De hofaanklager kan zich volledig vinden in dat vonnis en wil dat het wordt bekrachtigd. Hij baseert zich vooral op een onderzoek van de financiële recherche. Daarbij werd vastgesteld dat de zogenaamde retourbonnen die werden opgemaakt als klanten spullen kwamen ruilen gemiddeld op ruim 52 euro lagen bij de verdachte. Bij overige personeelsleden lag dat gemiddelde op iets meer dan 17 euro. Op camerabeelden is te zien dat de verdachte ook retourbonnen opmaakte als er geen klanten in de buurt waren. Na het ontslag op staande voet, in januari twee jaar geleden, zakte de gemiddelde waarde van de retourbonnen weer met tientallen euro's.
In alle jaren dat de verdachte bij de bouwmarkt werkte, is voor een kleine 110.000 euro aan contante stortingen op de rekening van de verdachte gedaan. Zij verklaart dat uit schenkingen van haar inmiddels overleden oma, een lening bij haar neef en de inkomsten uit de visserij-activiteiten van haar partner, maar de aanklager vindt dat niet aannemelijk.
Advocaat mr. D. Olie vindt dat er geen enkel bewijs is voor de verduistering. Zijn cliënte zou op een gegeven moment slecht zijn komen te liggen bij collega's. De kassa van zijn cliënt werd dagelijks nagelopen: er zou nooit een onregelmatigheid zijn ontdekt tot 9 januari 2009. Toen kwam een kasverschil van 12 euro aan het licht. In de kassa werden toen twee retourbonnen aangetroffen die niet volgens de juiste procedure waren verwerkt. De raadsman stelt dat alle personeelsleden van de bouwmarkt zich niet aan die procedure hielden. Hij verzocht het Haagse gerechtshof zijn cliënte vrij te spreken en de boot en de Mercedes waarop beslag zijn gelegd weer vrij te geven.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.




















