Coffeeshop Checkpoint in Terneuzen moet voor een half jaar de deuren sluiten omdat bij een controle 4,5 kilo sofdrugs werd aangetroffen. Dat is vier kilo meer dan is toegestaan. foto Wim Kooyman
TERNEUZEN - Checkpoint heeft de voorbije tien jaar een sleutelrol gespeeld in het Terneuzens softdrugsbeleid.
Als verkooppunt, maar vooral ook als symbool. Met het beleid om onder strenge regels de verkoop van wiet en hasj toe te staan kon grotere maatschappelijke ellende worden voorkomen.Checkpoint is nu op last van justitie gesloten. De 56-jarige eigenaar zit samen met twee verkoopmedewerkers in voorlopige hechtenis. Het drietal wordt betrokkenheid bij een criminele organisatie, die grote hoeveelheden softdrugs bezit en verhandelt, verweten. Een aanklacht, die het Openbaar Ministerie na de eerste inval, een jaar geleden klaarblijkelijk niet hard kon maken. Checkpoint als criminele organisatie. Met de uitbater als hoofdman. Justitie kan het volgens Wilfred Suijkerbuijk, advocaat van de Checkpointers, niet gekker maken. Hij vindt het ronduit belachelijk dat het OM nu de Terneuzense softdrugs- en horecazaak aan banden heeft gelegd, omdat de onderneming te succesvol is gebleken. ,,Nergens, maar dan ook nergens, staat geschreven hoeveel bezoekers een coffeeshop mag trekken, hoeveel klanten er bediend mogen worden", stelt Suijkerbuijk. ,,Dat is waar", weet burgemeester Jan Lonink van Terneuzen, ,,maar het is ook nooit de bedoeling geweest dat de Terneuzense coffeeshops een internationale markt zouden bedienen. Het uitgangspunt was de lokale markt en ja, die strekt zich ook in mijn beleving niet uit tot diep in Frankrijk."
De twee coffeeshops deden in Terneuzen hun intrede halverwege de jaren '90 door toedoen van toenmalig burgemeester Ron Barbé. De havik Barbé had jaren achtereen met een repressief beleid vergeefs geprobeerd zijn stad te vrijwaren van drugshandelaren. Kort voor Barbé's ommezwaai in het denken waren er 70 verkooppunten van hard- en softdrugs, tierde de straathandel welig, ronkten er tientallen buitenlandse autootjes door het oude centrum, klonken er af en toe pistoolschoten in de binnenstad en schakelde de toenmalige politiedistrictschef Fup Goudswaard in nachtelijke uren een helikopter in om een discotheek, waarin gehandeld werd, schoon te vegen.
Het moest anders in Terneuzen. Samen met juridisch medewerker Gerrit Christiaanse dokterde Barbé voor Terneuzen een softdrugsgedoogbeleid uit, dat uiteindelijk met brede steun van de raad, in 1995 werd ingevoerd. Uitgangspunt was dat er twee coffeeshops getolereerd zouden worden en dat voorts alle andere aan drugs gerelateerde uitwassen resoluut zouden worden aangepakt. Het laatste ging Terneuzen prima af. Barbé deelde tientallen binnenstadsverboden uit, joeg dealertjes de stad uit en sloot panden. Politie en justitie steunden dat beleid met woord en daad met de projecten Doubleshot en Houdgreep. De verkoop van wiet en hasj werd gekanaliseerd. Twee ondernemers L. Ouchane en M. Willemsen kregen van Barbé een beschikking om onder voorwaarden in softdrugs te handelen. De eerste ondernemer begon zijn zaak Miami, de andere ging het doen in een tijdelijk pand aan de Westkolkstraat. Dat was nodig, omdat Willemsens oude pand, café de Rijnvaart, moest wijken voor het nieuwe theater dat Terneuzen met steun van Dow ging bouwen. Over de uitkoop van de Rijnvaart doen de wildste geruchten de ronde. Willemsen zou kapitalen voor zijn pand gekregen hebben. Uit geheime stukken van de gemeente blijkt dat het cafeetje 200.000 gulden waard was en dat de ondernemers voor de onteigening en de tijdelijke huisvesting een bedrag van 480.000 gulden heeft gevangen. In contract liet de ondernemer vastleggen dat de uiteindelijk verhuizing van de tijdelijke naar de definitieve locatie (het nieuwe Checkpoint) hoe dan ook moest doorgaan en dat de gemeente bij niet doorgaan drie maal de netto jaarwinst van het bedrijf zou moeten betalen. Terneuzen deed - met een miljoenenclaim in het achterhoofd - dan ook alle moeite om Checkpoint te krijgen op de plek waar het horecapand nu staat. De jarenlange acties van buurtbewoners ten spijt. Checkpoint werd echter pas een echt probleem toen de toeristenstroom jaar aan jaar toenam en rond het etablissement parkeerplaatsen schaars raakten. De ergernis over de toestroom van toeristen groeide. Bij Terneuzenaren, maar klaarblijkelijk ook bij justitie.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
