Albert van Ens: 'Ik heb per koker ruim anderhalf uur nodig.' foto Siep van Lingen/GPD ;Albert van Ens: 'Ik heb per koker ruim anderhalf uur nodig.' foto Siep van Lingen/GPD ;Albert van Ens: 'Ik heb per koker ruim anderhalf uur nodig.' foto Siep van Lingen/GPD
BADMINTON - De ene sportliefhebber leidt jeugdwedstrijden, de ander coacht een team of is bestuurslid.
Albert van Ens doet iets anders. Hij is voorzitter van de nationale
badmintonshuttletestcommissie. In 25 jaar bekeek hij 228 types.
Het
is een serieuze bezigheid, maar je kunt een lachje niet onderdrukken als
Albert van Ens een shuttletestrapport op tafel legt. De in 1942 geboren
Fries, nu wonend in Lelystad, begrijpt dat wel. Onbekend maakt onbemind. "
Maar onderschat dit niet", zegt de voorzitter-optisch controleur van de
testcommissie.
"Clubs en spelers, vooral in de top, hechten
er enorm veel waarde aan. Een club weigerde onlangs te spelen tegen een club
die shuttles gebruikte die wij voor dat niveau hadden afgekeurd. En als
spelers klachten hebben over een type shuttle, schromen ze niet een
herkeuring aan te vragen." Laat duidelijk zijn dat de ene shuttle de
andere niet is. Allereerst heb je shuttles gemaakt van ganzen- of
eendenveren en shuttles van nylon. De keurmeester ziet het verschil tussen
ganzen- en eendenveren, terwijl zelfs kan worden ontdekt of de veertjes
afkomstig zijn van een vleugel (prima) of uit bijvoorbeeld de borst van de
vogel. "Noord-Chinese ganzen zijn het beste", weet Van Ens.
"Daar kan het knap koud worden en dat maakt de structuur van een veer
dichter. Het nadeel is echter dat daar soms overstromingen zijn. Dat zie ik
later terug aan de veren." Ruwweg kan gesteld worden dat
wedstrijdbadmintonners spelen met 'pluumkes' van veren en recreanten met
shuttles van kunststof. De vijfkoppige commissie test alle types. Shuttles
worden aangeboden in kokers met twaalf of zes stuks en het werk van Albert
van Ens is pas gedaan als hij een complete koker aan zijn kritisch oog heeft
onderworpen. Per jaar worden gemiddeld negen types aangeboden. Dat maakt,
met gemiddeld negen stuks per koker, 81 shuttles. "Ik heb per koker
ruim anderhalf uur nodig", zegt Van Ens, in het dagelijks leven
bouwkundig dienstverlener. "Daarna gaan de andere commissieleden de
shuttles testen op snelheid en vluchtgedrag."
Nemen we de
shuttle van het fabrikaat Head, type Air Power 60 Champion, het jongste van
de 228 types shuttles die Van Ens sinds 1983 onder de loep heeft genomen.
Aan de koker mankeert niets, constateert Van Ens. Hij rapporteert dat de dop
goed sluit.
"Dat is belangrijk om de shuttles 'vers' te houden.
" Maar vervolgens ziet hij verschillende afwijkingen. Ten eerste aan de
veertjes, die per stuk een lengte hebben van 63, 64 of 65 millimeter. Het
verschil is goed te zien als een shuttle op de kelk op tafel wordt gezet.
Diverse veertjes raken dan het tafelblad niet.
Van de zestien keer
twaalf veertjes blijkt slechts 24 procent recht te zijn. Van Ens treft bij
de shuttles 1 tot en met 6 'redelijk veel beschadigde veertjes' aan. Volgens
hem zijn 39 van de 192 veertjes beschadigd. Bij drie shuttles is ook nog
sprake van 'onregelmatig gestoken en slordig geknipte veertjes', terwijl bij
shuttle nummer 10 een veertje met de nerf naar buiten wordt aangetroffen.
Van Ens is ook ook kritisch op de kleur. "Niet mooi wit." Van Ens
kijkt héél scherp. Zo blijken twee van de twaalf kelken niet een diameter
van 66 millimeter te hebben, maar van 65 millimeter. 'Peanuts' voor de leek,
maar Van Ens vindt het een aantekening waard.
