Sportwethouder Pim Broekhuysen (links) tovert een vis-app(licatie) op zijn i-pad tevoorschijn na de huldiging van wereldkampioene Ingeborg Audenaerd.foto Mark Neelemans
Het zal menigeen zijn ontgaan, maar Terneuzen heeft sinds kort een echte wereldkampioene in huis, de 29-jarige Ingeborg Audenaerd. In Florence eindigde ze in september als beste vrouw bij het wereldkampioenschap zoetwatervissen.
De gemeente Terneuzen kon dat niet zomaar voorbij laten gaan. Ingeborg wachtte begin deze week een huldiging in het stadhuis door wethouder van sport Pim Broekhuysen.Het zat eraan te komen dat Ingeborg ooit de hoogste trede op een wereldkampioenschap zou mogen bestijgen. Al op haar zevende gooide ze haar eerste hengeltje uit op vakantie met haar ouders en zus in Denemarken. Vader Eddy gaf het goede voorbeeld als vrij fanatiek sportvisser. Het sportvisvirus kreeg Ingeborg te pakken en heeft haar sindsdien niet meer losgelaten.
Terug van vakantie in Denemarken sloot Ingeborg zich aan bij hengelsportvereniging De Platzak in Westdorpe. Ze bleek een natuurtalent en won twee keer achter elkaar het jeugdkampioenschap van De Platzak. Ze wilde verder en ging door heel Nederland meedoen aan wedstrijden. Op haar veertiende was ze al zover dat ze als eerste meisje mee mocht met de Nederlandse jeugdploeg naar het wereldkampioenschap in Portugal.
Wie op jonge leeftijd met sportvissen begint, laat dat vaak als puber schieten; zo niet Ingeborg. Ook als senior, nadat ze achttien jaar was geworden, bleef ze fanatiek doorgaan. Met succes. Ze deed sinds 2007 aan alle wereldkampioenschappen zoetwatervissen mee, in Spanje (2007), Hongarije (2008), Italië (2009), Zuid-Afrika (2010) en dit jaar opnieuw in Italië, in Florence.
Ingeborg liet voor het laatste wereldkampioenschap - háár wereldkampioenschap - weinig aan het toeval over. In juni is ze speciaal in Italië op vakantie geweest om het wedstrijdparcours grondig te beproeven. Het ging toen al uitstekend. Ze ving joekels van vissen, waaronder een meerval van maar liefst dertien kilo. Of ze dit zou kunnen herhalen op het wereldkampioenschap, was natuurlijk de vraag.
Sportvissen op hoog niveau is een kwestie van oefenen, oefenen en oefenen, en je technieken proberen te verfijnen. Ingeborg: "Je moet ook geluk hebben. Je krijgt bij wedstrijden een stek toegewezen en daar moet je het mee doen. Ik was in Florence niet al te zenuwachtig. Rust bewaren is het belangrijkst."
Zeventien landenteams met elk vijf deelneemsters en één reserve deden aan het wereldkampioenschap mee, verspreid over twee dagen. De eerste dag eindigde Ingeborg met 2745 gram visgewicht al als beste. De tweede wedstrijddag kon niet meer stuk, nadat Ingeborg een karper van zo'n negen kilo aan de haak had geslagen. "Ik ben ruim een uur beziggeweest om die vis binnen te halen. Zo'n wedstrijd duurt drie uur. Uiteindelijk won ik met 12.940 gram visgewicht."
Het wereldkampioenschap is voor Ingeborg de kroon op haar carrière. Ze heeft veel over voor haar sport. "Ik vis het hele jaar door, ook als het koud is." Het Kanaal Gent-Terneuzen is één van haar geliefde stekken en ze is nogal eens met haar hengel te vinden middenin de stad Gent. "Wat dingetjes uitproberen."
Ingeborg, medewerkster bij een administratiekantoor in Middelburg, heeft sponsors. Sportvissen op topniveau is kostbaar. De Terneuzense heeft drie vaste hengels met allerlei accessoires, zoals aparte topsets. Dat zijn dure 'gereedschappen'.
Alle vis die met het wereldkampioenschap is gevangen, is teruggezet, zoals gewoonlijk bij topwedstrijden. Ingeborg vindt dat prima. "Ik eet niet veel vis, eigenlijk alleen garnalen. Ik vis vooral om te ontspannen. Als ik na een drukke werkweek een paar uurtjes aan de waterkant heb gezeten, is alle spanning eruit."
