Nick Claassen (midden) in actie tegen Rood Wit V. Terneuzen won het thuisduel onlangs met 3-2, mede dankzij twee treffers van de jonge aanvaller. foto Peter Nicolai
TERNEUZEN - Hij is bezeten van voetbal en heeft er alles voor over om prof te worden. "Ik ben bereid er veel tijd in te steken, desnoods mijn studie ervoor op te geven en uit huis te gaan", zegt Nick Claassen (18), voetballer van Terneuzen. "Nog steeds hoop ik dat er een profclub komt die het in mij ziet zitten en me een kans wil geven.
Ik werk er hard voor. Je hebt ook geluk nodig. Ik heb het gevoel op het randje te zitten van net wel of net niet. Tot nu toe zat ik elke keer aan de verkeerde kant van de streep."Nick Claassen begon in de jeugd van Terneuzen. Hij was een talent en schopte het tot de selectie van het District Zuid 1. Dolf Roks benaderde hem om bij de JVOZ (Jeugd Voetbal Opleiding Zeeland) te komen spelen. Zijn school, De Rede in Terneuzen, moest hij verruilen voor het Scheldemond College in Vlissingen. "Want dat was een eis van de JVOZ", kijkt de toenmalige havo-3 leerling terug. "Elke ochtend werd ik opgehaald met een busje. We trainden eerst van acht tot tien. Daarna was er les in Vlissingen en aan het eind van de middag werd ik weer terug naar Terneuzen gebracht. Mijn ouders hebben me altijd gesteund, reden wekelijks met me naar Kortgene waar we de wedstrijden hadden en zijn mijn trouwste supporters."
In het derde jaar was de motivatie om door te gaan bij de selectie van de gebroeders De Nooijer en Dolf Roks ver te zoeken. "Ik was inmiddels student bedrijfseconomie op de HZ in Vlissingen en ging met de bus heen en weer. Het waren lange dagen, want vaak was ik op school vroeg klaar en moest ik een behoorlijke tijd overbruggen voor de training. Sommige jongens uit de selectie namen het niet zo nauw en bleven weg op de training, terwijl ik een lange tijd had gewacht. Dat stoorde me. Bovendien stond het reizen me tegen. 's Avonds was ik pas om half negen thuis en moest dan nog eten."
Diederik Hiensch polste Claassen voor een overgang naar Terneuzen. "Het streelt je als je gevraagd wordt. Ik ben niet iemand die zichzelf gaat aanbieden bij een club. Het beleid bij Terneuzen is gericht op het inpassen van eigen jeugd. Hier kreeg ik de kans om in het eerste te komen."
Nick Claassen was na drie jaar voetbalschool een les en teleurstelling rijker. "In de drie jaar dat ik bij de JVOZ zat, heb ik veel geleerd. Ik zou het zo weer over doen. Voor mij was het een springplank naar het betaalde voetbal. In mijn tweede jaar werd ik uitgenodigd voor een stage bij NAC. Tijdens een wedstrijd van het District Zuid 1 brak ik echter mijn enkel. Weg stage! In het derde jaar speelde ik goed en scoorde veel. Ik kreeg weer hoop. Maar na de winterstop scheurde ik twee keer mijn hamstring en lag er twee maanden uit. Opnieuw was er een kans verloren om me te bewijzen op het hoogste niveau."
Alle aandacht gaat nu uit naar Terneuzen. Met goed spel bij de zondag-eersteklasser hoopt hij zich alsnog in de kijker te spelen. "Het is nog altijd een droom van me. Dat mag toch? Maar ik besef dat ik ouder word. Ik heb er alles voor over en doe mijn stinkende best om van voetbal mijn beroep te maken."
Omdat trainer Diederik Hiensch een smalle selectie heeft en Dominique Verlinde de voorkeur geniet als diepe spits, is Claassen op 'tien' gezet. "Dat heeft niet mijn voorkeur. Ik moet nu regelmatig meeverdedigen. Dat kost kracht en gaat ten koste van mijn aanvallende acties." De overgang van JVOZ naar Terneuzen was een flinke stap. "In het begin had ik moeite met de speelstijl en snelheid. Die verschilde nogal. Bovendien is het seniorenvoetbal erg fysiek, terwijl ik zelf toch ook niet de kleinste ben." Halverwege de competitie heeft Claassen zijn draai gevonden. In de duels staat hij zijn mannetje, hij is sterk in de lucht, scoort makkelijk en heeft een goed spelinzicht. "Ik ben alleen nog te onrustig aan de bal. Ook train ik voor een betere balaanname. Maar dat is moeilijk op dat aardappelveld hier. Ik hoop dat we snel een kunstgrasveld krijgen, want dit is niet te doen."
Met Terneuzen knokt hij voor lijfsbehoud, want aan het eind van de competitie degraderen er twee ploegen rechtstreeks en gaan er ook nog eens twee de nacompetitie in. "Daarom is de wedstrijd van zondag tegen Best Vooruit cruciaal. We hebben evenveel punten. We willen de eerste competitiehelft afsluiten met winst en zo met een goed gevoel de winterstop ingaan."
