Volledig scherm
Meindert Dijkstra © Foto Gino van Outheusden / Pix4Profs

De cirkel is rond voor Meindert Dijkstra

Ooit begon Meindert Dijkstra er als piepjong manneke met voetballen, nu ruim veertig jaar later is hij er terug als hoofdtrainer. We hebben het over SAB, oftewel Sint Anna Boys, vorig seizoen gepromoveerd naar de vierde klasse B. "Het is natuurlijk mooi om in je eerste jaar als hoofdtrainer te mogen starten bij je allereerste clubje." 

Dijkstra (50) voetbalde als pupil slechts een enkel jaar bij SAB. Al op zevenjarige leeftijd nam hij deel aan een proeftraining bij NAC, bij Jo Jansen om precies te zijn, en hij mocht blijven. Na de gehele jeugdopleiding doorlopen te hebben, speelde hij een half jaar in het tweede, waarna hij op zijn achttiende zijn debuut maakte in de hoofdmacht. Nadat trainer Leen Looijen het niet in hem zag zitten, verkaste Dijkstra naar aartsrivaal Willem II, waar hij vijf seizoenen in de Eredivisie speelde. Dijkstra over die periode: "Prachtig, vijf jaar Eredivisie. Maar ik had liever die jaren in NAC 1 gespeeld. Ik ben natuurlijk een echte NAC-jongen." 

Engeland

Via Willem II kwam hij terecht in Engeland, waar hij twee jaar in Division One voor Notts County voetbalde. Aan Engeland bewaart Dijkstra zijn dierbaarste voetbalherinnering: "Er bestond een competitie tussen Engelse ploegen uit Division One en Italiaanse uit de Serie B, de Anglo Italian Cup. We haalden de finale op Wembley, Brescia was de tegenstander en ik stond tegen niemand minder dan Gheorghe Hagi." Zijn positie als prof: linksback, van het nietsontziende soort welteverstaan, bikkelhard, soms over de schreef, het type Hugo Hovenkamp zeg maar. "Ja, ik pakte ook weleens een kaartje," lacht Dijkstra.

Ervaring in het trainersmetier deed hij op als assistent van zijn NAC-maatje Peter Remie bij JEKA en Unitas '30 en tot voor kort bij Achilles Veen. Bij SAB is een andere oudgediende van NAC nu zíjn assistent, Ton van Eenennaam. Van SAB kreeg Dijkstra de opdracht mee zich te handhaven. "Maar goed, ikzelf zit iets anders in elkaar," zegt hij. "Wanneer ik inzie dat er meer inzit, dan gaan we ervoor natuurlijk. Maar ik moet eerlijk zijn, ik ken de krachtsverhoudingen in de vierde klasse nog niet goed genoeg om te kunnen inschatten waar wij op het moment staan." 

Dijkstra vervolgt: "Het loopt nog niet helemaal zoals het zou moeten, maar we zijn bezig met een proces. Wanneer de jongens leren om in hun taak te spelen en de opdrachten uit te voeren, gaat het de goede kant op. Wat voor Ton en mij 'appeltje-eitje' is, kan voor een jongen die doorkomt uit de jeugd natuurlijk nog abracadabra zijn. Voorlopig ben ik absoluut tevreden over de instelling van de groep. Ze zijn leergierig en ambitieus en dat zie je ook aan de trainingsopkomst."