Fabiënne Bergmans wint de eerste Voice Kids. Foto ANP
Volledig scherm
Fabiënne Bergmans wint de eerste Voice Kids. Foto ANP

Fabiënne Bergmans, eindelijk weer gewoon na drugs en foute relaties (longread)

ROOSENDAAL - Ze won in 2012 ‘The Voice Kids’, maar de roem eiste ook in het geval van Fabiënne Bergmans zijn tol. Ze raakte in een diep dal. Maar daaruit heeft ze zich nu teruggevochten.

De herkenbare blonde lokken dansen rond haar hoofd, de glimlach is nog altijd even ontwapenend en met haar stemgeluid betovert ze de luisteraar. Verder is de 18-jarige Fabiënne Bergmans uit Roosendaal in weinig meer te vergelijken met het kindsterretje dat in 2012 The Voice Kids won.

(Lees verder onder de video.)

Ze is in de afgelopen jaren in een diep dal gevallen en er uiteindelijk weer uitgeklommen. Ze weet nu wat ze wil en ziet eruit als een sterke tante, met tatoeages in haar nek en op haar onderarm. ,,Ik ben blij dat ik weg ben uit Roosendaal, weg van alle verhalen.”

,,Het waren vijf drukke jaren”, zegt Fabiënne met gevoel voor understatement. Jaren waarin ze vocht met zichzelf, met de gedachten die in haar hoofd maalden door een zware vorm van ADHD, de pesterijen en roddels. Er waren mooie perioden vol televisieoptredens, evenementen en singles, maar ze raakte ook verdwaald in een wereld van alcohol en drugs.

De moeilijke tijd begon als brugpieper op het Norbertuscollege in Roosendaal. Voor ze meedeed aan The Voice Kids, werd ze gepest. ,,Klasgenoten noemden me ‘lelijk’ en sloten me buiten. Andere meisjes in mijn jaar waren bezig met hun haar, ik niet. Ik was sowieso heel snel afgeleid door de ADHD en zat met mezelf in de knoop. De counselors en psychologen raakten me niet echt.”

Eerste joint
Fabiënne zocht haar vlucht in de drugs. ,,Ik begon op mijn twaalfde met blowen. Ik ben heel nieuwsgierig; als ik anderen iets zag doen, wilde ik het zelf ook proberen. En dankzij de joints kon ik me eindelijk focussen op dingen en had ik minder last van mijn ADHD. Het werd rustig in mijn hoofd.”

Tijdens The Voice Kids vond ze een ander middel tegen de ADHD: muziek. ,,Als ik zing, heb ik niks anders nodig. Niks gaat over de muziek heen qua prikkels.”

(Lees verder onder de video.)

Op school ging het in de periode na The Voice Kids slecht. ,,Ik leefde in twee werelden. Dan stond ik op woensdagavond voor een volle zaal met allemaal mooi geklede mensen die me de hemel in prezen en vervolgens moest ik een dag later weer naar school. Dan dacht ik echt: Wat doe ik hier? Daarnaast werd er veel over me geroddeld, klasgenoten noemden me arrogant. Mijn hoofd staat nou eenmaal altijd op standje chagrijnig, daar kan ik niks aan doen.”

De muziek gaf haar afleiding en hoogtepunten. In het jaar na The Voice kwamen haar eerste singles uit. Eerst It’s that moment – een duoproductie – en daarna haar grote trots: het volledig zelfgeschreven Feelings. Dat nummer kreeg direct een plek in de Single Top 100. Ook werd ze veel uitgenodigd voor optredens. Ze zong in televisieprogramma’s, maakte deel uit van de soundtrack van de succesvolle Nederlandse film Spijt! en kreeg daarin zelfs een rol. ,,Maar ik kwam er al snel achter dat ik toch echt een zangeres ben en geen actrice.” Ook het werk voor Stichting Heppie deed ze met veel plezier. Ze werd ambassadrice en veelvuldig uitgenodigd om kwetsbare kinderen de dag van hun leven te geven. Dat doet ze nog steeds.

Foute relaties
Waar klasgenoten haar arrogant vonden, knokte Fabiënne juist met haar onzekerheid. Ze had last van flashbacks, over vroeger, toen ze werd gepest. ,,Omdat ik zo vaak voor lelijk uit was gemaakt, ging ik bevestiging zoeken dat ik wel leuk was om te zien. Ik kreeg vriendjes, dat waren niet altijd leuke relaties.”

Ze vluchtte verder in de drugs en alcohol. ,,Ik heb alles eens geprobeerd. Als ik onder invloed was, dacht ik verder nergens aan.” Niet aan de roddels en verhalen die over haar verspreid werden. ,,Vanaf mijn vijftiende mocht ik gaan stappen. Dan kwam ik El Corazon (een danscafé in Roosendaal, red.) binnen en zag ik iedereen al kijken. Ik ga met uitgaan nou eenmaal graag los, dans op het podium en doe gek. Ik ben niet dat poppetje van televisie. Maar mensen vonden het nodig om dan gelijk verhalen te verspreiden over mij, dat ik met die en die had staan zoenen en met mijn blote kont op de bar hing. Allemaal bullshit.”

Ze was ondertussen gestopt met de middelbare school om de kappersopleiding te volgen. Ze ging werken bij de Roosendaalse kapsalon VanderHorst Hairstylers. Muziek kwam even op een lager pitje te staan. Maar al snel kwam ze erachter dat het kappersvak toch niks voor haar was.

Bevrijding
Haar ouders wisten ondertussen van niets, niet van de drugs en alcohol en ook niet van de vriendjes. ,,Ik loog over van alles, bij wijze van spreken zelfs over de kleuren van mijn sokken. Mijn ouders werden op een gegeven moment gewoon vreemden van me.” Toen die toch achter de waarheid kwamen, gooiden zij Fabiënne een reddingsboei toe: ze werd naar een kliniek gebracht. Daar kon ze in alle rust aan zichzelf werken. Erg vond Fabiënne dat overigens niet. ,,Het was een heerlijk gevoel. Eindelijk kon ik helemaal weg. Mijn lijf en hoofd waren ook gewoon op. Ik gebruikte continu drugs, dronk veel alcohol en sliep weinig. De kliniek leek een bevrijding.”

De eerste weken in de kliniek waren heftig. ,,Ik kreeg een counselor waar ik het totaal niet mee kon vinden. Hij wist me namelijk echt te raken. Ik reageerde daar uit paniek op, gooide tafels en stoelen naar zijn hoofd. Maar uiteindelijk heeft hij me wel echt geholpen.” De ware omslag kwam in week 5 in de kliniek. ,,Toen kwamen mijn ouders langs, moest ik tegenover ze gaan zitten en alles opbiechten. Dat heb ik gedaan. Het was een verademing, ik had het gevoel dat het eindelijk mijn ouders weer waren. Eindelijk kon ik alles weer met ze bespreken, hoefde ik niet op mijn woorden te letten. Het was de mooiste dag van mijn leven. Daarna heb ik nog vijf weken fucking hard aan mezelf gewerkt.”

Toen ze anderhalf jaar geleden terugkeerde in Roosendaal wist ze wat ze wilde: muziek maken. ,,Ik ben auditie gaan doen bij de Pop Academie in Utrecht. Ik werd aangenomen en verhuisde afgelopen september. Heerlijk, hier heb ik allemaal mensen om me heen met dezelfde vibe.”

Ze blowt nog weleens maar noemt het ‘medicinaal’ tegen de ADHD en gebruikt nauwelijks nog alcohol en geen andere drugs. Ze heeft de liefde voor de muziek terug. Die was ze jarenlang kwijt, maar laat ze nu niet meer los. ,,Ik wil nog steeds bekend worden. Maar dan niet in Nederland, maar in Amerika met Engelstalige R&B-, hiphop- en soulmuziek. Daar kan je zijn wie je wil en wat je wil. Ik ben nu nog niet ready, wil eerst fysiek en mentaal klaar zijn.”

Het einde van de heftige zoektocht die Fabiënne’s puberteit was, is in zicht. Ze staat nu op eigen benen met een appartement in Utrecht en gaat vol overgave voor de muziek. ,,Het is heerlijk om hier gewoon Fab te zijn. Fab, die van zingen houdt.”

Moeder: Muziek is haar zuurstof
Moeder Annemarie Bergmans is een grote steun geweest, zo zegt Fabiënne. Voor haar waren de verhalen over haar dochter niet lastig. ,,Daar trek ik me niks van aan. Mensen hebben hun mening toch wel. Ik heb altijd gezegd: ‘Ze kennen alleen je gezichtje van tv, Fabiënne. Verder weten ze niet wie je bent’.”

De strijd die Fabiënne met zichzelf gevoerd heeft, weet haar moeder mooi samen te vatten. ,,Sommige kinderen gaan direct op hun doel af. Die pakken de snelweg. Fabiënne heeft af en toe een afrit genomen, waarna het soms lastig was om de snelweg weer terug te vinden. Dat is helemaal niet erg, want het is haar uiteindelijk wel gelukt.”

Nu ziet ze dat Fabiënne weer op de snelweg zit. ,,Muziek is als zuurstof voor haar, dat merkt ze nu. Ik vind haar succesvol, want in mijn ogen ben je dat als je gelukkig bent met wat je doet.”

Fabiënne Bergmans. Foto Menno Bausch
Volledig scherm
Fabiënne Bergmans. Foto Menno Bausch
Fabiënne Bergmans.
Volledig scherm
Fabiënne Bergmans. © Foto Menno Bausch
Fabiënne Bergmans wint de eerste Voice Kids. Foto ANP
Volledig scherm
Fabiënne Bergmans wint de eerste Voice Kids. Foto ANP
Fabiënne Bergmans tijdens de huldiging op de Markt in Roosendaal Foto Robert van den Berge
Volledig scherm
Fabiënne Bergmans tijdens de huldiging op de Markt in Roosendaal Foto Robert van den Berge
Fabiënne Bergmans tijdens de huldiging op de Markt in Roosendaal Foto Robert van den Berge
Volledig scherm
Fabiënne Bergmans tijdens de huldiging op de Markt in Roosendaal Foto Robert van den Berge
Fabiënne Bergmans. Foto Menno Bausch
Volledig scherm
Fabiënne Bergmans. Foto Menno Bausch