'Volle bak' bij het Kersttoernooi in Zundert, het is meer regel dan uitzondering. foto Rene Schotanus/het fotoburo
"Wat ik wel weet: ze komen niet uit Zundert zelf. Dan zou ik er toch een aantal van moeten kennen. Ja, raar, niet te verklaren."
Volgende week dinsdag begint in biljartcentrum Den Hoek het jaarlijkse kerstdriebandentoernooi. Met zestien spelers die niet eens om 'een bak' prijzengeld spelen, maar van wie de meesten zich een beetje 'verloren' zouden voelen als het evenement van de kalender zou verdwijnen.
Opmerkelijk: de tribunes in Zundert zitten bijna vier dagen onafgebroken vol, terwijl er zelfs entree betaald moet worden. Vorig jaar klonk zelfs enkele keren de term 'uitverkocht' aan de ingang en bevolkten toeschouwers het gangpad om een glimp van de helverlichte tafels en van de keuende acteurs op te vangen.
Het is niet om die reden dat er veertig plaatsen bij zijn gekomen. "Sinds de bekerfinale staan de tafels 'gedraaid' ten opzichte van vorige uitgaves. Dat biedt de mogelijkheid de capaciteit iets uit te breiden naar pakweg 240 plaatsen per sessie", zegt Van Kerkoerle. "En uiteraard hopen we dat die er ook zullen zijn."
Gevraagd naar de magie van het toernooi, antwoordt Van Kerkoerle dat een combinatie van sfeer, kwaliteit van de spelers en de gunstige periode tussen kerst en nieuwjaar waarschijnlijk de verklaring vormt voor de grote aantrekkingskracht van het evenement.
De Belgische oud-wereldkampioen Jef Philipoom, in het bezit van een heuse supportersclub, schetst het beeld van biljartliefhebbers die menen dat ze na twee kerstdagen met het gezin aanspraak mogen maken op 'een dagje biljarten in Zundert'.
"In het weekeinde is zondag de gezinsdag. Mag de man niet weg. Dat verklaart, denk ik, de matige belangstelling bij competitiewedstrijden", aldus Philipoom.
Raimond Burgman, de nummer twee van Nederland achter Dick Jaspers, lacht dat hij 'voor de 323e keer' het toernooi in Zundert speelt. "En dit is één van de toernooien die ik graag speel. Ik hoef het niet eens in mijn agenda te zetten. Zo traditioneel, zo vanzelfsprekend."
Burgman denkt dat de publieksvriendelijke sfeer toeschouwers naar Zundert trekt. "Een dagje uit, een hapje, een drankje in combinatie met topsport. En de ontspannen sfeer. Spelers die je bijna kunt aanraken."
Jean van Erp, eveneens in het bezit van een supportersclub, juicht vooral het systeem toe. "Je speelt minimaal drie wedstrijden om vijftig punten. Veel beter dan bij een wereldbeker. Dan kan het na twee setjes afgelopen zijn. Het kersttoernooi is bovendien heerlijk ontspannen spelen. Niet dat je niet je beste biljart wilt spelen, maar het is anders, ongedwongen. Dat er zoveel volk zit, vind ik niet vreemd. Zundert ligt op de grens van België en Nederland. Het komt van beide kanten."
Eddy Leppens vat zijn gevoel bij 'Zundert' in één enkele zin samen. "Het lijkt daar die periode tussen kerst en nieuw elke dag zondag. Ik denk dat ik me hopeloos verloren zou voelen als dat toernooi niet door zou gaan. En met mij vele anderen, spelers en toeschouwers."























