Woodstock herleeft in Vrouwenhof
- Foto's
- 1
Dus komt ze nu, veertig jaar later, met haar vriendin Linda, vanuit Bergen op Zoom naar het Vrouwenhofpark in Roosendaal. Want dat gaat wél. De beide 'hippiemeisjes' hebben bloemen in de haren en een haast onbedwingbare lust om te dansen op de muziek die toen op Woodstock werd gespeeld. Op het hoogtepunt van de flowerpower. "Ik word hier zó vrolijk van."
Ze is niet de enige. Ze is, zo schat de organisatie, met 5000 anderen. Iederéén wordt er vrolijk van, van de muziek van toen, gespeeld door coverbands van nu. De leden van de organiserende stichting Blommenkinders niet in de laatste plaats. Want die zien het park ras volstromen en hebben dan al lang in de gaten dat het gewerkt heeft: het idee om deze derde editie te koppelen aan de moeder aller festivals van precies veertig jaar terug, aan Woodstock dus.
En zo is Blommenkinders 3 nog succesvoller dan Blommenkinders 2 en 1. En is het Roosendaalse festival voor overjarige hippies, zoals de jeugd nog wel eens schamper meent te moeten opmerken, al niet meer weg te denken. Ooit begonnen als een eenmalig evenement, blijkt de behoefte aan de muziek uit de zestiger en zeventiger jaren, de échte muziek volgens de mensen die toen jong waren en nu vijftig of zestig zijn, onbedaarlijk groot. Een gat in de markt. Een dorst die haast niet te lessen valt. Al doen de coverbands en een bekende Nederlandse groep uit die tijd, the Bintangs, op Blommenkinders 3 een goede poging.
Peter Uytdehage, bedenker van al dit schoons, maar als voorzitter teruggetreden nadat hij wethouder werd, ziet het onder een pet en vanachter een zonnebril incognito lachend aan. "Ongelooflijk hè, hoe snel dit evenement zich heeft ontwikkeld. Twee jaar geleden begonnen we met zes vrijwilligers. Nu zijn het er al een stuk of honderd. In deze opzet is het festival ook volstrekt uniek."
Uytdehage duidt op de combi met andere activiteiten als de heteluchtballonnen die gisteravond vanuit Vrouwenhof opstegen, en de aansluiting van andere aan de zestiger jaren gerelateerde, groepen. Zoals de Etten-Leurse Bromfiets Vrienden: de clubleden komt met 320 man/vrouw sterk naar Vrouwenhof op hun Puch, Tomos, Kreidler, Zündapp of Solex. "Omdat we erbij willen zijn. We voelen ons in de sfeer van die tijd altijd goed."
Zegt voorzitter Werner Kammerer. Hij reed in 1966 op 17-jarige leeftijd moederziel alleen op zijn Kreidler Sauerland uit en streek neer in Etten-Leur. Nu woont hij in Hoeven, is hij vader van twee dochters en opa van vier kleinkinderen. Zo gaat dat met hippies.

