De Wit leek na afloop van het duel zijn straatje schoon te willen vegen. Zo zei hij onder meer: 'Wolff speelde de bal te ver voor zich uit en vervolgens zetten we allebei een felle tackle in. Ik had de bal, maar hoorde de scheidsrechter fluiten voor een overtreding. Ik dacht in eerste instantie: Verdomme nou krijg ik geel en ben ik volgende week geschorst. Toen zag ik dat het been van Wolff er raar bijhing.'
En: 'De scheidsrechter wilde volgens mij in eerste instantie niet eens een kaart trekken, maar deed dat alsnog toen hij de blessure van Wolff zag. Ik ben een harde verdediger, maar ga niemand opzettelijk blesseren. Het was een heel ongelukkig moment. Voor hetzelfde geld had ik mijn been gebroken, want het was een fel duel van twee kanten.'
Vooral die laatste opmerking heeft in het Vlissingse kamp kwaad bloed gezet, omdat Wolff helemaal geen tackle inzette. De onfortuinlijke student media- en entertainmentmanagement - een studie waar hij in januari in Rotterdam mee is begonnen - kreeg eveneens het gevoel dat De Wit het hele voorval goed wilde praten. "En dat kan in mijn ogen niet", aldus Wolff. "Ik was lekker bezig, ook buiten het voetbalveld. Maar nu staat alles ineens stil. Ik hoef die kerel van Geldrop ook echt niet te spreken."
De operatie duurde maandagavond iets langer dan verwacht. "Ik was pas om één uur 's nachts uit de narcose. Ik heb nog veel pijn en heb net weer morfine gekregen", vertelde hij gistermiddag. "Van de fysiotherapeut moet ik al een stukje gaan lopen met krukken, ook voor de doorbloeding. Het was een 'mooie' breuk, dus daar heb ik mazzel mee. Als het goed is mag ik snel naar huis. Ik moet de komende tijd rusten en hoop daarna al met revalideren te kunnen beginnen. Want bij de start van de voorbereiding op het nieuwe seizoen wil ik er heel graag weer bij zijn."
























