Monique van der Vorst reed ooit al heel hard op een bike, voortbewogen door haar armen, gisteren werd ze door Rabo gecontracteerd om haar benen te laten spreken op de fiets. foto ANP ;Monique van der Vorst reed ooit al heel hard op een bike, voortbewogen door haar armen, gisteren werd ze door Rabo gecontracteerd om haar benen te laten spreken op de fiets. foto ANP
WIELRENNEN - Dertien jaar zat Monique van der Vorst in een rolstoel. Ze won als handbikester zilver op de Paralympics van 2008 en werd eind 2009 verkozen tot 'aangepast sporter van het jaar'. Gisteren tekende deze 27-jarige topsporter uit Gouda een contract bij de Rabowielerploeg van Marianne Vos.
Om er als gewoon lid van de ploeg te gaan koersen. Voor alle duidelijkheid: sinds 2010 kan Van der Vorst plots weer lopen. Dankzij een zwaar verkeersongeluk nota bene.
"Zo simpel is het echter niet gegaan hoor", nuanceert ze het verhaal van haar wonderbaarlijke genezing. "Ik heb eerst drie-en- een-halve maand in het ziekenhuis gelegen, eer het gevoel in mijn benen weer een beetje terugkwam."
Waarom ze weer kan lopen, zal volgens Monique van der Vorst voor altijd onverklaarbaar blijven. Eén ding weet ze wel zeker: ze zal het ook als wielrenster de komende tijd niet gemakkelijk gaan krijgen.
"Niemand weet waar ik op dit moment sta. Nog nooit heb ik een wedstrijd bij de vrouwen gekoerst." Ploegleider Jeroen Blijlevens geeft toe dat hij verrast was toen hem werd gevraagd deze Monique van der Vorst een plaatsje te geven in zijn team. "In een gesprek met haar raakte ik onder de indruk van haar karakter en mentaliteit. Ze weet daarnaast heel goed wat ze wel en wat ze niet kan."
Van der Vorst wil naar de Olympische Spelen van 2016 en de bank wil haar steunen in die droom. Blijlevens: "Ze komt dan ook bij ons als een extra 11e vrouw. Ik weet ook nog niet wanneer en waar we haar voor de eerste keer kunnen inzetten."
Blijlevens benadrukt dat de komst van Van der Vorst niet gezien moet worden als een publiciteitsstunt. "Natuurlijk levert haar buitengewone verhaal extra publiciteit op, maar ze kost ons ook extra moeite en energie."
Als het aan Blijlevens ligt wordt de Zuid-Hollandse bij haar nieuwe missie zeker niet op de voet gevolgd door een cameraploeg.
Monique van der Vorst zelf zegt de laatste te zijn die zit te wachten op zo'n reallife-soap. "Zoals Kai Reus niet langer die jongen van de val wil zijn, wil ik niet het meisje worden dat weer kon lopen. Ik wil door hard werken in 2012 in het internationale peloton kunnen rijden."
De voormalige handbikester speelde voor ze in 1998 werd getroffen door een dwarslaesie tennis en hockey. Na haar letterlijke wederopstanding probeerde ze aanvankelijk wedstrijden te lopen. "Ik weet nu dat dat te veel gevraagd is. Fietsen is een van de weinige dingen die ik op hoog niveau kan doen. Ik vind het ook een mooie sport. Ik houd wel van afzien."
Haar carrière als aangepast sporter maakt dat Van der Vorst al op een behoorlijk hoog niveau instapt. "Mijn lijf draagt tien jaar topsport met zich mee. Mijn hart en longen zijn gewend grote inspanningen te leveren."
Voor Jeroen Blijlevens is Monique van der Vorst vooral een mentaal wonderkind. "Het is alleen maar goed dat die andere meiden zien wat zij er allemaal voor moet doen. Haar geest kan de rest inspireren."
Sorteer reacties
