article
1.6584687
ROOSENDAAL - Twee Roosendaalse dochters vragen de rechtbank om het huwelijk van hun moeder nietig te verklaren. Zij was volgens hen toen al dement en overzag de consequenties van haar ja-woord niet.
Roosendaalse dochters: 'Ontbind het huwelijk van onze demente moeder'
ROOSENDAAL - Twee Roosendaalse dochters vragen de rechtbank om het huwelijk van hun moeder nietig te verklaren. Zij was volgens hen toen al dement en overzag de consequenties van haar ja-woord niet.
http://www.bndestem.nl/regio/roosendaal/roosendaalse-dochters-ontbind-het-huwelijk-van-onze-demente-moeder-1.6584687
2016-10-29T04:00:00+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.6584711.1477654125!image/image-6584711.JPG
dementie,Alzheimer
Roosendaal
Home / Regio / Roosendaal / Roosendaalse dochters: 'Ontbind het huwelijk van onze demente moeder'

Roosendaalse dochters: 'Ontbind het huwelijk van onze demente moeder'

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Christina Soeters tussen haar dochters Margita (links) en Colinda tijdens het bezoekuur in het psychiatrisch ziekenhuis.
    ROOSENDAAL - Twee Roosendaalse dochters vragen de rechtbank om het huwelijk van hun moeder nietig te verklaren. Zij was volgens hen toen al dement en overzag de consequenties van haar ja-woord niet.

    Natuurlijk gunden ze hun moeder een nieuwe liefde. Ze was immers al zo lang alleen. Ook al ging het halsoverkop en was het leeftijdsverschil met haar zestien jaar jongere partner fors. Ma was verliefd en straalde voor het eerst sinds jaren weer. Maar niet lang...

    „Het werd een nachtmerrie. Voor iedereen. Behalve dan voor hem. Hij woont nu in ma’s huis, wij zijn onterfd en zij verblijft volledig dement in een verpleeghuis op Vrederust.”

    Margita en Colinda Soeters smeken de Bredase rechter om het huwelijk van hun moeder Christina (75) te ontbinden. Een unieke zaak volgens mr. Michelle Jongenelen van Haans Advocaten in Roosendaal. Want wat moet er in ’s hemelsnaam allemaal fout zijn gegaan wil je tot zo’n stap besluiten?

    ‘Metselaar zoekt vrouw’
    De Roosendaalse Christina Soeters leert André * (nu 59) vijf jaar geleden op merkwaardige wijze kennen. De Heemskerker is dan tijdelijk als metselaar in haar woonplaats bij museum Tongerlohuys aan de slag. Voor de lol plaatst hij een bord met de tekst ‘Metselaar zoekt vrouw’ en zijn gsm-nummer. De foto belandt in BN DeStem en Christina besluit hem te bellen. Sinds de dood van de veel oudere vader van Margita en Colinda, met wie zij nooit samenleefden, zorgde Christina voor de opvoeding van haar oogappels. Alleen, hoewel ze nog een paar liefdesrelaties kende. Ze werkte hard, vooral in de horeca van Bergen op Zoom. Op de Grote Markt daar kende iedereen Christien van ’t Locomotiefke. En nu, op leeftijd en alleen in 2011, belt ze het mobieltje van een wildvreemde bouwvakker en heeft nog dezelfde avond een heuse date met hem in Hotel Centraal.

    Margita (53) en haar jongere zus Colinda (51), die vanwege omstandigheden dan nog steeds bij haar moeder inwoont, vinden de relatie wel heel snel gaan. En schrikken serieus als André reeds na een paar weken intrekt bij Christina. Die heeft een eigen huis - op een kleine hypotheek na schuldenvrij - aan de Lijsterbeslaan.

    „Haar trots, een paleisje. Vol mooie spullen. Alles zelf betaald. En ineens zat die kerel binnen”, vertelt Margita, die jarenlang de financiën voor haar moeder regelde. „Wij hadden zo onze bedenkingen bij die man. Een onverzorgd stuurs type, helemaal niet zo lief voor haar. Maar ma was niet voor rede vatbaar. ‘Dat moet ik toch zelf weten’, zei ze dan. ‘Hij maakt mij gelukkig.’ En dat was in het begin inderdaad zo. We slikten daarom aanvankelijk onze bezwaren in.”
    Omdat ze meer privacy willen, wordt dochter Colinda de deur uit gewerkt. Letterlijk. Ze zwerft zelfs een tijdje rond, slaapt bij kennissen in een paardentrailer en komt uiteindelijk via maatschappelijke zorg in een appartementje terecht.

    Ondertussen gebeuren er vreemde dingen in de Lijsterbeslaan 20. Christina beklaagt zich bij haar dochters dat er vaak ruzies zijn. Haar nieuwe vriend wil de meiden en de kleinkinderen niet meer over de vloer hebben. Moeder is steeds vaker weg. Hij blijkt nog een bepaald niet florerende autohandel in Heemskerk te hebben. „Hij liet haar daar poetsen en teerde op haar AOW en kleine horeca-pensioentje”, verzucht Margita.

    Dementie
    Twee jaar na het begin van haar stormachtige relatie met André laat Christina, buiten zijn medeweten om, een levenstestament opstellen door een notaris in Fijnaart. Oudste dochter Margita wordt gevolmachtigd voor het geval Soeters haar belangen niet meer kan behartigen en regelt voortaan haar financiën.

    De verhoudingen verslechteren snel, maar André geeft niet op. Hij laat zich inschrijven in Roosendaal. Er komt een gezamenlijke rekening, terwijl hij geen inkomsten zou hebben.

    Inmiddels teert Christina hard in op haar gezondheid, vindt de huisarts. Hij constateert een opvallende wond aan haar been en maakt melding van mogelijke mishandeling bij hulpinstantie Veilig Thuis. Christina is dan al enige tijd vergeetachtig, begint volgens haar huisarts te dementeren. Autorijden is niet langer verstandig. Als gevolmachtigde laat Margita ma’s wagen, een Audi 1, overschrijven op haar naam. Kleinzoon Dexter rijdt er soms in rond. Tot woede van André.

    Christina weegt nog maar 48 kilo als ze in september 2015 valt en gedurende vier dagen wordt opgenomen. Uit patiëntgegevens blijkt dat de eerste verschijnselen van dementie zich al een jaar eerder manifesteerden. Ook vriend André zegt in het ziekenhuis dat Christina zo is veranderd. Ze mag naar huis, wordt doorverwezen naar de geheugenpoli en krijgt een dementie-coach, thuiszorg én dagbesteding toegewezen.

    „Maar André liet niemand binnen, hij hield de rolluiken dicht en stuurde hulpverleners en ons gewoon weg”, vertellen Colinda en Margita gebroken. „Als wij belden, nam hij altijd op en riep dat het prima met ma ging. Maar ze at vla met stokbrood en herkende de buurvrouw niet meer. Dat was allemaal al vóór de bruiloft.”

    Haastig huwelijk
    De bruiloft. Maandag 16 november 2015. Colinda en Margita weten van niks. Niemand. De ambtenaar burgerlijke stand zal later voor de rechtbank verklaren dat alles in grote haast moest op het stadhuis van Breda. Hij, André, vindt het aantrekken van een toga maar tijdverlies en als de ambtenaar het kleed, zoals verplicht, toch aantrekt, maant hij haar tot spoed. Toespraak niet nodig. Volgens de trouwambtenaar maakte de bruid pas op de gang kennis met de drie getuigen en vraagt zij na haar ja-woord aan haar echtgenoot ‘of het zo goed is’. Ze vertrouwt dit huwelijk niet en maakt bij de juridische afdeling van de gemeente Breda gewag van haar bedenkingen. Het kersverse bruidspaar drinkt die novemberdag met de getuigen nog een kop koffie bij Van der Valk...

    Als Margita rond de feestdagen van 2015 de huisarts ‘voor de zoveelste keer’ om hulp smeekt, vraagt hij of ze even wil gaan zitten. „Je moeder is getrouwd. Met André.”

    Ze kan het nauwelijks geloven. Vraagt de huwelijksakte op als bewijs en ontdekt dat haar moeder ook nog in gemeenschap van goederen is getrouwd. Nog niet bekomen van de schrik blijkt dat een notaris in Bergen op Zoom heeft meegewerkt aan de onterving van de dochters. André is nu de enige erfgenaam. Mocht hij gelijktijdig met Christina komen te overlijden of komt er een echtscheiding, dan gaat haar erfenis naar een voor haar volstrekt onbekende Osse zakenrelatie van André.

    Testament
    Nadat moeder Soeters in zeer verwarde toestand is opgenomen in Vrederust, laat haar echtgenoot met haar handtekening en een door hem zelf opgesteld briefje haar levenstestament intrekken bij de notaris in Fijnaart. Vanaf dat moment heeft Margita helemaal niets meer te zeggen.

    „Eigenlijk is het onvoorstelbaar dat het zó slecht met jouw moeder gaat. Dat iedereen dat heeft gemerkt, maar dat ze ondertussen gewoon is ingepalmd en bewerkt door een vent die misbruik van haar maakt.”

    „En niemand die iets kan of wil doen. Wij, huisarts, GGD, ziekenhuis, geheugenpoli, psychiater, wijkagent, buren, dementie-coach, thuiszorg, ambtenaren in Roosendaal, Bergen op Zoom en Breda, notarissen... Niemand. Natuurlijk heb je te maken met zaken als Wet op de privacy, beroepsgeheim, ambtelijke molens en een man die mensen weet te bespelen of af te bluffen. We hebben overal gejankt om hulp, ik heb 99 gesprekken opgenomen en we hebben het nog niet gered.”

    Nog niet, want de laatste hoop is gevestigd op de rechter en wat die van dit huwelijk vindt.

    Margita en Colinda schakelen advocaat Michelle Jongenelen in. Die verzoekt de rechtbank in Breda deze echtelijke verbintenis met terugwerkende kracht nietig te verklaren.

    Moeder Christina is niet bij de rechtszaak op 20 juli dit jaar. Zij is dan al ruim zes weken gedwongen opgenomen in het psychiatrisch ziekenhuis in Halsteren nadat ze verward op straat was aangetroffen.

    Wilsonbekwaam
    Voor de rechter betogen de zussen en hun advocaat dat Cornelia Clasina Soeters al vóór haar huwelijk wilsonbekwaam was. Dat ze dus de gevolgen van dat huwelijk niet kon overzien en ‘op 16 november 2015 niet in staat was haar wil te bepalen’.

    André bestrijdt dat, zegt tegen de rechter dat hij op uitdrukkelijk verzoek van Christina toestemde in een huwelijk en dat die dementieverschijnselen pas ná het trouwen opdoken. Hij ontkent nu dat hij in september vorig jaar al na haar ziekenhuisopname tegen artsen had gezegd dat ze alles vergeet. Dat hij zelf geen bezittingen van waarde heeft en uit zou zijn op geld, zoals de dochters beweren, betwist de man bij monde van zijn advocaat Raquella Bottenheft. Integendeel, Christina is door het huwelijk ook mede-eigenaar geworden van zíjn bezittingen. Wat die bezittingen zouden zijn, maakt hij niet duidelijk.

    De meervoudige kamer waagt zich na die zitting niet meteen aan een uitspraak. De rechtbank wil eerst van onafhankelijk geriater dr. Paul Dautzenberg weten wat die ervan vindt. Die pluist medische en juridische dossiers uit en spreekt met André, Margita en Colinda Soeters én met moeder Chistina zelf.

    Wat Dautzenberg vindt, blijkt helder uit zijn rapportage waarover BN DeStem beschikt. De gerenommeerde geriater stelt zonder twijfel dementie vast. „Zeker vanaf 2015, mogelijk al in 2014.’ Volgens hem was Soeters in het najaar van 2015 dementerend door de ziekte van Alzheimer en was zij op de dag van haar huwelijk niet in staat de gevolgen en de betekenis van een huwelijk voldoende te overzien.

    Het is nu wachten op de uitspraak van de rechtbank, een dezer dagen. Alle partijen hebben mogen reageren op de conclusies van de Bossche geriater Dautzenberg. Colinda en Margita hopen dat het huwelijk wordt teruggedraaid. „Niet vanwege de erfenis, niet vanwege geld. Dit had nooit mogen gebeuren. We moeten van die man af. Hij moet niets meer over haar te zeggen kunnen hebben. En wij moeten onbekommerd voor onze moeder kunnen zorgen. Zoals zij vroeger voor ons heeft gezorgd.”

    En Christina? Wrang genoeg krijgt zij van dit alles in het verpleeghuis niets meer mee. Ze ziet er best goed uit voor een vrouw van haar leeftijd. Een vriendelijke vrouw, redelijk helder; maakt al snel een praatje. Maar Christina zoekt naar woorden, weet soms niet waar ze is, wie er voor haar staat of wat een pen is. Hoeveel kinderen ze heeft? Geen idee. Of ze getrouwd is? Christina kan het zich niet herinneren...

    * André (volledige naam bij de redactie bekend) en zijn advocaat Raquella Bottenheft van Tanger Advocaten melden desgevraagd ‘dat dezerzijds geen behoefte bestaat om commentaar te leveren.’