WIELRENNEN - Daan Luijkx gaat terug naar zijn kantoor. "Om twee uur heb ik alweer een eerste afspraak," zegt de teambaas van het Vacansoleil Pro Cycling Team, als hij in de vroege morgen op het punt staat om de slaperige Spaanse badplaats Benidorm te verlaten.
Zijn ploeg werkte er de afgelopen twee weken een trainingskamp af. De geestelijk vader van het team had maar twee dagen de tijd om er een kijkje te komen nemen."Dat is de afspraak die ik met mijn personeel en mezelf heb gemaakt. Twee dagen per week maak ik vrij voor de ploeg. De rest van de tijd is voor mijn andere werk."
In Sprundel en Roosendaal runt de oud-prof samen met zijn compagnons Han Hoendervangers en Johan van de Put het accountantsbureau H&L.
"Voorlopig is deze combinatie voor mij ideaal", zegt de Willebrorder als hij op de eerste dag van zijn bezoek de terugkomst van de renners afwacht. "In de wielersport blijft de factor onzekerheid groot en zoals iedereen weet, proberen accountants onzekerheden te vermijden."
Maar naast accountant is Luijkx een onvervalst wielerdier. Geboren en getogen in het Sint Willebrord van zijn opa Marijn - Vent van de Bok - Valentijn, Wout Wagtmans, Wim van Est en Rini Wagtmans.
Daantje Luijkx slaagde erin prof te worden, maar hield het na vier seizoenen al voor gezien. Hij ging studeren, werd accountant.
Eenmaal gesetteld in die branche, pakte hij vijf jaar geleden zijn oude liefde weer op. Hij trok Willebrord Wil Vooruit uit het sportieve moeras en begon te bouwen aan zijn eigen ploeg. Die droeg de afgelopen jaren de namen Fondas en P3 Transfer.
In Benidorm gunde hij zich de tijd om zich te vergapen aan zijn droom. "Even de renners zien fietsen voor wie je al die tijd in de weer bent geweest", zegt hij nadat hij als een nog altijd volleerde ober (Luijkx groeide op in het café van zijn vader) de koffie heeft geserveerd. "Vorig jaar dacht ik echt dat het afgelopen was. We waren in een koers in Spanje. 'Hier kom ik nooit meer', dacht ik. Ik zou er immers mee stoppen als ik er niet in slaagde om er een profploeg van te maken. Drie jaar lang deed ik dingen als hotels boeken, renners aanschrijven, wedstrijden regelen er naast mijn gewone werk zelf bij. Het personeel op kantoor deed ook mee. Dat kon niet langer zo doorgaan. Het was óf een profploeg met personeel worden, óf stoppen."
Het werd toch nog het eerste. Vacansoleil en Batavus (dat al materiaalsponsor was bij P3) hadden een samenwerking opgezet (Campinglife) en wilden dat via de wielersport ondersteunen. Luijkx hoefde amper iets te zeggen. Ze wilden dat hij hun team ging runnen. In juni ging hij aan de slag.
"Ik had niet verwacht dat we deze kwaliteit al zouden hebben", kijkt hij terug op het eerste halve jaar uit het bestaan van de ploeg.
"Ik wilde in elk geval doorgaan met de oude kern van vorig jaar. Dat waren voor mij zes jongens: Bobbie Traksel, Aart Vierhouten, Arnoud van Groen, Wouter Mol, Reinier Honig en Wout Poels. Toevallig of niet wonnen Honig en Mol al snel een grote koers in het buitenland en hoefde ik niet meer uit te leggen waarom ik in de eerste plaats die jongens had genomen."
De grote versnelling kwam er volgens hem met de komst van de Belg Björn Leukemans. In eigen land was die - buiten zijn schuld - terechtgekomen in een dopingaffaire. Diens manager zocht, na de juridische rehabilitatie, een passend nieuw team.
Luijkx wilde wel. "Met Leukemans erbij kreeg het team direct veel meer aanzien in het peloton", weet Luijkx. "Daarvoor werd ik amper gebeld door renners. Nadat Björn tekende, veranderde dat."
De komst van de Belgische ploegleider Hilaire van der Schueren deed de rest. De veteraan was de man die Luijkx nodig dacht te hebben. Hij opende deuren bij de grote koersen. Hij werd gebeld door renners die verlegen zaten om een ploeg. Luijkx staat er nog van te kijken. Renners als Carrara, Löwik, Lagutin, l'Hotellerie, Bozic en Cooke geven de ploeg een kwaliteitsimpuls mee. "Dankzij die renners zijn we nu in beeld bij de Giro, de Vuelta, Tirreno- Adriatico, Mi- laan-San Remo en Ronde van Vlaanderen", zegt Van der Schueren.
Luijkx: "Een man als Hilaire had ik hard nodig in deze fase. Hij helpt mij en Michel Cornelisse, de man die vorig jaar ploegleider was." Cornelisse maakte naam met zijn onbevangen manier van werken. "Maar met deze namen wordt dat toch anders. Ik ben blij dat Hilaire er nu bij is", zegt de Amsterdammer.
Eén ding beseft ook Luijkx. "Het is allemaal veel sneller gegaan dan gepland. Pas in het derde jaar wilden we klaar zijn voor een grote ronde. We rijden er mogelijk nu één. Onze planning is voorbijgestoken door de nieuwe ambitie. Als je niet goed uitkijkt, kunnen er dan ook dingen fout gaan."
Voor Luijkx was het belangrijk dat de sponsors mee wilden gaan in die versnelling. "'Waarom zou ik drie jaar wachten op het rendement van mijn investering als we dat ook al in het eerste jaar kunnen pakken?', zeggen ze bij Vacansoleil."
Trots laat hij een sms'je zien van Baden Cooke, die laat weten dat hij in Australië tweede is geworden. "Cooke bood zich aan, maar er was geen budget meer. De sponsors zijn echter zo enthousiast dat ze spontaan hun bijdragen hebben verhoogd."
Wat nu? "Ik ga nog geen doelen stellen. Ik ben wel reuzebenieuwd waar we eind april staan met deze ploeg." Dat hij niet de enige is, voelt hij aan alles en iedereen om hem heen. "Wie had dit gedacht", zegt hij nog maar eens.
De telefoon gaat. Geen renner dit keer. "Op kantoor moet het werk ook doorgaan." Fluitend vliegt Daan Luijkx twee dagen later terug naar huis en dat kantoor.
zie ook: 
