De Wacht is een sfeervol restaurant, gevestigd in een voormalige boerderij. Binnen is alles te koop.
Donderdag 21 oktober 2004 - De Wacht is een vrij nieuw restaurant, gevestigd in een boerderij aan het Grauwe Voetpolderpad in Etten-Leur. Op pagina één van de menukaart leggen eigenaars Pim van der Ven en Joeke Kockx uit waar die naam vandaan komt: ‘Op een waterverftekening die kapitein Daniel Gevers in maart 1831 maakte, staat voor een boerderij een rijtje soldaten. Het stel lijkt instructies te krijgen van een officier. Oordeel: 7.
Nu we dat weer mooi hebben opgestoken, kunnen we ons richten op de kaart. De deskundige gast krijgt de eerste keuze en pakt direct uit met het allerduurste voorgerecht: de huisgemaakte terrine van ganzenlever van 15 euro.
We leven weliswaar niet meer in 1831, maar Bruin moet het allemaal wel kunnen trekken, dus de andere keuze valt op een driegangenmenu voor € 23,75. Met het verzoek aan de gastvrouw om het dessert te vervangen door een tussengerecht. En dat kan.
Sfeervol
Olijfjes op een prikker en een blik op de zaak. De Wacht is een sfeervol restaurant. Veel hout, gecombineerd met helder groen en paars. Houten kasten en tafels, kunstvoorwerpen en wat nou zo leuk, of in elk geval het vermelden waard is, is dat alles te koop is. Een feest dus voor degene die het al een genoegen vindt om de kliekjes mee naar huis te nemen in een ‘doggybag’. Ook die klok, dat schilderij of die mooie houten tafel die voor in de zaak staat kan mee! Of dat grappige kleine peper- en zoutstelletje.
Het verrassingsvoorgerecht is een compositie van eendenborstfilet met pijnboompitjes, zongedroogde tomaat, Kaapse kruisbes (zo’n lekker aromatisch geel vruchtje vol zaadjes dat je tegenwoordig op ongeveer ieder bord tegenkomt), frisse friseesla en daikoncress met een lekkere zoetige dressing. Ongeveer recht van de groothandel. Prima, kan niet fout gaan ook.
Met de huisgemaakte ganzenleverterrine is het wel een beetje mis gegaan. Daar heeft de kok, of zijn hulp, zeezout overheen gemalen. Dat zeezout overheerst nu volkomen en haalt de zachte smaak van de lever weg. Dat is heel erg jammer, zeker als je je bedenkt wat een vreselijk leven de gans in kwestie geleden moet hebben voordat een deel van zijn opgefokte volvette lever in terrinevorm op dit bord kon belanden. Plusje wel voor het begeleidend stoofpeertje.
Tussengerecht van het verrassingsmenu is een timbaaltje van parelhoen en fois gras (we kunnen er ook niks aan doen) met appel en calvados. Niet helemaal onze voorkeur, maar dat kan gebeuren bij een surprisemenu. De Wacht werkt met prima ingrediënten. Dat hebben we in het verleden in sommige etablissementen wel eens anders meegemaakt.
Het tussengerecht komt op ons eigen verzoek tegelijk met het hoofdgerecht van de gast: prima gebakken lamskoteletjes met warme groenten (courgette, wortel). De rozemarijnsaus vinden we beiden niet echt de moeite waard. Die is vooral bruin en zo smaakt-ie ook wel. Een beetje van jezelf en? Maaaarrr: de echte verrassing zit in de staart. Een flinke zachte moot heilbot met dragonsaus met een warm tomaatje met basilicum. Subliem, in één woord. Zowel qua visbereiding als qua combinatie. Hoe kun je nou zo’n mooi stuk vis voorzetten en tegelijkertijd je ganzenlever zó naar de vaantjes helpen?
En we zouden willen adviseren gebakken aardappeltjes die al eens gebakken zijn geen tweede ronde te gunnen.
Worden ze soms maar erg hard van. De overkant van de tafel heeft nog een dessert tegoed. De crème caramel. Met bessensaus en poedersuiker. Geen inzending voor welke culinaire prijs dan ook. De rekening is niet mals: meer dan tachtig euro, waarvan 13,50 naar de wijn gaat en in totaal 3,35 naar twee kopjes koffie/cappuccino. We zien trouwens thuis pas dat we voor de lamskoteletjes een halve euro meer moesten betalen dan de kaart voorhield, maar dat is ook weer geen bedrag om over aan de alarmbel te trekken.
Hélène Schenk
De reactie
Joeke Kockx en Pim van der Ven zijn sinds een half jaar de eigenaars van De Wacht.
Over aandacht hebben ze volgens de nog jonge, vrolijke en gastvrije Joeke niet te klagen. Doelgroep zijn mensen die uitgebreid en wat luxer willen eten. De gasten komen uit Etten-Leur, maar ook uit plaatsen als Breda en Zevenbergen. „De foie gras maken we zelf. Daar zat deze keer helaas te weinig zout in. Heel jammer“, zegt Joeke. Ook de crème caramel is volgens haar huisgemaakt. Ze zegt dat ze de opmerkingen zal doorgeven aan de keuken. Ze bevestigt dat inderdaad alles te koop is in de zaak.
Wie belangstelling heeft voor het meubilair kan dat aangeven. Alles moet natuurlijk wel eerst worden afgerekend met de huurbaas; antiquair en buurman van De Wacht.
Restaurant De Wacht
Grauwe Poldervoetpad 8
Etten-Leur 076-5269583
