Jean de Houck: 'Clinge is een bijzondere vereniging. Eigen jongens, geen betalingen en iedereen binnen de club is bereid verantwoording te dragen. Van de mevrouw van tachtig in de kantine, tot de jeugdleider van 25 jaar.' foto Peter Nicolai
Zie ook:
Het deed hem de wenkbrauwen fronsen. Hoe zou een club als Clinge die uittocht aan kader op kunnen vangen? Nu de ergste schok ruim een maand achter de club ligt, zegt de vertrekkende voorzitter Jean de Houck dat het dreigende bestuurlijke vacuüm waarschijnlijk snel wordt ingevuld.
Enkele dagen voor de algemene ledenvergadering van de club circuleren in het kerkdorp van Hulst althans drie namen van mensen die de openvallende plaatsen in het bestuur willen invullen.
"Ik hoop dat ze nu al een stap vooruit willen zetten. Het kan geen kwaad om al wat maanden mee te draaien voor je echt bestuurslid wordt", zegt De Houck.
Dat moment is juni 2009. Dan legt hij zijn hamer definitief neer. Een weloverwogen keuze. Om die reden is elke poging hem op zijn besluit te doen terugkeren kansloos. Vrijdagavond wordt zijn zijn laatste algemene ledenvergadering als voorzitter.
"Ik ben pas 52 jaar. Het is niet om die reden dat ik vertrek. Ik voel me niet te oud. Maar we hebben een huis gekocht met een wat grotere tuin. Ik heb nu ook een kleindochter in Groede. Dat vraagt wat meer tijd. Het belangrijkste argument is echter dat het na zestien jaar tijd wordt voor een ander gezicht."
De Houck gaat er prat op dat hij een club achterlaat die er in alle opzichten goed voor staat. "Financieel kerngezond en met een eerste elftal dat louter bestaat uit jongens van het eigen dorp. Spelers worden niet betaald, vriendschap is het cement tussen de leden. Clinge, laat ik het zo formuleren, is een vereniging waar vanzelfsprekend is geworden dat ieder verantwoordelijkheid draagt. Van een vrouw van tachtig tot een jeugdleider van 25 jaar. Ja, automatismen. Want je kunt als bestuur wel besturen, maar een vereniging ben je samen."
Terugblikken op 16 jaar voorzitterschap wil De Houck wel, maar hij kijkt liefst niet terug naar de eerste jaren die hij overigens zelf dan wel weer omschrijft als 'spannend.'
Financieel was er, door wat avontuurtjes, immers goed wat mis. "Maar binnen een jaar of drie hadden we de boel weer op orde en nu herinnert niets nog aan die periode."
De Houck, sectordirecteur op het ROC in Terneuzen, verlaat een vereniging die blijkbaar met speels gemak te besturen viel.
Eén vergadering per maand was toereikend. "Wellicht omdat we allemaal vrienden van elkaar zijn en alle mogelijk- en onmogelijkheden van deze verenging kennen. Er was in al die jaren slechts één doel: het belang van Clinge. Er is nooit een conflict geweest. Dat noem ik uniek. Iedereen heeft zijn steentje bijgedragen aan wat de voetbalvereniging Clinge nu is."
De Houck vertrekt en in zijn spoor volgen Luc Leegwater, Andre Buijs, Patrick de Wilde (allemaal met 16 bestuurlijke jaren ervaring achter hun naam) en Paul de Deckere en Gino Pardon met een iets korter dienstverband.
Hun afscheid betekent niet dat ze het voetbalveld zullen mijden omdat de meesten allemaal voetballende zoons hebben. "Maar het grote verschil zal zijn dan mijn zondag nu niet meer van 9.00 tot 19.00 uur in het teken staat van de club. Ik ga voortaan naar de wedstrijd kijken, zoals ieder ander. Al die jaren hebben André Buijs, Luc Leegwater en mijn persoontje niet één duel gemist, uit en thuis. Die verplichting valt nu weg, maar het betekent niet dat ik er niet zal zijn."
Aan het idee dat hij na juni volgend jaar niet meer in de bestuurskamer zit, denkt hij nog maar niet. "Ach, ik kom daar dan wel niet meer, maar in de kantine ontmoet je toch ook heel wat mensen die je in al die jaren hebt leren kennen. Het wordt vrijblijvender."
Hoogtepunten, dieptepunten? "Hoewel Clinge in de vierde klasse thuishoort, is een keer kampioen worden leuk. Noem dat een hoogtepunt. Maar degraderen hoort ook bij sport en dat moet je dus ook accepteren. Mag je dat dan dieptepunt noemen? Dat Thomas Leegwater de Zilveren Schoen won. Ook heel mooi. Ach, wellicht realiseer ik me de komende maanden nog wel veel meer dat heel uniek was en is bij Clinge."


Sorteer reacties




















