Hans Pollemans: 'We willen vanuit een opbouwende benadering politici duidelijk maken wat er leeft onder de bevolking'. foto Camile Schelstraete
Nee, de dorpsraden gaan zeker niet op de barricaden. Hans Pollemans kan het niet genoeg benadrukken. Het gisteravond gehouden overleg van de Zeeuws-Vlaamse dorpsraden was zeker geen protestbijeenkomst.
En je moet het ook niet zien als een overlegorgaan dat vaak bijeenkomt en
een veelheid van onderwerpen behandelt. Het is ook geen overlegorgaan, waar
op een zeer breed platform met velen gediscussieerd wordt. En er zal zeker
geen politiek gekeurde visie worden uitgedragen. "We hebben bewust ook
geen politici uitgenodigd. Zij hebben genoeg mogelijkheden om hun mening
naar voren te brengen. Dan geven wij hen niet de mogelijkheid om op een
avond van de dorpsraden de discussie naar zich toe te trekken."
Wat is het overlegorgaan Zeeuws-Vlaamse dorpsraden dan wel?
Zeeuws-Vlaanderen telt zo'n vijftig stads- wijk- en dorpsraden. Die willen
we een keer per jaar bij elkaar brengen. Niet om te praten over hoe
bijvoorbeeld de gemeente Sluis omgaat met speeltuintjes in de verschillende
kernen. Dat is niet aan ons, dat is aan de dorpsraden in die kernen. Nee,
waar het ons om gaat zijn zaken die de gemeentegrens overschrijden.
Op welke onderwerpen willen jullie je richten?
Dan moet je
bijvoorbeeld denken aan blijvende of verdwijnende regio faciliteiten, milieu
en natuur, de groeiambities van gemeenten, toltarieven van de tunnel,
openbaar vervoer en Zeeuws-Vlaanderen als immigratieland.
Komen
jullie dan niet in het vaarwater te zitten van gemeentelijke en provinciale
politici?
Meer en meer worden democratische trajecten vervangen
door dwingende eisen van belangen- en milieugroepen, projectontwikkelaars en
provinciale diensten die de realisatie van de eigen agenda stellen boven de
mening en gevoelens van de burger. Veel dorpsraden hebben een uitstekende
relatie met hun eigen gemeente. Maar wij merken steeds meer dat het duale
stelsel geen garantie biedt om die mening en gevoelens van de bevolking ook
op regionaal en provinciaal niveau naar voren te brengen.
Noemt u
eens een paar voorbeelden?
Ontpoldering, windmolenparken,
Waterdunen, de N61. Het lijkt wel of de politici niet luisteren. Het is aan
de politiek om de angsten en de grieven van de mensen te verwoorden. Maar
het komt gewoon te weinig aan bod. Veel politici zien hun verkiezing niet
als het ontvangen van het voordeel van de twijfel, maar als een mandaat om
hun eigen agenda te trekken. En dat is een democratische misvatting van de
bovenste plank.
Daar klinkt niet veel vertrouwen in politici uit.
Iets meer bestuurlijke onafhankelijkheid van de Zeeuws-Vlaamse politiek zou
zeker niet verkeerd zijn. Waarom stellen de politici niet eens grenzen aan
de groei van de havens in Antwerpen en Gent. Wij moeten het iedere keer maar
weer eens zijn met uitbreiding. En wat is het gevolg? Dat wij moeten
ontpolderen. En dat is iets wat de bevolking niet wil. Nogmaals, wij zijn
geen actiegroep. We gaan geen mars op Waterdunen organiseren of de
Westerscheldetunnel blokkeren. We willen enkel vanuit een opbouwende
benadering politici duidelijk maken wat er leeft onder de bevolking. Het is
vervolgens aan de politici om onze adviezen op te pikken. Of ze naast zich
neer te leggen.
Hoe staat het met de legitieme basis van een
dorpsraad. Er zijn immers geen verkiezingen voor een dorpsraad.
We
zijn ons ervan bewust dat eventueel advies, commentaar of afwijzing door een
dorpsradenoverleg geen legitieme basis heeft. Maar daar voeg ik onmiddellijk
aan toe dat in onze opmerkingen toch de stem des volks doorklinkt.
Uit de enquête onder de Zeeuws-Vlaamse dorpsraden blijkt dat de provincie
onvoldoende rekening houdt met de bevolking in Zeeuws-Vlaanderen. Wat
bedoelt u daar precies mee?
Ik heb de indruk dat de provincie zich
afstandelijk opstelt. Het is nu aan ons om de politici in Middelburg
duidelijk te maken dat zij niet meer de wensen van de bevolking kunnen
negeren. Uit de enquête blijkt ook dat een decentralisatie van provinciale
diensten naar Zeeuws-Vlaanderen gewenst is, dat Zeeuws-Vlaanderen qua
infrastructuur achtergesteld is, dat de tarieven van de Westerscheldetunnel
discriminerend zijn voor Zeeuws-Vlaanderen. Die gevoelens leven onder de
bevolking in Zeeuws-Vlaanderen. En die komen niet tot uiting in het
politieke proces. Ach, soms heb ik het gevoel dat de Zeeuws-Vlaming gewoon
te braaf is.
Kan eén gemeente in Zeeuws-Vlaanderen een steviger
vuist maken tegen de provincie?
Ach, het doet er natuurlijk geen
goed aan dat burgemeester en wethouders in de gemeente Sluis niet samen
kunnen werken. Dat verzwakt Zeeuws-Vlaanderen. Toch ben ik geen voorstander
van één gemeente. Dat is namelijk geen garantie voor succes. In een
gezamenlijk gemeentebestuur kunnen ook wrijvingen naar voren komen.
Waarom bent u bij de dorpsraad Biervliet gegaan?
Toen ik een paar
jaar geleden stopte met werken, had ik tijd om me te wijden aan een aantal
andere zaken. Naast het schuldpreventieproject koos ik voor de dorpsraad
Biervliet. Zie het als maatschappelijke betrokkenheid. Hoe groter de
gemeenten worden, hoe groter de rol van de dorpsraden wordt. Dat is geen
wens, maar dat is gewoon een gegeven. Dorpen zijn zelf verantwoordelijk voor
hun leefbaarheid. Daarom is het ook een goede zaak dat ze steeds deskundiger
en heterogener worden. Want als een dorpsraad goed functioneert, kan een
gemeente er niet om heen.
Zien we u nog terug in de politiek?
Nee, ik voel mezelf meer een verontruste burger dan een politicus. Ik heb
zowel linkse als rechtse opvattingen. Op de manier waarop ik nu werk, kan ik
me uitstekend manifesteren.
Hans Pollemans
Coördinator van het overlegorgaan Zeeuws-Vlaamse dorpsraden.
Penningmeester van de dorpsraad Biervliet.
Oud-marketingdirecteur
van Eyke Hogendoorn in Terneuzen.
Geboren in Overslag.
Woont in Biervliet.
Leeftijd: 61 jaar.
Getrouwd, twee
kinderen.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
