Wim van der Meer met het modelplatenboek van passagiersschip Rotterdam, op de achtergrond scheepsmodellen van onder meer sleephopperzuiger Willem van Oranje.foto Mark Neelemans
Het moet kloppen, tot in de kleinste details.
Terneuzenaar Wim van der Meer, uitgever van modelbouwplaten in karton, laat niets aan het toeval over."Op een zondag ben ik een keer met mijn fototoestel aan boord van de dubbeldekker Prins Willem Alexander geklommen. De PSD voer er toen nog mee op de Westerschelde. Ik kende één van de kapiteins, via mijn werk bij de waterpolitie. Ik heb van boven tot beneden in het schip honderden foto's gemaakt."
Het resultaat is te zien in één van de vele glazen vitrinekasten in het kantoor naast de woning van Van der Meer aan de Michiel de Ruytersingel in Terneuzen. Hij heeft van de Prins Willem Alexander geen normale bouwplaat laten fabriceren. Het schip heeft drie opengewerkte dekken die van elkaar kunnen worden gehaald. "Het binnenwerk zit er helemaal in."
Van der Meer probeert de modelbouw in karton op een hoger plan te tillen. Dat werkt. "Ik laat meestal duizend bouwplaten van één model maken. Voordat ik die allemaal heb verkocht, ben ik wel tien jaar verder. Ze komen op pallets binnen en gaan eruit in enveloppes. Maar van de Prins Willem Alexander kon ik er opeens vierhonderd kwijt in de Verenigde Staten. Dat had alles te maken met de open dekken."
Als jong marinier op het vliegdekschip Karel Doorman doodde Van der Meer in 1967-'68 zijn vrije tijd met het maken van een kartonnen scheepsmodellen. Veritas was een bekend merk. "Je zat negen maanden aan boord. Je moest je bezighouden. Sommigen borduurden zelfs." Het modelbouwen raakte bij de Terneuzenaar in de vergetelheid, tot hij in 1994 een Karel Doorman-reünie bezocht. Hij liep daar Koen Berfelo tegen het lijf, een zoon van de ontwerper van Veritas-bouwplaten. Ze besloten een model van de Karel Doorman opnieuw uit te geven.
Van der Meer herinnert zich dat er zo'n vijftig jaar geleden nog drie verkooppunten van modelbouwplaten in Terneuzen waren. Die zijn stuk voor stuk allemaal verdwenen, maar liefhebbers van modelbouw zijn er altijd gebleven. "Vooral 55-plussers, maar ook jongeren pakken het op", is Van der Meers ervaring. Dankzij computertechniek is het mogelijk veel gedetailleerder modellen te ontwerpen dan in de hoogtijdagen van de modelbouw. Van der Meer werkt samen met een ontwerper in Polen. Hij stuurt hem per e-mail de details van de schepen waarvan hij een model wil hebben, waarop zijn Poolse compagnon er een set bouwplaten van maakt.
Van der Meer heeft inmiddels ruim zestig modellen uitgegeven. Vooral van schepen, maar ook van vliegtuigen en enkele gebouwen, waaronder het stadhuis in Terneuzen. "Dat stadhuis was nog behoorlijk ingewikkeld."
'Toppertje' in zijn collectie is het model van het passagiersschip Willem Ruys, vindt Van der Meer, dat van 1938 tot 1947 bij De Schelde in Vlissingen is gebouwd. "Dat model is wat betreft vorm helemaal het summum. Het klopt als een bus." Hij is minstens zo enthousiast over het model van de Rotterdam. "Het ziet er dankzij nieuwe druktechnieken veel frisser uit dan de oudere bouwplaten."
Van der Meer heeft sinds 2006 zijn handen vrij, sinds zijn vertrek bij de waterpolitie. Hij hoeft niet van zijn uitgeverij te leven. "Je moet rijk zijn om dit te kunnen doen." Van der Meer verkoopt vrij veel in Duitsland, onder meer via postorderfirma's. Bedrijven helpen ook een handje, zoals Damen Marinebouw (de vroegere Schelde) in Vlisingen. Op verzoek van Damen heeft hij een modelbouwplaat laten maken van één van de korvetten die Damen heeft gebouwd voor Indonesië, de Frans Kaisiepo. Van der Meer had zich geen betere promotie kunnen wensen. "Alle medewerkers kregen de bouwplaat in hun kerstpakket." Hij weet niet hoeveel er uiteindelijk in elkaar zijn gezet.
www.scaldismodelclub.nl
