MIDDELBURG - Het gaat weer goed met Niels Koole. De advocaat uit Zoutelande komt in hoog tempo de trap van het kantoor afgelopen om zijn bezoek op te halen.
Nog niet zo lang lang geleden was dat wel anders. Twee maanden lang kon hij nauwelijks naar boven of beneden. De pezen rond zijn knieën waren zwaar overbelast als gevolg van een veel te fanatieke voorbereiding op de Zeeuwse Kustmarathon. Als de 38-jarige atleet zijn lange carrière overziet, constateert hij dat hij in de 29 seizoenen dat hij aan wedstrijdsport doet weinig last heeft gehad van blessures. Ooit had hij een liesbreuk maar dat had weinig met overbelasting te maken. Het was in 2003, waardoor de Walchenaar de eerste editie van de Kustmarathon miste. Ook was hij geblesseerd aan zijn kuit en had hij problemen met zijn rug. Daarmee is de zwaarste malheur echter wel genoemd.
De atleet heeft altijd hard getraind, maar bijna altijd verantwoord en nooit als een prof. Koole is getalenteerd, zeker als triatleet. Toch heeft hij nooit overwogen om zijn leven helemaal te wijden aan de sport, zoals zijn broer Floris-Jan deed. ,,Mij trok het niet'', vertelt hij vanuit het kantoor met uitzicht op de Zeeuwse bibliotheek. ,,Je wereld wordt heel klein als je alleen met atletiek bezig bent.'' Desondanks heeft Koole sporen nagelaten. Bij verschillende wedstrijden heeft hij nog steeds het parkoersrecord op zijn naam staan en zijn persoonlijke records mogen er voor een amateursporter zijn: 1.07 op de halve marathon en 2.26 op de hele.
De Niels Koole op leeftijd heeft een deel van zijn ambities verloren, maar nog lang niet alles. De wil om de Kustmarathon een keer te winnen (hij eindigde twee keer als tweede, een keer derde en een keer vijfde) was vorig jaar zo sterk dat het gevoel het won van het verstand. Ondanks steeds sterker tegensputterende kniepezen ging de Walchenaar onverdroten voort met trainen. Tot het begin september echt niet meer ging.
,,Een blessure is nooit pech'', erkent de 38-jarige atleet. ,,Achteraf weet je altijd wat je te veel gedaan hebt. Bij mij zorgde een opeenstapeling van overbelasting voor ontstoken kniepezen. In maart was ik twee weken echt ziek. Daarna ben ik weer gaan trainen, maar is het nooit meer goed gegaan en ben ik mijn knieën gaan overbelasten. Beslissend was de zomervakantie, waarin ik veel gefietst heb met een kinderzitje voorop. Daardoor ben ik die pezen ook nog eens scheef gaan belasten. Eind augustus was het echt over. Tijdens een duurtraining kon ik een knie helemaal niet meer buigen.''
Tot december kon Koole helemaal niets doen. Niet lopen, niet fietsen en ook niet zwemmen. Wonderwel ging hij er niet zwaar onder gebukt. Dat kwam onder meer omdat hij voor de derde keer vader werd en het druk had op zijn werk. ,,Het was natuurlijk jammer, maar meer ook niet. Alsof je niet naar een verjaardagsfeestje mag. Ik ben niet chagrijnig geworden omdat ik niet kon lopen. Ik heb mijn vrouw niet horen klagen. Wel was ik eerder moe. Je hebt minder energie als je niet sport. Het klinkt raar maar het is wel zo.''
De eerste 'trainingen' na de Kustmarathon bestonden uit 'tochtjes' op de hometrainer: Langzaam trappen zonder enige belasting. Twee weken geleden, bijna vijf maanden nadat hij zijn arbeid moest staken, liet Koole zich weer eens zien in een hardloopwedstrijd. Aan de Massaloop in Oostkapelle deed hij heel voorzichtig mee, als training. En afgelopen zondag was hij van de partij in de zwemloop van Roosendaal. ,,Ik loop weer drie a vier keer per week'', vertelt Koole. ,,Maar niet verder dan een kilometer of zeven en met pauzes ertussen. Ik ben nog lang niet de oude al gaat het wel steeds iets beter. Peesblessurs zijn altijd lastig. Stilzitten is slecht, maar te veel bewegen is ook niet goed. Je moet een tussenweg vinden en dat is moeilijk.'' Om toch in conditie te komen, traint Koole nu ook op de fiets en in het zwembad. Dat is helemaal niet slecht. Er zitten zelfs voordelen aan. Hardlopen is belastend voor het lichaam. Wie vier uur hardloopt, heeft veel tijd nodig voor herstel. Wie vier uur triatlont, heeft dat veel minder nodig. Op die manier kun je dus meer trainen onder dezelfde inspanning. De inwoner van Zoutelande heeft inmiddels ingeschreven voor de Kustmarathon van 2010. In het verleden kreeg hij steeds een wildcard maar hij vindt dat hij er dit jaar geen recht op heeft. ,,Ik ben van kanshebber teruggezakt naar outsider.''
