Lars Boom, de handen losjes in de zakken, kijkt in de lens van de zoveelste tv-camera, die voorbij komt. foto Robert van den Berge/het fotoburo
WIELRENNEN - Eén rondje reed Lars Boom gisteren over het aanstaande WK-parkoers van Hoogerheide. "Het is wit nu, maar ik kan het inmiddels dromen." Toen repte hij zich richting Huijbergen om daar nog een keertje over de NK-omloop te fietsen. "Ook het NK is belangrijk", probeert de wereldkampioen deze dagen een beetje lijn te houden in alles wat over hem heen komt.
Eenmaal terug in Hoogerheide, waar in het gemeentehuis de perspresentatie van het WK en de aansluitende voorstelling van de continentale wielerploeg van Rabobank plaatsvond, werd Lars Boom voornamelijk geleefd.Het ene televisie-interview na het andere voor Nederlandse, Vlaamse, Brabantse en regionale stations, daarna de microfoons van de diverse radiozenders, de schrijvende pers, fotoshoots. "Ik had hier beter niet naar toe kunnen komen", klonk het op een gegeven moment geïrriteerd uit de mond van de doorgaans onverstoorbare Vlijmenaar.
Steeds immers moest hij hetzelfde verhaal vertellen. Over zijn gekwetste elleboog en over zijn kansen op het WK, dat met rasse schreden nadert. Die twee houden nauw verband met elkaar. "Ik zie geen probleem voor het WK", zegt Boom in zijn zoveelste interviewtje. "Ik voel me goed, op die elleboog na", roept hij in een andere microfoon. "Die is stram en doet pijn." 'Die elleboog' hield hij 30 december over aan een harde val in de Azencross van Loenhout. De diepe snee werd gehecht, maar de wond raakte later dusdanig ontstoken dat Boom opgenomen moest worden in het ziekenhuis. Door een infuusbehandeling in het ziekenhuis en een anti-bioticakuur is de ontsteking vlot bestreden. Of die antibiotica hem nog parten kan spelen? "Dat denk ik niet." Boom laat zich niet de put in vragen. "Ik heb meer dan een week niet kunnen trainen. De komende tijd zal ik dus even harder moeten trainen dan de bedoeling was. Dat moet dan maar."
Het liefst keert Boom terug in zijn oude ritme. "Ik wil graag weer Nederlands kampioen worden", wil hij zijn ambities weer op een rijtje krijgen. "Ik kan alleen nog niet voluit aan mijn stuur trekken en duwen", voegt hij er aan toe. "Ik ga zeker niet met de handrem erop rijden, maar ik ga ook geen risico's nemen. Als ik zondag in Huijbergen weer op mijn elleboog val, kan ik het WK echt vergeten."
Na de pers is het in Hoogerheide de beurt aan de medische staf van Rabobank. In de burgemeesterskamer verwijderde teamarts Peter Verstappen de twaalf hechtingen. "Hij is hier nu toch", zegt diens collega Ignace van Meerwijk.
Als Verstappen klaar is met knippen, is ook de presentatie van Boom's oude continentale ploeg ten einde. Na de pers willen nu talloze oud-teamgenoten weten hoe het met zijn elleboog is.
Marianne Vos, de minder vaak aangesproken favoriete voor het vrouwen-WK, ziet het van een afstandje aan. "Ik kan er met verbazing naar kijken. Echt schitterend en mooi om te zien hoe Lars ook nu met zijn sport bezig is."
Geduldig wacht 'Vosje' het moment af dat Boom klaar is voor zijn laatste plichtpleging van de dag: samen met hem poseren in het WK-weiland. Samen nog een keer lachend in de lens kijken. De Range Rover van Boom staat al met draaiende motor te wachten. De laatste handjes worden geschud. "En nu naar huis. Eindelijk rust."
