Volledig scherm
Johan Gabriëls. © Jan Stads/Pix4Profs

Racisme in het voetbal? De volgende generatie zal minder bekrompen en veel ruimdenkender zijn

columnIedere dinsdagochtend is het feest. High School. Zo’n 130 brugklassers, tweede- en derdejaars middelbare scholieren trainen dan (onder schooltijd!) op de velden van Boeimeer en WDS’19. In weer en wind werken gediplomeerde trainers aan het verbeteren van de skills van de leerlingen. Jongens en meiden uit de buurt met roots van over de hele wereld. Aziaten, Afrikanen, Zuid Amerikanen tot een technische Hongaarse middenvelder en een Braziliaanse dribbelaar aan toe.

Een prachtig bont gezelschap. Een gemiddelde afspiegeling van de Nederlandse maatschappij ook. Op het veld wordt gebikkeld, gelachen, gemopperd, maar bovenal gevoetbald. Een vervelende opmerking over iemands kleurtje of land van herkomst? Nooit gehoord. Écht niet. Sekse, kleur of religie zijn hier tussen de krijtlijnen géén issue.

Deze week kwamen clubs, scheidsrechters, KNVB en antiracismebureau Radar bijeen om te sparren over de aanpak van racisme op de velden. Een nobel initiatief. Naast alle lopende acties trekt de bond nog eens 14 miljoen euro uit de kassa om het boosaardige gezwel wat racisme is, voorgoed van de velden te bannen. Terecht. De praktijk blijkt echter weerbarstig. Want ondanks, scherpe meningen en schrijnende voorbeelden blijft de grote vraag: hoe dan?

Een alom gerespecteerde spreker op deze forumavond was de ex-pastor Jan Hopman. De man heeft zeker recht van spreken (want jarenlang voorzitter van ‘probleemclub’ Barça) en was duidelijk over de oorzaak van het probleem. ‘Het heeft met kolonialisme te maken, dat zit in witte mensen. We zien onszelf als een superieur ras.’ Pardon? Die zin heb ik acht keer moeten lezen. Holle retoriek. Nooit kwam zo’n barbaarse gedachte in me op. Ik voel me als ‘witte mens/voetballer/ trainer/vader’ totaal niét aangesproken. Jeugdspelers al helemaal niet. Alsof het rechtsbackje van JEKA JO13-8 zich, met dank aan Neerlands ‘glorieus’ VOC-verleden, verheven voelt ten opzichte van de Marokkaanse linksbuiten van Alliance JO13-2. Kom op zeg. Wat een onzin.

Voor de duidelijkheid, ik bagatelliseer dit prangende probleem niet. Alle initiatieven om racisme in het voetbal uit te roeien juich ik toe, maar dit is regelrechte lulkoek. Gelukkig is de toekomst hoopvol. De volgende generatie zal minder bekrompen en veel ruimdenkender zijn. De dinsdagochtend bewijst dat.