Karla Peijs.
De geschiedenis herhaalt zich zelden, maar met de verdieping van de Westerschelde lijkt dat wel het geval. Bij de vorige, tweede verdieping stak de Raad van State in 1997 een stokje voor een snelle uitvoering van dat project.
Zie ook:
Onder meer de Zeeuwse Milieufederatie tekende met succes verzet aan tegen
het uitbaggeren van de drempels in de vaargeul van de Westerschelde. Voor de
baggerwerken zou een afzonderlijke vergunning nodig zijn, oordeelde de Raad
van State indertijd. Het kabinet-Kok besloot daarop een noodwet te maken,
zoals commissaris van de koningin en oud-minister van Verkeer en Waterstaat
Karla Peijs nu ook verlangt.
In sneltreinvaart loodste haar
voorgangster op Verkeer en Waterstaat, Annemarie Jorritsma, in 1997 een
speciale Verdiepingswet door de Tweede en Eerste Kamer. De Eerste Kamer ging
16 juni 1997 akkoord met de speciale wet, waarna de verdiepingswerken direct
konden beginnen. Een commissie onder leiding van inmiddels oud-commissaris
van de koningin van Overijssel, Jan Hendrikx, kwam vervolgens met een
rapport over natuurcompensatie. Tot ontpoldering leidde dit niet, vrijwel
alleen binnendijkse projecten (veel kreekherstel in Zeeuws-Vlaanderen) zijn
uitgevoerd. De Europese Commissie was daar niet gelukkig mee en dreigde
Nederland in gebreke te stellen.
Nederland en Vlaanderen hebben
getracht te leren van deze geschiedenis. In de aanloop tot de komende, derde
verdieping zetten ze een projectbureau op, Proses, dat een ontwikkelings- of
toekomstschets voor de Zeeschelde en Westerschelde maakte. Met als
hoofdonderwerpen: toegankelijkheid, natuurlijkheid en veiligheid. Alles zou
mooi samen moeten gaan. Dat is dus opnieuw mislukt. Herstel van natuur
blijkt niet haalbaar door het verzet tegen ontpoldering.
Het
verbeteren van de toegankelijkheid van de Antwerpse haven (en ook Zeeuwse
havens) stuit daardoor op succesvol verzet van natuur- en milieuorganisaties.
Veel meer dan opnieuw een noodwet maken voor de derde verdieping lijkt er
(opnieuw) niet op te zitten voor het kabinet-Balkenende. Voor Zeeland is dat
ook van groot belang. Vandaar de oproep van Peijs. In het verdiepingsverdrag
is onder meer opgenomen dat Vlaanderen bij verwerving (en ontpoldering) van
de Hedwigepolder geld overmaakt voor verdubbeling van de wegen naar de
Westerscheldetunnel. Komt het weer tot een noodwet om de verdieping mogelijk
te maken, dan zullen de Tweede en Eerste Kamer daarmee nog akkoord moeten
gaan.
Heikel punt blijft het vraagstuk van natuurherstel, maar dat
kan wellicht in eerste instantie worden losgekoppeld van de verdieping.
Bij de tweede verdieping in 1997 is dat tenslotte ook gebeurd.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
