Ibrahim Afellay (links) in duel met Ronald Zubar van Olympique Marseille. foto Toussaint Kluiters/ANP
VOETBAL - Een waar festival van gemiste kansen ging gisteravond vooraf aan het moment van grote euforie, waarop PSV eindelijk zijn ambities in Europa een nieuwe impuls kon geven. Met een uitstekend geplaatste kopbal wierp spits Danny Koevermans halverwege de tweede helft de tooi af die hem zolang onzichtbaar had gemaakt.
En alsof niets hem te gek was, deed hij dat aan het einde van de wedstrijd nog een keer over. PSV won met 2-0 van Olympique Marseille. Doelpunten als deze kunnen in één klap zijn komst naar PSV van ruim een jaar terug uiterst rendabel maken. Een derde plaats in groep D van de Champions League verzekert de club van verlengde Europese deelname in het UEFA-Cuptoernooi.
En de triomf die PSV gisteren boekte tegen Olympique Marseille is daaronder een solide basis. Als beide ploegen uiteindelijk gelijk eindigen, beslissen de resultaten van de onderlinge wedstrijden over wie er afvalt.
PSV had zichzelf in dat opzicht veel meer comfort kunnen bezorgen. Het eerste doelpunt van Koevermans volgde op de zesde grote doelkans voor PSV, in een wedstrijd die ongedacht eenzijdig was en waarin de Eindhovense club dus ook veel eerder een groot verschil had moeten maken.
Het waren niet zomaar 'mogelijkheden' die PSV gisteren liet liggen. Vijf keer stond een speler met een rood-wit shirt op vijf tot tien meter van een vrijwel verlaten doel. En vijf keer ging het mis. De eerste kans was eigenlijk gelijk de beste. Bakkal verzond al na zes minuten een uitstekende voorzet op de vrijstaande Wuytens, die van dichtbij ongecontroleerd over knalde. De leeftijd van de Belg mocht niet als excuus gelden, zulke kansen moeten ook bij de pupillen een doelpunt opleveren.
Bakkal had zelf óók kunnen scoren, na een mooie dieptepass van de sterk spelende Bréchet. De jonge aanvaller werd uit balans gebracht door zijn tegenstander Cana, waarna doelman Mandanda kon redden. Marseille kon geregeld onder de druk uitkomen, omdat Koevermans voorin moeite had om de bal vast te houden en Afellay steeds zijn directe tegenstander Bonnart alle vrijheid gunde. Tot kansen voor de Fransen leidde dat niet.
De vrees bestond dat Marseille laat op de avond, sluw als een wolf, uit zijn hol zou kruipen om PSV met één beet in de hals tot overgave te dwingen. Maar daarvan kwam niks terecht. De Eindhovenaren lieten hun teleurstelling bij de rust in de kleedkamer achter en voerden de druk nog wat verder op.
Bakkal herhaalde zijn voorzet van eerder, maar nu reageerde Afellay op enkele meters van de doellijn te onrustig. Wuytens kreeg nog een kans en Koevermans zag een goede kopbal gekeerd. Het sierde PSV dat ook die vijfde miskleun geen aanslag op het zelfvertrouwen vormde.
De ploeg bleef van achteruit, waar Bréchet en Rodriguez voor het eerst samenspeelden, zorgvuldig en rustig opbouwen. Naast Salcido had ook Marcellis het soms moeilijk. Als de jonge Franse international Ben Arfa weer eens aanzette voor een dribbel oogde de Nederlandse neo-international niet altijd solide.
Maar uiteindelijk had de ploeg van Erik Gerets toch teleurstellend weinig in te brengen. De treffer van Koevermans werkte voor PSV dermate bevrijdend, dat de ploeg de wedstrijd uiteindelijk uiterst zelfverzekerd naar haar hand kon zetten.
