanders in overweging dat zijn 'club' een beheerstichting wordt die wel activiteiten organiseert, maar dat eigendom en onderhoud vooralsnog bij de gemeente blijven. ,,Dat is nieuw voor mij", aldus Sanders. ,,Maar voor een gesprek staan we altijd open." Alle verbazing ten spijt. ,,We zijn volwassen mensen en het gaat om de molen." Zo brengt Johanna de twee weer bij elkaar. De Waal: ,,Uitstel is geen afstel. Ik wil de stichting graag weer uitnodigen."

In samenwerking met indebuurt Bergen op Zoom