Bryan Ruiz. ANP
Luis Suarez opende gisteren, samen met financieel directeur Jeroen Slop van Ajax, de Amsterdamse effectenbeurs ter gelegenheid van zijn contractverlenging bij Ajax. De Uruguayaan hoogde zijn persoonlijke koers woensdag op tot 22 treffers. foto Marcel Antonisse/ANP
1/2
VOETBAL - De topscorers van Nederland staan niet eens in de spits.
Luis Suarez (23) en Bryan Ruiz (24) beginnen elke wedstrijd weer hun weg
naar succes ergens aan de zijkant. Redelijk ver van de goal.
In
hun hart spelen ze het liefst centraal, Suarez op 9 en Ruiz op 10. Het is
ook heel verleidelijk om te stellen dat hun rendement op die posities nog
hoger zou liggen omdat de afstand naar het doel kleiner is.
Maar
is dat wel zo? Op de een of andere manier brengt hun instinct ze altijd weer
naar de plek waar het gebeurt: het strafschopgebied. Daar zoemen ze rond en
daar loert voor de tegenstanders het gevaar. Misschien is de weg die ze
moeten afleggen juist wel verwarrender voor een opponent. Die weet immers
nooit wanneer de scherpschutter toeslaat.
Op het trainingskamp van
Ajax in de winter liet trainer Martin Jol nog de beelden zien van de goals
van Ruiz. "Hij komt altijd naar binnen en wordt dan bediend. Wij
trainen daar nu ook op."
Woensdag in de derby tegen Heracles
deed Ruiz het weer. Mark Looms lette even niet op en daar ging- ie, vanuit
zijn rug. Het was aannemen, afdrukken, goal. Een flits van genialiteit.
Suarez heeft er al 22 doelpunten inliggen en was ook nog eens goed voor twaalf
assists. Afgelopen woensdag tegen Roda JC verzorgde hij in zijn eentje de
gehele productie
voor Ajax tegen Roda JC (4-0). De teller van Ruiz
staat inmiddels op vijftien treffers, maar zijn moyenne is niet veel minder
dan dat van de Ajacied, want bij de 22 goals van Suarez zaten maar liefst
zes penalty's. Ruiz, die ook nog vijf goals voorbereidde, heeft bij FC
Twente nog geen strafschop mogen nemen.
De twee latino's hebben een
band met elkaar. Het komt voor dat ze bij elkaar in het vliegtuig zitten,
zoals in november toen ze samen naar Nederland vlogen nadat het Uruguay van
Suarez het Costa Rica van Ruiz had uitgeschakeld voor het WK. Ruiz vond
Suarez toen wel een aardige vent.
Ze mogen hun killersinstinct dan
gemeen hebben, als speler en als mens zitten ze totaal verschillend in
elkaar. Suarez is een mannetje, de onbetwiste ster van Ajax, die gezegend is
met een enorme geldingsdrang. Ruiz is de zachtaardige, verlegen jongeman die
na een wedstrijd het liefst met vrouw en kind zou wegduiken in de
anonimiteit.
Suarez is niet alleen de aanvoerder bij Ajax, hij is
ook de leider van de groep. De speler die in en buiten het veld bepaalt wat
er gebeurt. Voor elke wedstrijd roept hij de spelers in de kleedkamer ook
bij elkaar en houdt hij een peptalk. En als Luis het woord neemt, zwijgt de
rest. Ruiz is geen leider en zal dat ook nooit worden. Dat zit niet in zijn
karakter. Hij is de individualist die zweert bij het collectief.
Suarez kan het niet kan uitstaan als hij een keer niet scoort. Dan is hij
niet te genieten, is het chagrijn en de verontwaardiging van zijn gezicht te
lezen en hoeft er maar iets te gebeuren om het bommetje in hem tot
ontploffing te brengen. Het is dan Luis tegen de rest van de wereld.
Op het veld haalt Suarez alles uit de kast om de overwinning te bereiken. Hij
sart en tart, hij irriteert en provoceert.
Roda-verdediger Davy de
Fauw merkte woensdag na de wedstrijd tegen Ajax al op dat het niet lang meer
duurt voordat Suarez een gigantische doodschop krijgt van een zwaar
opgefokte tegenstander.
Niemand praat in die zin over Ruiz. Het
moet heel raar lopen wil hij door andere voetballers vogelvrij worden
verklaard.
Net als Suarez schuwt de frêle dribbelaar het vuile
werk niet, maar liever etaleert hij de schoonheid van het spel. Aan zijn wil
om te winnen zit wel een bepaalde grens. Een schwalbe zal hij niet maken.
Zijn linker been is zijn gif.
Suarez en Ruiz delen wel een
gezamenlijke route naar iets anders: ze hopen allebei via de weg der
geleidelijkheid de top te bereiken.
Suarez begon zijn
internationale loopbaan bij FC Groningen, Ruiz bij AA Gent. Nu zijn ze
allebei aanbeland op een tussenstation: de een bij Ajax, de ander bij FC
Twente.
Ooit zullen ze verder trekken, een nieuw avontuur
tegemoet. Maar voordat het zover is, hebben ze eerst nog een missie te
vervullen in Nederland. En dat doen ze allebei op hun eigen, vaak
onnavolgbare manier.
