HOCKEY - Tijdens de medailleceremonie, nadat Australië in de derde achtereenvolgende WK-finale tegen Duitsland eindelijk wereldkampioen was geworden (2-1), liet Guus Vogels zijn blik een paar keer vallen op de wereldbeker.
Van alle Nederlandse spelers op het podium stond hij er het dichtst bij, maar ook bij zijn laatste poging mocht hij de trofee niet optillen. In gedachten verzonken staarde hij langdurig naar de beker die hij nooit won en ook nooit meer zal winnen.Vogels was op voorspraak van de hele ploeg bij zijn laatste wedstrijd als international aanvoerder van het Nederlands elftal. Na afloop werd hij niet alleen uitgeroepen tot beste keeper van dit WK, maar zelfs tot speler van toernooi. Hoewel de 34-jarige Vogels het hele toernooi uitstekend keepte, was dat laatste misschien wat veel eer. Het was eigenlijk meer een oeuvreprijs, want ook Vogels zelf wist dat het nóg beter had gemoeten.
"Ik laat er uiteindelijk één te veel door", zei hij nadat Nederland in de laatste groepswedstrijd met 2-1 had verloren van Zuid-Korea en daardoor in de kruisfinale Australië trof in plaats van Engeland.
Als Oranje in de halve finale tegen de Engelsen had gespeeld, had er misschien nog een finale in gezeten, tegen Australië was dat te hoog gegrepen. Na één helft in de strijd om het brons tegen Engeland leek het er zaterdag op dat het Vogels zelfs niet gegund was om met een medaille afscheid te nemen. Een ploeterend Nederlands elftal had het zwaar en stond na 35 minuten met 3-1 achter. Na rust scoorde Taeke Taekema de aansluitingstreffer uit een strafcorner en maakte Klaas Vermeulen na een solo via een Engelse stick gelijk. Een geknakt en uitgeput Engeland zag Rogier Hofman drie minuten voor tijd de 4-3 voor Oranje maken.
"We hadden allemaal het gevoel dat de laatste wedstrijd van Guus gewonnen moest worden", aldus Teun de Nooijer na afloop.
