Na haar verhuizing naar een appartement heeft Mientje Antonissen heel veel spullen weg moeten doen. Toch is er nog genoeg te zien aan devotionalia. foto Jan van Zuilen
BOSSCHENHOOFD - Mientje Antonissen (77) uit Bosschenhoofd is iemand die nog trouw iedere week naar de kerk gaat.
Maar eigenlijk zou meneer pastoor ook gewoon bij haar thuis kunnen komen, in haar nieuwe appartement aan het St. Gerardushof. "Ik heb hier alles wat een pastoor nodig heeft, zelfs een kazuifel en een altaar", zegt Mientje.De Bosschenhoofdse van Etten- Leurse afkomst verzamelt al sinds haar twaalfde jaar alles wat met het rooms-katholieke geloof te maken heeft: kruisbeelden, heiligenbeelden, rozenkransen, bidprentjes, medaillons en souvenirs van heiligenvereringen en bedevaarten. Zoveel dat ze er al jaren geleden een soort museum van heeft gemaakt, een museum van devotionalia. In haar oude woning aan de Pastoor van Breugelstraat 75b, waar ze jarenlang een stoffenwinkel en modevakschool had, was daar ruimte voor. "Ik had een zolder van tien bij zes helemaal ingericht als museum en bovendien had ik daar een grote tuin waar ik mijn grotere beelden kwijt kon. Maar ja, hier in mijn nieuwe appartement past dat niet meer. Ik heb heel veel weg moeten doen, vooral de grotere beelden en het grootste deel van mijn verzameling kazuifels, maar alle kleine dingen heb ik gehouden."
Dat zijn er nog steeds duizenden en die staan nu allemaal in een slaapkamer van haar nieuwe appartement. Ook het voorwerp waarmee haar verzameling begon. "Dat was een medaille die een vriendinnetje van me had meegenomen toen ze met haar ouders op bedevaart in Lourdes was geweest. Ik vond dat zo mooi dat ik vroeg of ze het wilde ruilen voor een kettinkje met een gouden hangertje. Dat deed ze. Ik was toen twaalf." In de boekenkast staat ook nog de eerste bijbel die ze kocht van haar eerste, zuurverdiende centjes als naaister, drie gulden vijftig voor een hele dag naaien en verstellen. De bijbel zit in plastic folie. Mientje heeft hem daar nooit uitgehaald. "Die bijbel was zo duur en ik had er zoveel moeite voor moeten doen om het geld bij elkaar te sparen, dat ik het zonde vond om hem te gebruiken."
Bij vrijwel ieder ding heeft Mientje een verhaal. Ze weet van wie ze het gehad heeft of waar en wanneer het gekocht is en waarom, bijvoorbeeld ter gelegenheid van haar trouwdag of sterfdag van een dierbare. Veel dingen herinneren haar ook nog aan haar jeugd en jonge jaren toen het roomse leven nog rijk was en ook de heiligenvereniging nog volop bloeide. Mientje is dat altijd blijven doen, ook na haar trouwen. "De dag na de bruiloft ben ik 's morgens op de fiets naar Etten-Leur gereden om mijn bruidsboeket in het Mariakapelletje bij de Heilig Hartkerk te leggen. 'Dat is zonde', zei mijn man, maar ik zeg: 'hier thuis vergaat het ook. Dan heb ik liever dat Maria er nog wat aan heeft'."
Ze kan trouwens nog geen kerk voorbij komen of ze wipt even binnen om een kaarsje voor Maria op et steken. "Als ik op reis ben, steek ik soms wel voor tien euro kaarsjes op een dag op."
In haar vorige huis ontving ze regelmatig mensen in haar museum. Dat kan nog steeds, op afspraak, en met de restrictie dat ze hooguit zes, zeven mensen tegelijk kan ontvangen. Een afspraak maken kan via telefoonnummer 0620763584.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
