Lars Boom in actie in de modder van Loenhout, december 2011.foto Peter Deconinck/EPA
Met zichtbaar plezier ramt Lars Boom deze woensdagmiddag zijn zwarte karretje over de bospaden op de Nootjesberg in Huijbergen. Spielerei noemt hij zijn wintercampagne op de crossfiets. "Natuurlijk vind ik dit leuk.
Alleen had ik vandaag de inspanningstest van gisteren nog in de benen", zegt hij na afloop van de verkenningsrondjes over het NK-parcours, waarop hij zondag zijn titel verdedigt. Het is de lange Boom ten voeten uit. Hij probeert de laatste tijd zijn enthousiasme voor het veldrijden een beetje binnenboord te houden, maar diep van binnen wil hij zich ook op een training de koning van het veld voelen.
Het verhaal van Lars Boom is bekend. Als talentvolle wielrenner bleek hij niet alleen te kunnen crossen. De wereldtitels veldrijden bij junioren (2003) en beloften (2007) werden gevolgd door het goud op het WK tijdrijden voor beloften in 2007. Het jaar erop werd hij weer wereldkampioen in het veld, maar dan bij de 'grote jongens'.
Boom koos er voor om het rijden op de weg en in het veld twee jaar te combineren, alvorens hij zijn slag wilde slaan op de weg. De eerste winter zonder crossen beviel echter slecht. Temeer omdat de Brabander moeite had om gefocust te blijven in een lange periode zonder wedstrijden en doelen. Om beter voorbereid te beginnen aan het wegseizoen keerde hij vorig jaar terug in het veld voor zes topcrossen. Eén ervan, de wereldbekerveldrit van Zolder, won hij zelfs. "Je moet toch trainen in de winter en als je dit graag doet, kun je het beter zo doen", zegt hij over zijn aanpak. Deze winter rijdt Boom weer zes crossen, maar nu bewust op een iets lager niveau. "Vorig jaar was ik al direct in Qatar heel goed. Dat mag best later komen." Boom wil vooral goed zijn in Parijs-Roubaix, de robuuste keienklassieker in Noord-Frankrijk. Had hij daar vorig jaar het gevoel dat het beste er al af was omdat hij zo fanatiek had gecrost?
"Natuurlijk kan het altijd beter, maar het belangrijkste was dat ik me er vorig jaar bewust van werd dat ik die koers kan winnen. In de wedstrijd zelf reed ik na het Bos van Wallers lek. Dat was gewoon kloten, maar het kan gebeuren. Daarna was ik in de finale op het Carrefour de l'Arbre en die stroken erna nog altijd goed. Zonder die lekke band was ik gewoon verder gekomen. Die bewustwording maakt dat ik komend seizoen vooral dan goed wil zijn."
Sven Nys probeerde als veldrijder zijn seizoen ooit een keer door te trekken naar Parijs-Roubaix.
"Natuurlijk heb ik het er met Sven wel eens over gehad, maar met alle respect, ik denk dat ik die koers beter aankan dat hij."
Het brengt Boom op het punt van een ander soort bewustwording. Het punt waarom hij de liefde voor het veldrijden wat minder uitdraagt. "Ik ben een volledige wegrenner. Dat ben ik altijd al geweest, maar omdat ik een paar keer wereldkampioen ben geweest in het veld, denkt iedereen dat ik een crosser ben. Natuurlijk komt het veldrijden me van pas in korte prologen, maar feit blijft dat ik een wegrenner ben."
Hij noemt zijn crossactiviteiten daarom Spielerei. Op de vraag of koersen voor Boom gezien zijn karakter sowieso een spel is, hoeft de Brabander niet lang na te denken. "Dat denk ik wel. Koers is een spelletje, zoals sport in het algemeen een spel is dat je wilt winnen. Zolang het nog aanvoelt als een spel, blijft het ook leuk om te doen. Alleen wordt het bij de profs steeds minder Spielerei omdat de belangen steeds groter worden."
Met de Tour heeft hij net zo'n gevoel. "De Tour is heel mooi, maar dan moet een renner als ik hem wel als vrijbuiter kunnen rijden. De afgelopen jaren is dat heel moeilijk geweest. Als vrijbuiter moet je in de Tour kunnen wachten op dat ene moment en dat past niet bij onze ploeg. Wat ik ook begrijp."
In de Vuelta zag hij in 2009 wel kans om én de kopman te steunen en als aanvaller een etappe te winnen. "Dat was ook erg leuk om te doen, maar de Tour is nog serieuzer, met nog meer en grotere belangen. In de Tour kun je niet achterin rijden als je kopman vooraan zit. Om je moment een keer te kunnen pakken, moet dat wel."
De opvallende keuze is daarom al gemaakt: "Ik rijd dit jaar geen Tour de France."
Ook al met het oog op de Olympische Spelen en het WK in eigen land. "Op beide disciplines (weg en tijdrit) kan ik daar wat doen."
Gaat Boom na enkele 'verloren' jaren meer werk maken van de tijdrit? "Ach, dat komt vanzelf als je er een stukje overtuiging in stopt." Boom gaat de strijd om de titels en tickets weer aan met Stef Clement, Lieuwe Westra en Jos van Emden. "Ik denk ook dat ik het kan. Ik ben ook niet voor niets wereldkampioen tijdrijden bij de beloften geweest en nationaal kampioen bij de profs."
Was hij dat de afgelopen jaren vergeten? "Dat niet, maar in het voorjaar rijd je niet heel veel tijdritten. Dan moet je in de periode tussen voorjaar en Tour het tijdrijden een stukje serieuzer aanpakken. Nog meer trainen en specifieker trainen. Alleen is dat lastig om op te brengen als je al zoveel koersen moet rijden. Dan heb je geen trek meer in een tijdrittraining. Of soms moet je na twee dagen al weer weg voor de volgende koers. Nu ga ik er wel aan werken. Ik heb ook nooit echt veel getraind op tijdrijden. Ik moet gewoon wat langer op die fiets gaan zitten."
Zondag gaat Boom op voor zijn zesde proftitel. Vanaf 1998 kwam hij ieder jaar al met een rood-wit-blauwe trui thuis van het NK veldrijden. Zeker nu Gerben de Knegt tobt met zijn gezondheid lijkt de man uit Vlijmen geen vrees te hoeven hebben van de specialisten. "Ik ben altijd al een wegrenner geweest die goed kan crossen", zegt hij nog maar eens. "Ik moet me gewoon blijven concentreren en goed sturen."
Na morgen verlaat hij het veld. Omdat Parijs-Roubaix belangrijker is dan het WK cross. Keert hij volgende winter weer terug in het veld? Hij denkt van wel.
"Ik heb een goede winter gehad. Ik heb veel duurwerk kunnen doen en paar leuke crossen gereden. Voor mijn gevoel heb ik de juiste combinatie gevonden."
