Een historisch beeld uit Panama City. Het Nederlandse team stapt het veld af als eerste Europese wereldkampioen honkbal.foto Andres Leighton/AP
HONKBAL - Antillianen hebben geen beste naam in Nederland en op Curaçao staat Nederland er slecht op. Maar het honkbalteam met Nederlanders en Antillianen spot met alle vooroordelen en heeft een historische prestatie geleverd door wereldkampioen te worden. Als het aan de PVV ligt, moet in het paspoort duidelijk te zien zijn of iemand Antilliaan is. De bedoeling van dat omstreden voorstel als onderdeel van etnische registratie is dat deze bevolkingsgroep in de ogen van de partij voor veel problemen zorgt en het eigenlijk ook geen echte Nederlanders zijn.
Na de historische wereldtitel van het Nederlandse honkbalteam is zo'n vermelding geen stigma, maar een eretitel. Want het team vormt een onverslaanbare combinatie van Nederlandse en Antilliaanse spelers. "Wij zijn helemaal niet bezig met dat soort PVV-denkbeelden en je ziet wat voor prachtigs dat kan opleveren", zegt Robert Eenhoorn, technisch directeur van de honkbalbond.
"In de sport en zeker in het honkbal spelen zaken als afkomst geen rol. Spelers worden allemaal hetzelfde behandeld en vermoedelijk gaat het daarom juist zo goed." In een ver verleden waren Nederland en de Antillen aparte teams. Nederland stelde op het wereldtoneel niet veel voor, de Antillen wel. Honkbal is dé volkssport op de Antillen en er loopt al decennia lang veel meer jeugdig talent rond dan op het Nederlandse vasteland. Sinds een jaar of vijf is er geen officieel Antilliaans team meer en maken de beste Antillianen, vrijwel allemaal slagmensen en verre velders, deel uit van het nationale team. In combinatie met de traditioneel sterke Nederlandse werpers en binnenvelders leidt dat tot een ploeg van formaat.
Voor de Olympische Spelen van 2008 in Beijing gold Oranje als kanshebber voor een medaille, maar werd voorlaatste. Volgens critici kwam dat mede doordat diverse Antilliaanse spelers nog niet voldoende waren geïntegreerd. Tijdens het zo succesvolle wereldkampioenschap in Panama trokken de Antillianen en Nederlanders echter als boezemvrienden met elkaar op. Eenhoorn: "Ze vinden het geweldig om elkaar weer te zien en samen te spelen. Dat is een voorwaarde om te presteren, want in een topteam moet iedereen gelijk zijn, dezelfde taal spreken en hetzelfde doel hebben: winnen." Het blijkt maar weer eens, zegt Eenhoorn, dat 'ieder voor zich' tot niets leidt. Dat zou volgens hem een les kunnen zijn voor de manier waarop mensen in het dagelijkse leven met elkaar omgaan. "In de sport is het doel duidelijk. In de maatschappij is dat minder en daardoor gaan zaken als integratie daar waarschijnlijk een stuk stroever."
Zo wees minister Piet Hein Donner van Binnenlandse Zaken er in zijn recente Integratienota nog nadrukkelijk op, dat in een stad als Rotterdam waar relatief veel Antillianen wonen vier op de tien Antilliaanse (en Surinaamse) Nederlanders boven de twaalf jaar in 2008 werden verdacht van een misdrijf. Mede op basis van die cijfers stelde hij dat de multiculturele samenleving is mislukt. De Antillen op hun beurt hebben het niet zo erg op Nederland. De opmerkingen van PVV'er Hero Brinkman dat het op de eilanden een maffiabende is, heeft veel kwaad bloed gezet. Net zo gepikeerd zijn de Antillianen over de nieuwe staatkundige verhoudingen, waarbij Curaçao een zelfstandig land binnen het koninkrijk is.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
zie ook: 
