WIELRENNEN - "Je moet jezelf durven zijn", zegt Fedor den Hertog in de microfoon van Radio 1. Het boek over zijn leven is zojuist in aanwezigheid van oud-gedienden als Joop Zoetemelk, Peter Post, René Pijnen, Rini Wagtmans en Herman Krott gepresenteerd in een Noordwijks hotel. 'Fedor', heet het boek, met als ondertitel 'Eenzaamheid is de school van het genie'. Fedor het Genie. 'Fedor Wie?' zullen velen eerder zeggen.
Fedor den Hertog (63) was als amateur zo goed dat hij de 'Nieuwe Anquetil' en 'De Eddy Merckx van de amateurs' werd genoemd. Veel wielervolgers zullen hem vooral herinneren als de man die ooit (in 1969) negen van de elf etappes van de Duitse etappekoers Rheinland Pfalz won. Op het einde had hij 36 minuten voorsprong. "Twee mensen hebben me ooit uit het wiel kunnen rijden: Merckx en Den Hertog", zegt Rini Wagtmans. "In iedere categorie is er één renner geweest van wie ik erg onder de indruk was: Tiemen Groen bij nieuwelingen, Fedor den Hertog bij de amateurs en Eddy Merckx bij de profs", vertelt René Pijnen.Samen met Den Hertog, Jan Krekels en Joop Zoetemelk wint Pijnen goud op de Olympische Spelen van Mexico (1968).
Den Hertog is dan al een mysterieuze man. 'Apart' en 'bijzonder' noemen zijn wielervrienden het nu in alle mildheid. Toen vonden ze hem gewoon een vreemde vogel. Eentje die zijn eigen potje kookte op de hotelkamer en ploeggenoten overvoerde met filosofische gedachten.
Fedor den Hertog groeide op in Ermelo als de zoon van een Russische moeder en een hardvochtige godvrezende vader. Vooral de tirannie van zijn vader heeft hem naar eigen zeggen gevormd tot wie hij nu nog is. Hij heeft het over een verschrikkelijke jeugd en hij heeft het over een minderwaardigheidscomplex. Of Fedor daardoor zo hard ging fietsen, weet hij nog altijd niet. Hij heeft het over een energie die zijn lichaam uit moest. Fedor den Hertog overleefde een zware crash in 1967 en reed twee jaar alles aan flarden. De profaanbiedingen stroomden binnen, maar de man uit Ermelo hapte niet toe. Zijn ploegleider en pleegvader Herman Krott kan het nu nog niet begrijpen.
Den Hertog wel. "Ik heb mijn vrijheid altijd gekoesterd. Als prof zouden ze mijn vrijheid gaan beknotten, wist ik." Later ('toen ik er wel rijp voor was') werd hij wel prof, maar toen was zijn trein reeds vertrokken. Den Hertog won nog wel (waaronder een Tourrit en een nationale titel), maar de magie van weleer was verdwenen.
Auteur Joop Holthausen noemt zijn boek een reis door het leven van Den Hertog. Dat leven was niet altijd een pretje. Fedor bleef Fedor. Even mysterieus en ondoorgrondelijk.
Zus Marika stelt vast dat Fedor het karakter van zijn vermalijde vader heeft. Het huwelijk met de Limburgse Lillyanne is een schrijnend achttien jaar durend drama. Voor zijn kinderen weet hij niet hoe hij een vader moet zijn.
Twee jaar geleden is prostaatkanker vastgesteld bij hem. Voor de artsen is er geen genezing meer mogelijk. Nog altijd leeft Fedor en hij ziet er goed uit. Hoe dat kan? Een zoveelste mysterieuze glimlach laat de vraag in het niets verdwijnen.
Fedor. Joop Holthausen. De Buitenspelers. 29 euro
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
zie ook: 
