Met het gebruikelijke hoogstandje verovert Rugbyclub Breda (zwarte shirts) de bal bij een line-out in de uitwedstrijd tegen Bekaro.foto Peter van Trijen/het fotoburo
Honderd, honderd, klinkt het langs de zijlijn als Rugbyclub Breda in de tweede helft steeds verder afstand neemt van Bekaro.
Zo erg wordt het niet op deze frisse zondagmiddag in Roosendaal. De teller blijft uiteindelijk staan op 7-81.Al is dat meteen na afloop niet voor iedereen duidelijk. "Geen idee hoeveel het geworden is", grijnst Breda-speler Ferry Ruijsenaars. "Maar dit was wel een heerlijke wedstrijd."
Een echte strijd wordt de West- Brabantse rugbyderby echter nooit. Daarvoor is het klasseverschil tussen de twee ploegen veel te groot. Breda heerst en dicteert het hele spel. Roosendaal kan daar alleen een portie goedbedoelde inzet tegenover stellen. Verder lukt er niet veel bij de thuisclub. Hoge ballen worden niet gevangen en tackles en passes mislukken.
"Ja, dit was wel te verwachten", verzucht Bob van der Horst na afloop. "Breda staat niet voor niets bovenaan. Alle respect voor die ploeg. Wij hebben gedaan wat we konden."
En dat is dit seizoen niet veel bij Bekaro. Degradatie naar de derde klasse is onvermijdelijk voor de ooit zo roemruchte club uit Roosendaal.
De spelers hebben zich daar al bij neergelegd. "Maar liever nu een stap terugdoen om in de toekomst weer sterk terug te komen. Beter dan met hangen en wurgen in deze klasse blijven, waar we nu toch niets te zoeken hebben", verwoordt Van der Horst het gevoel dat inmiddels bij hem en zijn clubgenoten leeft.
Hoe anders is dat bij Breda. Het binnenhalen van het kampioenschap is voor de formatie van Cyril Breinburg nog slechts een kwestie van tijd. "Er zijn nog vier wedstrijden te gaan en daarin mogen we eigenlijk nog twee steekjes laten vallen. Maar dat is zeker niet de bedoeling, we willen ongeslagen kampioen worden", zegt de speler/trainer van Breda.
Breinburg beleeft samen met zijn fysiek sterke ploeggenoot Warden Goedhart een 'heerlijke middag'. Keer op keer snijdt het duo door de Roosendaalse defensie om zo try na try te scoren. "Ja, ik was wel verbaasd over de ruimte die we kregen. Normaal ben ik het gewend dat er drie of vier man op mij gezet worden. Maar daar had Bekaro kennelijk de mensen niet voor", aldus Breinburg.
Toch heeft de voormalige speler van Bekaro wel te doen met zijn oude club. "Natuurlijk. Er hangen hier in de kantine meer foto's van mij dan in Breda. Dit raakt me zeker. Maar Bekaro zal in de toekomst echt nog wel terugkeren op niveau."
Dat hoopvolle gevoel leeft ook bij de spelers van de Roosendaalse club zelf, zegt Niels van den Eeden. "Een tijd terug zagen we echt op tegen de wedstrijden, omdat we maar bleven verliezen. Nu de degradatie onafwendbaar is en we ons daarbij hebben neergelegd, is echter ook het plezier weer terug. Volgend seizoen willen we weer volop meedoen in de derde klasse. En ook in de resterende wedstrijden van dit seizoen willen we nog wel iets laten zien."
Daar komt het deze middag niet meer van, hoewel Bekaro na rust nog wel van de hatelijk nul af weet te komen. De zeven puntjes worden hartstochelijk begroet in Roosendaal. Meer zit er niet in.
