Robin den Boer. foto Ron Magielse/ het fotoburo
De ligging van zijn ouderlijk huis in Oosterhout, tussen het Wilheminakanaal en zwembad de Warande, staat symbool voor de passie van Robin den Boer.
Openwaterzwemmen beheerst het leven van de 19-jarige Nederlands kampioen op de 10 kilometer. Dat hij intussen naar Eindhoven is verhuisd, dicht bij zijn trainingszwembad, zegt genoeg over de ambitie van de pupil van Marcel Wouda. "Het openwater heeft veel meer aspecten in zich dan alleen op en neer zwemmen. Het inzicht dat nodig is voor zwemmen in een groep, het constant bezig zijn met je positie, dat spreekt me aan", klinkt het uit de mond van een jongen die al vroeg ontdekte dat het leuker is om een kanaal af te zwemmen dan baantjes te trekken in een zwembad. Door de wil om te winnen en de discipline die nodig is voor het bedrijven van topsport haalde Den Boer de Nederlandse top. "Ik wil graag iets doen wat niet iedereen kan. Op mijn vijftiende riep ik al dat ik het IJsselmeer over wilde zwemmen."
Na het behalen van verschillende juniorentitels werd hij gescout door Eiffelswimmers PSV. De vwo-scholier kwam toen voor een moeilijke keuze te staan. Hij kon het Oosterhoutse Mgr. Frencken college verlaten en het laatste jaar van zijn opleiding volgen aan de topsportschool in Eindhoven. Hierdoor zou het gemakkelijker zijn de lange ochtend- en middagtrainingen in het Pieter van den Hoogenbandzwembad af te werken.
Na lang wikken en wegen en de toezegging van 'het Frencken' dat hij alle ruimte kreeg voor zijn sport, maakte hij zijn moeder dolgelukkig door nog een jaar in Oosterhout te blijven. "Twee keer per dag werd hij op en neer gereden naar Eindhoven en zijn vwo-diploma haalde hij ook nog gewoon", zegt de trotse moeder.
De ultieme wens van de langeafstandzwemmer is deelname aan de Olympische Spelen in Londen. Hiervoor heeft Den Boer nog een lange moeizame weg te gaan. Eerst zal hij zich moeten plaatsen voor het WK van 2011. Hij reist de halve wereld af om de scherpe limiet te halen. Veelal op eigen kosten.
"Hier is geen concurrentie. Die moet ik gaan opzoeken in het buitenland, ook al kost het me veel geld." Dit staat allemaal in schril contrast tot de middelen die zijn broer Remy aangereikt krijgt als lid van het Tri-talententeam van de triatlonbond. Mama Den Boer schets het verschil: "Remy kreeg na zijn selectie dozen vol energiedrank, schoenen, kleding en een fiets. Terwijl Robin door de strenge kledingeisen van de Fina, niet eens aan de juiste broek kan komen en zondag in een geleende zwembroek van start moet gaan."
