Hoewel zand niet haar favoriete ondergrond is, stond er toch geen maat op Marianne Vos. Met haar vijfde wereldtitel is ze nu alleen recordhoudster, voor Hanka Kupfernagel met vier regenboogtruien. foto Marcel van Hoorn/ANP
VELDRIJDEN - Zie Marianne Vos voor de achtste keer in haar leven wereldkampioene worden en je begrijpt waarom de 24-jarige vrouw uit Meeuwen al jarenlang van het ene succes naar het andere rijdt.
"De achtste wereldtitel is net zo mooi als de eerste", zei Vos in Koksijde uit de grond van haar hart. Het verklaart waarom de Brabantse alleskunner gisteren op weg naar de finish volledig los ging na een ogenschijnlijk simpel gewonnen WK. De emotie en de ontlading spatte er net zo af als toen ze in 2006 als klein meisje voor het eerst wereldkampioen werd op de weg. Sindsdien veroverde ze nog twee baan- en vijf crosstitels.
"Niets is vanzelfsprekend", luidt haar credo. Iedere wedstrijd moet eerst gereden worden. Vos wordt niet gemakzuchtig of lui van veel winnen, zoals dat beloftenwereldkampioen Lars van der Haar is overkomen. "Elke keer is het ook weer spannend", stelt Vos. "Helemaal als je zoals vandaag rijdt voor zoveel publiek en op zo'n lastig parcours." Ze gaf toe dat er bij de finish veel van die spanning van haar afviel. "Ik heb altijd maar net gedaan of dit parcours mij goed ligt, maar dat is dus niet zo." Wie ze daar mee probeerde voor de gek te houden? "Ook mezelf dus." Ze had echter vooral de concurrentie zand in de ogen gestrooid. In aanloop naar het WK reed Vos de rest mentaal murw. In haar eerste cross - toevallig in Koksijde – werd ze tweede achter Daphny van den Brand, maar daarna verloor ze niet meer. Na het NK riep Vos na de zoveelste solozege dat ze er 'zo' geen bal meer aan vond. "Want ik hou van het spelletje en op deze manier is het geen spelletje meer."
In Koksijde moest ze gisteren een ander spelletje spelen. Ze probeerde met een snelle aanval de rest zo snel mogelijk te ontmoedigen. Dat lukte, want haar enige serieuze concurrente Daphny van de Brand legde zich al snel neer bij een gevecht om de tweede plaats. De kleine Brabantse droomde meer dan een jaar van een tweede wereldtitel in haar favoriete speeltuin, maar zei nu blij te zijn met een zilveren afscheid. Na dit jaar stopt ze er mee. "We willen thuis de zaak verder uitbouwen en ik wil moeder worden. Dan moet je als vrouw toch gaan nadenken."
Vos maakte foutjes in het zand, maar had genoeg voorsprong om er rustig onder te blijven. Onbedreigd reed ze naar haar vijfde wereldtitel in het veld, de vierde op rij. "Het zag er misschien dominant uit, maar dat gevoel had ik zeker niet. Het was flink afzien."
De kopvrouw van Rabobank rijdt nu nog twee crossen. "Omdat ik het mooi vind." Vanaf morgen gaat de focus echter al weer om. "De Olympische Spelen zijn vanaf nu het belangrijkste."
Nieuw doel, nieuwe trainingsaanpak, nieuwe spanning. "De combinatie met het wegseizoen maakt het voor mij lastiger om te crossen. Het is soms puzzelen, maar uiteindelijk lukt het altijd wel."
Begin maart wacht de eerste wegwedstrijd, na een vooral met buitenlandse trainingskampen gevulde aanloop. Of ze geen grotere rustpauze moet inbouwen? Vos, verbaasd: "Met de ploeg op trainingskamp gaan is voor mij ook een soort vakantie. Er is toch niets mooier dan te mogen fietsen?"
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
