De werkzaamheden voor de aanleg van het vogeleiland zijn in volle gang. foto's Camile Schelstraete
Wilgen zinkstukken en stortsteen vormen de basis voor het vogeleiland.
1/2
HOEK - Vóór Kerstmis verrijst een oase voor diverse watervogels in de Braakman. Middenin de kreek ligt dan weer een eiland ter grootte van een voetbalveld.
Zesduizend vierkante meter met tweehonderd bomen, struiken, bosschages, wat
opschietend gras en aan de randen kaal zand. Ideaal als rust- en broedplaats
voor blauwe reigers, kleine zilverreigers, aalscholvers én lepelaars.
Vlak na het afsluiten van de Braakman lag er al een zandplaat in de kreek.
Voor een aantal vogels bleek de plaat de perfecte plek om zich even terug te
trekken. Aalscholvers konden op het gemak hun vleugels laten drogen,
grondbroeders als de lepelaar hoefden niet bang te zijn voor hun nesten en
veel andere vogels konden er op hun gemak uitrusten.
Een
beschoeiing met palen zorgde er enkele decennia voor dat de plaat als
vogeleiland kon blijven functioneren. De laatste jaren kalfde het eiland
echter sterk af, doordat de beschoeiingspaaltjes het begaven, mede door de
sterke stroming. De provincie was bereid geld uit te trekken voor herstel,
omdat de Dienst Landelijk Gebied het vogeleiland formeel van het
recreatiecentrum (vakantieeiland De Braakman) overneemt.
Staatsbosbeheer hecht ook veel waarde aan de vogeloase. De beheersdienst
sloot de gluurmuur op de oever eerder dit jaar een paar maanden af voor
bezoekers om blauwe reigers en kleine zilverreigers die in de laatste
naaldbomen bivakkeren rustig te laten broeden en hun kroost te voeden.
Boswachter Marijke Lieman was vooral in haar sas met twintig broedpaartjes
kleine zilverreigers, omdat die zich al een tijdje niet meer hadden laten
zien als broedvogel. Mensen en vossen, die zich weer behoorlijk thuisvoelen
in de Braakmanbossen, kunnen de reigers zo weer verjagen. Op het vogeleiland
hoeven de dieren te vrezen voor vos noch mens. "Voor de lepelaars, die
op de grond broeden, is het eiland nog belangrijker. Door bomen en struiken
aan te planten én ruimte te laten voor kale strandjes, komen reigers,
aalscholvers en lepelaars allemaal aan hun trekken", legt Lieman uit.
Het duurt overigens nog wel een tijdje voor het eiland zo'n eldorado is.
Voordat de bomen bijvoorbeeld een beetje volume hebben, verstrijkt een
aantal jaren. En het kost zeker nog een paar maanden voor de bomen geplant
kunnen worden. Meewerkend voorman Martijn de Wilde van aannemingsbedrijf De
Feijter verwacht dat het eiland half december klaar is. De afgelopen twee
weken zijn ruim een dozijn matten gemaakt van worteldoek en wiepen
(ineengevlochten bundels rijshout). De matten worden afgezonken en dienen
als fundering voor een dam van stortsteen. Het eigenlijke eiland wordt
gevormd door zo'n achtduizend kubieke meter zand binnen de damwand op te
spuiten.
Het materiaal voor het eiland wordt aangevoerd vanaf een
opslagplaats van Waterschap Zeeuws- Vlaanderen bij het waterbekken van Dow
Benelux, schuin tegenover poort drie. Af- en aan varende boten en een kraan
met een grote grijper maken het de komende weken moeilijk om het eiland als
rust- en slaapplaats voor vogels voor het geestesoog te halen. Maar dat veel
vogels aan het eind van het jaar een paradijselijke uitvalsbasis hebben,
staat voor boswachter Lieman vast. Ze is niet bang dat het eiland in de
zomer wordt verstoord door (plank)zeilers en andere watersporters, die er
willen barbecuen of kamperen. "Daar hebben we in het verleden ook geen
last van gehad. Het eilandje ligt zo in het zicht dat het niet aantrekkelijk
is om er kattenkwaad uit te halen." De vileine vraag wat een boswachter
op een eiland heeft te zoeken, jaagt Marijke Lieman niet op de kast. "
Niets", lacht ze. "Staatsbosbeheer beheert het hele natuurgebied
de Braakman en niet alleen het bos. Overigens is onze taak na aanleg van het
eiland uiterst beperkt, want de natuur mag er haar gang gaan."
Sorteer reacties
