Volledig scherm
Joris van de Lande © Pix4Profs/ Ramon Mangold

Sluipschutter Van de Lande weerstaat de lokroep: ‘SAB was mijn eerste club en zal ook de laatste zijn’

Of zijn ploeg nu strijdt tegen degradatie of om het kampioenschap, in de vijfde of eerste klasse: Joris van de Lande is levensgevaarlijk voor het doel. Zijn honger naar doelpunten is de komende weken broodnodig om SAB in de derde klasse te houden.

Waar Joris van de Lande’s plafond had gelegen zonder die driedubbele kaakbreuk, weet hij zelf ook niet. De sluipschutter op kicksen stapte acht jaar geleden over van SAB naar Unitas’30 om in de derde klasse te spelen en probeerde het drie seizoenen later nog twee treetjes hoger bij RKVV Roosendaal. Hij veroverde direct een plekje in de basis en maakte ook daar zijn doelpunten, van aanpassingsproblemen was wederom geen sprake. Aan het einde van dat seizoen liep hij echter letterlijk en figuurlijk een snoeiharde klap op. Bij een kopduel raakte een verdediger met zijn achterhoofd de kaak van Van de Lande. ,,Ze hoorden de dreun twee velden verderop nog. Ik voelde dat er een deuk in mijn wang zat.” 

Hij werd geopereerd en vertrok bij Roosendaal, keerde terug naar Unitas’30. Daar liep hij tegen een nog hevigere blessure op. ,,Een ooginfarct. Tijdens een wedstrijd zag ik opeens heel wazig, ik kreeg vlekken voor mijn ogen en het werd even zwart. Er bleek een bloedpropje achterin mijn oog te zitten. Ik ben toen een half jaar gestopt met voetballen, om het te laten herstellen.”

Volledig scherm
Joris van de Lande in actie tegen zijn oude ploeg Roosendaal. © Pix4Profs/Peter Braakmann

Terug bij SAB

Dat lukte, waardoor Van de Lande nu gewoon weer elke zondagmiddag zijn vizier op scherp stelt en het leven van verdedigers zuur maakt. Hij keerde drie jaar geleden terug bij SAB. ,,Het is een leuk elftal met bijna alleen maar jongens uit de jeugd van de club, ook nu we onderaan staan is de sfeer nog goed.” 

De afgelopen seizoenen was het één groot feest bij de vereniging van de harde werkers. Na het kampioenschap in de vijfde klasse, volgde vorig jaar de sensationele promotie naar de derde klasse. Dat het dit seizoen knokken is voor behoud, lijkt dan ook niet meer dan logisch. ,,Het was de afgelopen seizoenen alleen maar feest, dus dit is wel even wennen. We hebben pech gehad met blessures en zijn een kleine club, waardoor we dat niet zomaar op kunnen vangen. Ik ben zelf ook geblesseerd geweest. Met wat meer geluk, hadden wij gewoon in de middenmoot gestaan. Daar horen wij thuis.”

De 29-jarige Bredanaar houdt vertrouwen in een goede afloop. ,,Eén overwinning en we staan er weer bij. Als wij directe degradatie afwenden, spelen wij ons veilig via de nacompetitie. Daar ben ik van overtuigd.” En Van de Lande is hoe dan ook volgend seizoen weer de kapstok van het elftal, ondanks de lokroep uit Roosendaal. ,,We zitten in de competitie met Roosendaal, daar lopen nogal wat oude bekenden rond. Zij vragen elk seizoen weer of ik terugkom, maar dat gaat niet gebeuren. SAB was mijn eerste club bij de senioren en zal ook de laatste zijn.”