Elke woonvoorziening van Zeeuwse Gronden heeft een gemeenschappelijke ontmoetingsruimte. foto's Camile Schelstraete
Bestuursleden van Zeeuwse Gronden Emmy Galama (links) en Magda de Feijter.
Een psychiatrisch probleem is een blok aan je hoofd. En daar zit meestal een minimum inkomen aan vast, of nog lager. Het grootste deel van de ongeveer zeventig mensen in Zeeuws-Vlaanderen over wie we het hier hebben, leeft van een bijstandsuitkering. Voor een eigen plek onder de zon, zorgt Zeeuwse Gronden, de verzamelnaam voor wat de stichting Wonen en Psychiatrie doet. Maar alleen maar thuiszitten is ook niet alles. Ze willen ook wel eens ergens naar toe. Geld is dan een probleem, maar vaak niet het enige. De psychiatrische aandoening weerhoudt mensen om ergens aan deel te nemen. Ze moeten deskundig over de drempel worden geholpen en ook dat kost natuurlijk weer geld.
Om daar wat aan te doen is vorig jaar de stichting Vrienden van de Zeeuwse Gronden opgericht. Zonder direct cijfers te noemen, maakt voorzitter Emmy Galama duidelijk dat ze er nog wel een paar vrienden bij kunnen gebruiken. "Voor je als stichting bestaat, ben je al een jaar bezig. Je maakt een activiteitenplan en we zijn gestart met een kunstexpositie (september 2007, Zaamslagveer red.). Daar hebben we werk gepresenteerd van mensen met schizofrenie. We lieten zien dat die mensen ook heel mooie dingen kunnen maken. En dat de scheidslijn met 'gewone' kunstenaars heel dun is."
Mede-bestuurslid Magda de Feijter is net als Galama afkomstig uit Zaamslag. "Ik ben lid van Ypsilon, een vereniging van familieleden van mensen met schizofrenie. We hebben gekeken wat voor knelpunten er zijn voor mensen met deze beperking. Dat waren vooral de woonvoorzieningen. Na een symposium is toen Zeeuwse Gronden ontstaan." Galama voegt toe: "Dat kwam ook door het feit dat mensen met schizofrenie soms werden gehuisvest samen met drugsverslaafden. De ouders zeiden dan: onze kinderen horen daar niet thuis. Het is een heel andere groep, die een andere hulpverlening en zorg nodig hebben."
Er zijn twee locaties met woonvoorzieningen in Terneuzen en dit najaar wordt een derde geopend in Axel. Een uitkomst, want, zegt De Feijter: "Als je in een kliniek bent uitbehandeld, waar moet je dan naar toe?" Elke woonvoorziening heeft appartementen en een gemeenschappelijke ontmoetingsruimte. Zeeuwse Gronden zelf zit in het vroegere Trefpunt in de Terneuzense binnenstad. Daarnaast staat De Inloop, het dagbestedingscentrum waar cliënten kunnen binnenlopen, koffie drinken, internetten of iets samen doen met andere bezoekers. Er is van dag tot dag een activiteitenprogramma, met onder meer gezelschapsspelen, sporten of een schilderatelier.
De Feijter: "Maar men zag bij de bewoners dat er ook de behoefte was om eens een keertje uit te gaan. Dat wilden we stimuleren, omdat het een heel stuk meerwaarde oplevert als ze aan de samenleving kunnen deelnemen. Alleen ontbreken daar de middelen voor. De inkomsten zijn beperkt en er zijn vaak extra kosten in verband met de ziekte."
Inmiddels zijn er af en toe gezamenlijke uitstapjes. Trots prijkt een groepje op foto's die in Rotterdam zijn genomen, bij de opnames van het televisieprogramma Raymann is laat. Een affiche herinnert aan een dagje in Parijs en morgenavond gaan ze naar de Gentse Feesten. Maar naast een bioscoopje of een maal per jaar een rockconcert zijn dergelijke uitstapjes sporadisch, want Galama houdt de knip strak op de beurs. Al hoopt ze natuurlijk dat toekomstige Vrienden dat niet zullen doen.
























