Dick Jaspers op het terras van zijn hotel in Hurghada. 'Wat er in de wereld gebeurt, dat volg ik op de voet'. foto Jan Martens
DRIEBANDEN - Plotseling staat Dick Jaspers op. En wijst naar het zuiden. "Daar ligt Soedan.
Zie ook:
En in het zuiden van Soedan wonen mensen in hutjes en komen mensen om van de honger. Bizar, niet?"
De opmerking komt volledig uit de lucht vallen. Op het terras van het Sunrise Garden Beach Hotel in Hurghada doet helemaal niets aan armoede denken. Europese toeristen genieten er van de Egyptische decemberzon en menigeen neemt bij een aangename 23 graden een duik in het zwembad.
Jaspers leunt relaxed achterover. "Heb je er bezwaar tegen dat ik mijn shirt uittrek? Nee, toch? Ik wil hier wel even genieten van het zonnetje. Voor de foto doe ik het zo wel weer aan", grijnst hij om meteen daarna een meer dan melkwit bovenlichaam te onthullen.
In de ontbijtzaal had hij even daarvoor nog een serieus gesprek met Nikos Polychronopoulos over de eurocrisis. De Griekse driebander deed in niet mis te verstane bewoordingen uit de doeken hoe zwaar het leven in Athene is anno 2011. "Alles is schreeuwend duur. Nee, het is echt niet leuk meer om in Athene te wonen."
Jaspers knikt. "Ja, dat interesseert me. Buitenlandse ontwikkelingen. Wat er in de wereld gebeurt. Dat volg ik op de voet. Door naar het nieuws te kijken en door bij toernooien in het buitenland altijd een stapel kranten mee te nemen. Die spel ik dan helemaal uit. Ook nu weer. Daarom is het goed dat jullie een paar jaar geleden over gegaan zijn op tabloid. Dat scheelt in mijn bagage", knipoogt hij.
Vandaar ook de plotse bevlogenheid over Soedan. Vandaar ook dat Jaspers de afgelopen maanden precies volgde wat er gebeurde op het Tahrirplein in de Egyptische hoofdstad Caïro. "Maar ik heb nooit de angst gehad dat die protesten over zouden slaan naar Hurghada. En zie, het is hier een oase van rust."
De geboren Willebrorder oogt fris. Monter. Klaar voor het laatste wereldbekertoernooi driebanden van 2011. "Ik heb een goede nacht achter de rug. Ben vroeg naar bed gegaan. Ik moet hier natuurlijk wel uitgerust aan mijn eerste wedstrijd beginnen."
Die eerste wedstrijd staat voor Jaspers pas vandaag op het programma. Maar Jaspers zou Jaspers niet zijn als hij daar niet ruim van tevoren al mee bezig was. Op dinsdag de vlucht naar Hurghada, gevolgd door een lange nachtrust, op woensdag verder uitrusten en acclimatiseren en op donderdag fris aan de biljarttafel.
"Ik ben topsporter, hè. Dan moet ik ook zo leven. Door de heenvlucht heb ik al een nacht over moeten slaan. Ik moest thuis om 02.00 uur de deur uit om mijn vliegtuig te halen. Of ik hier nu ga doorzakken? Tijdens een wereldbekertoernooi?! Geen denken aan. Daar is dit veel te belangrijk voor."
En inderdaad, bij de biljarters die dinsdagnacht om twee uur nog in de hotelbar vertoefden was Jaspers in geen velden of wegen te bekennen. "Ik vind het wel gezellig in die bar, hoor. Voor even dan toch. Maar niet tot midden in de nacht. Dat is nergens goed voor. Alcohol? Nee, joh. Dat drink ik niet. Ja, bij gelegenheid een wijntje. Maar niet hier. En al helemaal geen bier of andere sterke drank. Ik heb dat niet nodig."
Hij laadt zijn ontbijtbord vol met brood en stukjes kaas. En geeft meteen een gratis tip mee. "Je moet hier in Egypte voorzichtig zijn met wat je eet en drinkt. Geen salades. En ook geen ijsklontjes in je drankjes. Dat is allemaal gewassen in of gemaakt van kraanwater. En daar word je hier ziek van. De eerste jaren dat het wereldbekertoernooi hier in Hurghada gehouden werd, was bijna iedereen ziek,. Nee, ik niet. Ik probeer alle risico's altijd uit te sluiten."
Ja, die eerste jaren in Hurghada. Toen was het toernooi nog in de zomer. Jaspers glimlacht. "Bij vijftig graden! Dan was het niet bekwaam om buiten te komen. Nee,het is goed dat dit toernooi een paar jaar geleden naar december verplaatst is."
Nu pakt de 46-jarige Etten-Leurenaar meteen na het ontbijt nog even wat zon mee. "Maar met mate, hè", zegt hij zonder een greintje ironie. "Als ik hier drie dagen alleen maar in de zon ga liggen, raak ik op de vierde dag ook geen bal meer."
Daar spreekt de ware prof weer. "Het is hier allemaal prima geregeld, hoor. Maar er zijn maar vier biljarts in het hele hotel. En daar worden tijdens de toernooidagen voortduren wedstrijden op gespeeld. Mogelijkheden om tussendoor te trainen zijn er niet. Ik heb dat wel eens tegen de organisator, Farouk Barki, gezegd. Maar die lacht dan alleen maar: 'Relax Dick, zie dit als een vakantie'. Maar dit is voor mij geen vakantie, Dit is een World Cup driebanden. Vakantie vier ik wel ergens anders."
Bij voorkeur in een Alpenland. "Oostenrijk of Zwitserland, dat spreekt me aan", zegt Jaspers. "Meer dan die zandbak hier."
Rudy Hendrickx loopt langs. De Belg is daags tevoren in het kwalificatietoernooi uitgeschakeld door zijn landgenoot Peter De Backer. "Maar och, het is voor mij vakantie he. Dat biljarten doe ik er gewoon een beetje bij."
Als de Vlaming uit het zicht is, schudt Jaspers meewarig het hoofd. Voor hem staat zijn sport op 1. Al meer dan 25 jaar. Als enige Nederlander is hij rechtstreeks toegelaten tot het hoofdtoernooi in Hurghada dat vandaag begint. Extra druk voelt de regerend wereldkampioen niet, zegt hij. "Nee, dat had ik in het begin van mijn carrière wel. Als ik dan tegen Raymond Ceulemans moest, deed ik 's nachts geen oog dicht. Nu wel. Ik heb vannacht geslapen als een roos. En de komende dagen laat ik niets aan het toeval over. Waar ik ook eindig dit toernooi, ik moet voor mezelf weten dat ik er alles aan gedaan heb. Dat doe ik altijd. Zo zit ik in elkaar."
Maar twee Nederlanders door
Van de 23 Nederlanders die in actie kwamen bij de kwalificaties voor het wereldbekertoernooi driebanden in Hurghada plaatsten zich gisteravond alleen Jean-Paul de Bruijn en Glenn Hofman voor het hoofdtoernooi. De Bruijn rekende in zijn beslissende partij in drie sets af met de Spanjaard Javier Palazon. Hofman deed hetzelfde tegen diens landgenoot Ruben Legazpi. Dick Jaspers was als nr. 1 van de wereldranglijst al rechtstreeks toegelaten tot het hoofdtoernooi dat vandaag begint.
