De Ireen Wüst ijsbaan in Tilburg die zaterdag door de olympisch kampioene wordt geopend. foto Marie-Therese Kierkels
SCHAATSEN - Het is nog meer eer dan een eigen straatnaam, vindt Ireen Wüst van de ijsbaan in Tilburg die haar naam draagt.
Maar ze zal hem zelf nooit zo noemen. De olympisch schaatskampioene wordt er een beetje ongemakkelijk van. Maar zaterdag verricht ze wel zelf de opening.Een goede vriendin van Ireen Wüst werkt in Tilburg als fysiotherapeut in het nieuwe sportmedische centrum. "Om daar te komen moet ze door dezelfde deur als de ijsbaan en dan ziet ze mijn naam daar staan. Voor haar is dat iedere keer weer een bijzondere ervaring. Wat dat betreft ben ik blij dat ik inmiddels in Heerenveen woon."
Van de schaatsster zelf had het niet zo nodig gehoeven dat er in Tilburg een ijsbaan naar haar vernoemd is. Niet nu al althans. "Moet je voor zoiets niet dood zijn dan?", was haar eerste reactie toen de Tilburgse sportwethouder Jan Hamming twee jaar geleden op een zomerse dag in Goirle op de koffie kwam om het idee van een Ireen Wüst IJsbaan te bespreken.
"Maar hij zei dat ik al zoveel gepresteerd heb en dat je voor altijd olympisch en wereldkampioen blijft. 'En wat als ik de komende jaren geen deuk in een pakje boter rijd?', vroeg ik. Dat zou hem niet van gedachten doen veranderen." Na een maand bedenktijd en gesprekken met haar ouders en haar coach Gerard Kemkers was ze er nog niet uit.
"Uiteindelijk heb ik het beschouwd als een grote eer, nog mooier dan dat er een straat naar je wordt vernoemd. Als ik zou weigeren, zou ik er spijt van krijgen, zei iedereen. Ik blijf het wel 'de ijsbaan in Tilburg' noemen, want mijn eigen naam krijg ik niet over mijn lippen."
Wüst wordt een beetje ongemakkelijk van al dat eerbetoon. Dat had ze al toen ze op de middelbare school in Goirle zat. Toen ze wereldkampioen bij de junioren werd, vond de rector het een goed idee om een immense foto van haar prominent in het gebouw op te hangen. Wüst vond van niet en liet de plaat wegmoffelen in een kantoortje. Alleen als ze weer eens wat gewonnen had, mocht-ie tevoorschijn komen. In 2006 werd ze vanwege haar olympische titel gekozen tot Sportvrouw van het Jaar, maar liever was ze weggebleven. Het gala zou haar voorbereiding op het NK verstoren...
In Goirle is inmiddels de Ireen Wüst Trofee in het leven geroepen. Eind dit jaar wordt deze tweejaarlijkse sportprijs voor het eerst uitgereikt. Door de naamgeefster zelf. Afgesproken is dat ze hem zelf nooit zal winnen - zelfs niet als ze straks in februari in Vancouver opnieuw olympisch kampioen wordt. En dat is wel het doel, liefst op de 1500 meter. Na twee kwakkeljaren steekt ze op alle fronten lekker in haar vel. Sinds mei heeft ze een 'heel leuke vriendin' en 'mijn lichaam doet op het ijs weer wat mijn hoofd wil'.
Als Wüst zaterdag in Tilburg arriveert om de opening van de baan te verrichten, komt ze rechtstreeks uit Erfurt. Daar in voormalig Oost-Duitsland ligt een van de andere twee banen die vernoemd zijn naar een schaatser, de Gunda Niemann-Stirnemann Halle.
"Voor mij is dat vooral een prachtige trainingslocatie. Ik sta er niet zo bij stil dat Gunda Niemann een topschaatsster was", zegt Wüst resoluut.
En dan is er nog de Jaap Eden Baan in Amsterdam.
"Daar ben ik wel eens geweest, maar ik heb er nooit geschaatst." Omdat die niet overdekt is zeker? "Toen ik net begon, ging ik altijd naar Eindhoven en dat was vóórdat daar een overkapping kwam. Ik heb dus leren schaatsen in weer en wind. Nu zijn we verwend met hallen als Thialf." De Gunda Niemann-Stirnemann Halle is regelmatig decor van wereldbekerwedstrijden. Voor de Ireen Wüst IJsbaan is dat uitgesloten, net zozeer als een EK of WK. "Omdat er geen klimaatbeheersingssysteem is en dat is toch wel een vereiste voor internationale wedstrijden."
Voor een NK is het ook nog te vroeg, vindt Tilburg zelf. Wüst is er niet heel rouwig om. Ze zou zich behoorlijk opgelaten voelen als ze op haar 'eigen' baan Nederlands kampioen zou kunnen worden.
Sorteer reacties
