Volledig scherm
Vader Albert is leider van Madese Boys, zoon Kevin speelt in het eerste elftal. © Pix4Profs-Ron Magielse

Vader en zoon De Bok ademen Madese Boys: ‘Maar discussiëren over de wedstrijd doen we niet meer’

Waar Albert de Bok (53) door een kruisbandblessure al op jonge leeftijd zijn voetbal­schoenen aan de wilgen moest hangen, zorgt zoon Kevin voor zijn opvolging in het vlaggenschip van Madese Boys. Albert is leider van het eerste elftal, Kevin is rots in de branding. ,,Onze familie ademt Madese Boys.”

De in Made geboren en getogen Kevin begon op zijn vierde met voetballen. ,,Ik raakte al van jongs af aan betrokken bij de club. Mijn vader was grensrechter bij het eerste elftal. Ik ging toen vaak op zondag naar de wedstrijden kijken.” Intussen trainde Albert al heel wat andere elftallen. ,,Ik wilde niet gelijk trainer worden van Kevins team, dat leek me niet verstandig. Omdat de trainer van zijn team het vanwege werk niet altijd kon halen, nam ik het al snel over. Ik was toch wel aanwezig op het veld.”

NAC

Tijdens een talententoernooi bij NAC Breda viel een jeugdteam van Madese Boys op, waaronder dus Kevin. ,,We speelden met een heel goed elftal. Ik werd gescout en mocht in eerste instantie meetrainen bij NAC, daarna kwamen daar ook wedstrijden bij. Helaas viel ik vanwege fysieke redenen uiteindelijk af.” Vader Albert was uiteraard apetrots toen hij zijn zoon in het geel en zwart zag spelen. ,,Je moet genieten van die mooie momenten. Dat vertelde ik hem toen ook.”

Het Bredase avontuur kwam even later dus tot een einde. Zonder enige twijfel wist Kevin zijn draai weer snel te vinden. ,,Samen met wat vrienden, waaronder huidig teamgenoot Jip van der Plas, keerde ik terug in de JO17-jeugd. De stap naar het eerste maakte ik al snel, ik debuteerde op mijn zeventiende. Dat was uiteraard een speciaal moment, ook voor mijn vader.”

Quote

We willen met deze groep graag eens naar de eerste klasse promoveren

Albert de Bok (53)

Door de terugkeer van de jongste telg kwam Albert ook op wedstrijddagen meer bij de club. ,,Kevin zat er in eerste instantie helemaal niet op te wachten dat ik leider van zijn team werd.” Toch gebeurde het, maar zonder slag of stoot ging dat niet. ,,We hebben echt wel wat discussies daarover gevoerd. Je wilt niet gezien worden als ‘het zoontje van’”, vervolgt Kevin. ,,Gelukkig kennen heel veel mensen ons en weten ze dat we tegen vriendjespolitiek zijn”, licht Albert toe.

Biertje

Aan de keukentafel van familie De Bok gaat het niet vaak meer over de wedstrijden of trainingen van hun cluppie. ,,Dat discussiëren doen we niet meer, dat hebben we afgesproken”, zegt Kevin met een knipoog. ,,We praten, met een biertje in onze handen, wel even na. Iets wat typisch bij de club past, het team is heel hecht.”

Dat mensen uit een dorp nuchter zijn, is algemeen bekend. ,,Kevin komt mij echt niet omhelzen als hij scoort, we doen gewoon normaal. In mijn fanatisme roep ik tijdens de wedstrijd weleens wat naar hem of de spelers. ‘Zou je je niet stilhouden joh!’ riep hij weleens terug. Maar hij weet wel wie het zegt, hoor.”

De clubman sluit af met een duidelijke boodschap. ,,We willen met deze groep graag eens naar de eerste klasse promoveren.” Met zijn zoon Kevin ongetwijfeld voorop in de strijd.