Zie ook:
Giants opende overigens slaapverwekkend zwak, kwam binnen no-time 0-6 achter en zag oefenmeester Erik Braal daarom snel binnen de boarding verschijnen.
Het had, volgens de trainer, wellicht te maken met het feit dat hij zelf een hele dag op bed had gelegen om nog enigszins fit langs de lijn te staan. "Wellicht straalde dat in de beginfase op de ploeg af", aldus Braal.
De oefenmeester schudde zijn team echter wel wakker en ogenschijnlijk heel gemakkelijk leidden wat meer passie en beleving naar 8-6 en aan het einde van het eerste van de vier hoofdstukken zelfs naar een 26-21-voorsprong.
De opleving werd gevolgd door een onthutsend zwak tweede part waarin aanvankelijk elke vorm van zuiverheid uit het spel van Giants wegvloeide en misverstanden, gepaard gaande met veel balverlies, het beeld bepaalden. Een mooie 26-21 veranderde in 35-40 halverwege.
Met als meest opvallende detail de tien rebounds van Ransford Bremsprong voor Capitals en de magere cijfers van Carlos Taylor en Patrick Pope (beiden Giants) die met respectievelijk een schamel vrije worp puntje en een velddoelpunt de kleedkamer opzochten.
Braal reageerde furieus. Matheid, het ontbreken van agressie maakten hem nog zieker, nog zwakker en vooral nog veel misselijker.
Zijn team pikte de boodschap op. Giants kwam agressief uit de startblokken en gaf de tegenstander nauwelijks ruimte om gemakkelijk te scoren. De achterstand verdween veel gemakkelijker van het bord dan de sneeuw uit de Bergse dreven. Nog voor Capitals aan de vijftig raakte, was Giants er al voorbij om met een luxueus ogende 62-55 aan de laatste tien minuten te beginnen. Daarin kwam de voorsprong niet meer in gevaar. De kloof was gemaakt, het verschil bleef: 86-74.
Scores Giants: Blue (21), Johnson (16), Pope (15), Taylor (11), Collins (10), Slagter 9.
























