De waarnemend burgemeester van Tilburg, Ivo Opstelten, overhandigt het eerste exemplaar van het boek over het leven Teun van Vliet aan de hoofdpersoon zelf. foto Ron Magielse/het fotoburo
WIELRENNEN - Met een diepe zucht drukte Teun van Vliet het door Ivo Opstelten aan hem overhandigde nieuwe boek over zijn leven tegen de borst.
De stilgevallen branieschopper van weleer pinkte er een traantje bij weg. "Natuurlijk emotioneert dit me", zegt hij. "Het is alsof ik hier mijn leven in mijn handen heb."
Van Vliet praat moeizaam. Het is de enige echte handicap die hij heeft overgehouden aan een chronische darmontsteking, een drankprobleem en twee (verwijderde) hersentumoren. De laatste was zo groot dat de dokters hem nog hooguit een jaar te leven gaven.
Dat was inmiddels vier jaar geleden, in 2006. Maar Teuntje is er nog altijd.
"Na het WK van 1987 spraken we af dat Teun later in een boek zou uitleggen hoe hij toen als beste man in de koers dat WK toch nog had verloren. Ik snapte het namelijk niet. Omdat hij een jaar later al moest stoppen vanwege een darmziekte, kwam het er niet meer van. Tot we elkaar een jaar geleden alsnog weer tegenkwamen. Je kunt wel zeggen dat er nu des te meer reden is om zijn verhaal op te schrijven", aldus auteur Guido Bindels.
Omdat praten voor Van Vliet een moeizaam iets is en hij zich ook niet alles meer precies kan herinneren, moest Bindels vooral met de mensen rond de oud-wielrenner gaan praten om het leven van de Westlander goed in beeld kunnen te brengen.
Het resultaat is een hard, maar goudeerlijk boek. De ondertitel van de biografie luidt: 'Drank, vrouwen, de koers en de dood'. Van Vliet mediteerde gisteren even over de woorden. "Misschien moet de koers voorop staan, dan de vrouwen, de drank en de dood." Hij zei het lachend. Van Vliet weet als geen ander wat voor een bizar leven hij op 48-jarige leeftijd al achter de rug heeft. Als jonge renner werd hij gedrild door een dominante vader en juist daardoor brak hij door in het grote peloton. Door de darmziekte was het feest ook zo weer voorbij.
Het drama was daarmee niet op. Van Vliet moest knokken tegen een hersentumor en won die strijd. Ivo Opstelten, die als burgemeester van Rotterdam bevriend is geraakt met Van Vliet in de periode dat ze samen de Tour naar de Rijnmond probeerden te halen, roemde gisteren nog maar eens het doorzettingsvermogen van de renner. "Wielrenners kunnen afzien."
Van Vliet liet echter ook anderen afzien. En dan niet alleen in de koers. Een echtscheiding, een vriendin die hem trouw bleef ondanks de nodige escapades en een zesjarige dochter die hij nog nooit heeft willen zien. Bindels confronteerde Teuntje ook met de donkerste kanten van zijn leven. "De keuze was aan hem. Het was of het hele verhaal, of hij moest maar een ander zoeken om het op te schrijven."
Het werd het complete verhaal. Een ook voor zichzelf hard verhaal. Vooral waar het de vrouwen en drank aangaat.
Hard is ook het besef dat Van Vliet nooit heeft kunnen laten zien wat hij als renner nog meer in zijn mars had. "Mijn tijd komt nog wel. En als ik vanaf nu geen grote koers meer win, was ik het ook vandaag niet waard om te winnen", zei hij in 1985 na het verlies van Milaan-Sanremo.
Van Vliet leest die woorden instemmend en knikkend terug in zijn eigen boek. "Voor mijn gevoel heb ik ook in die korte periode kunnen laten zien wat ik kan."
Is hij niet boos op het leven? Zijn ogen stralen, het gezicht schudt van niet .
Teun van Vliet (Drank, vrouwen, de koers en de dood).
Auteur: Guido Bindels.
Uitgever : Elikser.
ISBN: 9789089542106
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
zie ook: 
